سرویس تجسمی هنرآنلاین : علی شایسته مجموعه نقاشیهای خود را با عنوان "تنهایی و شکلکها" از 14شهریور در گالری طراحان آزاد به نمایش گذاشته است. او که نقاشی را به صورت غیرآکادمیک یاد گرفته و آموزش زیادی در این رمینه ندیده است، تا به حال دو نمایشگاه انفرادی برگزار کرده و در تعدادی نمایشگاه گروهی در گالریهای اعتماد، ماه مهر، نار و... شرکت داشته است.
شایسته در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد آثار خود گفت: کارهای این نمایشگاه مربوط به دو دوره کاری است. دوره اول که اسم آن تنهایی است اشاره به احساس تنهایی دارد که آدمها در لحظه مواجهه با مرگ لمس میکنند و با تنهایی اجتماعی تفاوت دارد. این کارها مربوط به دورهای از زندگی من است که خیلی روی این مسئله تمرکز داشتم و به آن فکر میکردم.
شایسته افزود: دوره دوم کاری من شکلکها نام دارد که ادامه دوره اول است. در این کارها شخصیتهایی وجود دارند که سعی میکنند خودشان را از فضایی که در آن هستند خارج کنند و به زندگی لبخند بزنند، ولی لبخند آنها تصنعی است و باوری پشت آن نیست. با توجه به اینکه هر دو مجموعه توسط من به وجود آمده طبیعی است که رابطهای بین آنها وجود داشته باشد. این افراد همان آدمهای قبلی هستند که شرایط زندگیشان عوض شده است و با وجود تفاوتهای تکنیکی که در کارها هست شباهتهایی بین دو مجموعه دیده میشود.
او با اشاره به مجموعه تنهایی و آدمهایی که کفن پیچ شدهاند گفت: نمیتوانم بگویم این تصویرها را از جای خاصی گرفتهام، در واقع مجموعهای از مسائلی که برای من پیش آمده باعث شکل گرفتن این ایدههای انتزاعی شده است. کفن پیچ شدن آدمها در نهایت نشانه این است که چیزی در یک پیله باشد و بخواهد تلاش کند تا از آن خارج شود.
شایسته در مورد رنگهایی که در کارها مورد استفاده قرار گرفته است گفت: اگر کارهای دو دوره را با هم مقایسه کنیم میبینیم که در دوره تنهایی رنگها محدودتر است. بیشتر از رنگهای زرد و خاکستری استفاده شده و فضای غمانگیزی به وجود آورده است. نوعی نورپردازی موضعی هم در کارها هست که به شیوه کاری نقاشان قرن 17 شباهت دارد و نوع نورپردازی را از آنها وام گرفتم. این رنگهای محدود و نورپردازی با محتوای کار که تنهایی و مرگ است هماهنگی دارد.
او ادامه داد: اما در شکلکها رنگهای تند و متنوع وجود دارد و پالت رنگی من گسترش پیدا کرده است. در این دوره بیقید بودم و سعی کردم خیلی راحتتر با موضوع برخورد کنم و از مسائل فنی گرفته تا کمپوزیسیون و ایده دفرماسیونها این راحتی دیده میشود. احساس میکنم با وجود فضای شادی که در کارها هست، شادی دلانگیزی نیست و آدمها و دنیای محدود شده آنها در قاب تصویر من نمایش داده میشوند.
انتهای پیام/