به گزارش خبرنگار هنرآنلاین ؛ یادبود "عبدالمجید حسینی‌راد" صبح امروز 9 شهریور در خبرگزاری فارس برگزار شد. در این مراسم نوری یکی از مدیران خبرگزاری فارس درباره نحوه آشنایی اش با مرحوم حسینی راد گفت: عبدالمجید حسینی راد هنرمند، نویسنده و پژوهشگر و مدرس دانشگاه بود که در زمان حیاتش آثار ارزشمندی از خود به جا گذاشت اما متاسفانه قدر او در زمان حیاتش دانسته نشد و من این استاد بزرگ را پس از درگذشتش شناختم.

او افزود: حسینی راد خدمات بسیار ارزشمندی به جامعه هنری کرد و یکی از مهمترین اقداماتی که در حال اجرای آن بود این بود که می خواست هنر اسلامی را به عنوان رشته ای رسمی در دانشگاه به ثبت برساند.

نوری ادامه داد: حسینی از جمله کسانی بود که می خواست هنر پس از انقلاب در مسیر درستی قرار گیرد و برای این امر تلاش های متعددی کرد اما در آن دوران بخشی از وقت خود را صرف کشیدن نقاشی دیواری درباره انقلاب در خیابان آزادی و کیان پارس کرد.

محمد حسین نیرومند یکی از دوستان حسینی راد گفت: شب پیش از درگذشت حسینی راد پیامکی از مسعود شجاعی طباطبایی دریافت کردم که حال حسینی راد خوب نیست وقتی به حرم امام رضا رفتی حتما برای او دعای ویژه کن. فردای آن روز من به حرم رفتم و برای حسینی راد دعا کردم اما همان موقع پیامکی از پسرش دریافت کردم که حسینی راد به دیار باقی شتافته است.

او افزود: پس از درگذشت حسینی راد برای من مهم بود که ببینم رسانه ها چه مطالبی درباره او منتشر می کنند اما متاسفانه حق مطلب درباره او ادا نشد و حتی پس از مرگش رسانه ها او را ندیدند.

این روزنامه نگار با انتقاد از رسانه ها گفت: متاسفانه رسانه های ما قدرت تشخیص ندارند و آدم های بزرگ را نمی توانند تشخیص بدهند و بیشتر دچار عوام زدگی شده اند. سال گذشته محمد علی ابرآویز درگذشت او 18 سرود انقلابی ساخته بود اما وقتی مرد نه کسی او را می شناخت و نه یادی از او شد.

به گفته نیرومند؛ حسینی راد یکی از 3 پژوهشگر به نام هنرهای تجسمی ایران بود او با چراغ خاموش حرکت می کرد و اهل هیاهو نبود اما متاسفانه قدر او در زمان حیاتش دانسته نشد. این دلیل نمی شود که کسی که اهل هیاهو نیست از سوی جامعه هنری نیز نادیده گرفته شود.

در ادامه امیرعبدالحسینی معاون هنری شهرداری تهران گفت: عبدالحسینی راد با رفتنش بخشی از خاطرات من را زنده کرد.سابقه رفاقت من با او 17 ساله بود و قدیمی ترین تصویری که از او در ذهن دارد مربوط به سال های پایانی دانشگاه است.

او افزود: در آن دوران ما تشنه آموختن بودیم و با هم به حوزه هنری رفتیم و مدتی بعد او سردبیر نشریه هنری حوزه هنری شد و من معاون اش. این موضوع موجب قوت گرفتن زمینه همکاری ما شد.

به گفته عبدالحسینی، حسینی راد هنرمند توانایی بود و آثار ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت اما در کنار آن اخلاق و منش ارزشمندی داشت که او را بیش از پیش در ذهن کسانی که می شناختندش ماندگار می کند.

در ادامه احسان حسینی راد؛ ضمن قدردانی از کسانی که در مراسم پدر او شرکت کرده بودند گفت: به نظر من به جای برگزاری این بزرگداشت ها کمک کنیم که هنر در جامعه ما به جایگاه واقعی اش دست پیدا کند. هنر قابلیت های بسیار بالایی دارد و از هنر در تمام شئون جامعه می توان استفاده کرد.

او در ادامه ضمن یادآوری دوستی پدرش با هنرمند تازه درگذشته روزی‌طلب گفت: باید کاری بکنیم که قدر این هنرمندان در زمان حیات شان دانسته شود.

در ادامه کفشچیان با تایید این مطلب که رسانه ها قدرت تشخیص ندارند گفت: صحبت های نیرومند من را به یاد دیدار رئیس جمهور با هنرمندان انداخت متاسفانه در این دیدار هنرمندان عرصه تجسمی جایگاه نداشتند و صدر این مجلس را بازیگران که سهم بسیار ناچیزی در فرهنگ سازی دارند از آن خود کرده بودند. بی توجهی به هنرمندانی که فکر و اندیشه دارند در تمام شئون زندگی ما مشهود است .

او افزود: با مقایسه ای کوتاه میان مراسم های فرهنگی و ورزشی متوجه می شویم که در مراسم های افتتاحیه ورزشی مدیران بالامرتبه حضور دارند اما کمتر مدیر بالامرتبه ای در مراسم های فرهنگی حضور دارد این موضوع هنگام تخصیص بودجه هم مشهود است.

به گفته این هنرمند، هنر در کشور ما بیش از هر چیز سیاسی شده است و آن چیزی که در کشور ما به آن توجه نمی شود هنر است.

این مراسم با اجرای قرایی برگزار شد و او در پایان سخنانش گفت: متاسفانه مدیران فرهنگی ما هنرمندان را نمی شناسند چند سال پیش نمایشگاهی از آثار سهراب سپهری برپا شد یکی از مدیران هنری وقت خطاب به خواهر او پروانه سپهری گفت پس آقای سپهری کجا هستند و چرا در مراسم افتتاحیه نمایشگاه شان شرکت نمی کنند.

بنابراین گزارش، این نقاش و پژوهشگر متولد سال 1338 در بهبهان بود. او مدرک کارشناسی نقاشی خود را از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای تجسمی را از دانشگاه رن 2 فرانسه و دکترای هنرهای تجسمی را از همین دانشگاه دریافت کرد.

وی عضو هیئت علمی و دانشیار پردیس هنرهای زیبا در دانشگاه تهران بود و تدریس در دانشگاه‌های مختلف، عضویت در شورای سیاست‌گذاری و هیات انتخاب دومین نمایشگاه طراحی تهران، عضویت در شورای سیاست‌گذاری و هیات انتخاب پنجمین دوسالانه نقاشی ایران، دبیری همایش و عضو شورای سیاست‌گذاری و انتخاب نمایشگاه نگاه معنوی، دبیری اولین و دومین نمایشگاه هنر مفهومی ایران و عضویت در شورای سیاست‌گذاری و هیات انتخاب سومین نمایشگاه هنر جدید از دیگر فعالیت‌های او بود.

«خط و سایه‌ها» (مجموعه داستان)، «منظر نقاشی معاصر»، «از باروک تا سوررئالیسم»، «مبانی هنرهای تجسمی» و «یادنامه کمال‌الدین بهزاد» از تالیفات حسینی‌راد است.

حسینی‌راد سال 1384 به مدت چند ماه مدیر کل هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران بود و سرانجام در 19 خرداد ماه سال جاری بر اثر ایست قلبی در 55 سالگی دار فانی را وداع گفت.

انتهای پیام/