به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین مجموعه عکسهای هامان فولادوند با عنوان " زن کنار پنجره" در گالری هفت ثمر به نمایش درآمده است. فولادوند درباره نحوه انتخاب سوژه این آثار گفت: انتخاب سوژه کاملا اتفاقی بود. من قبلا در فرانسه عکسهایی گرفته بودم از افرادی که کنار پنجره نشسته بودند. بعد متوجه شدم که این موضوع از کودکی مرا تحت تاثیر قرار داده و برایم جالب بود که چرا همیشه افرادی و به ویژه زنها کنار پنجره مینشینند. انگار این افراد منتظر چیزی هستند که هیچ وقت نمیآید یا به آرزوهایی فکر میکنند که برآورده نشده است. مادر من هم نقاش است و در آثار او هم تصاویر زیادی از پنجره وجود داشت، به همین دلیل این تصویر و توجه به پنجره در حافظه من ثبت شده بود. پس شروع کردم در ایران عکسهای دیگری گرفتم که با حال و هوا و فضای اینجا بیشتر هماهنگ باشد.
او که در رشته سینما تحصیل کرده است درمورد فعالیت خود در زمینه عکاسی گفت: در رشته سینما واحدهایی برای عکاسی وجود داشت و من به دلیل علاقهای که به عکاسی داشتم همیشه این واحدها را انتخاب میکردم. علاوه بر آن در کلاسهای آزاد هم شرکت کردم و به دلیل علاقه شخصی خود به صورت نیمه حرفهای این کار را پیگیری میکنم. در مدت فعالیت خود در زمینه عکاسی در مسابقات عکس دانشجویی فرانسه با موضوع ترس شرکت کردم که موفق به کسب جایزه شدم و علاوه بر آن در مسابقه دیگری که توسط سایت دویچهوله فارسی با موضوع پنجره برگزار شد شرکت کردم و جایزه سوم را کسب کردم.
فولادوند که اولین نمایشگاه خود را برگزار کرده است درباره علاقه خود به گونههای مختلف عکاسی گفت: من عکاسی هنری را دوست دارم ولی نه به شکل کاملا مفهومی، بلکه عکس هنری مستند و حتی اجتماعی را میپسندم که با زندگی روزمره و احساسات آدمها رابطه داشته باشد. آنچه مرا جذب میکند این است که بتوانم انتقال دهنده یک حس آشنا باشم و میخواهم در این ژانر حسهایی را انتقال دهم که خود یا اطرافیانم تجربه کردهایم. البته سبکهای دیگر عکاسی هم میتوانند این حسها را انتقال دهند ولی فکر میکنم در گونه هنری بهتر میتوان این کار را انجام داد. اما انسان همیشه در حال تغییر و تحول است و ممکن است دیدگاه و شیوه کار من هم در آینده تغییر کند.
او با توجه به تحصیل در لیون فرانسه با مقایسه شرایط آموزش و کار هنری در دوکشور گفت: من فکر میکنم در ایران از جهت تصویری رشد زیادی وجود داشته و اینجا جوانان با استعدادی میبینم که خلاقیت زیادی دارند. ولی آموزش هنر در ایران مشکلاتی دارد، چون چیزهایی در جامعه هنری به عرف تبدیل میشود و این موضوع باعث میشود خیلی از افراد که حتی استعداد و خلاقیت زیادی هم دارند به جای آفرینش هنری به کپی کردن از آثار موفق دیگران روی بیاورند. ممکن است این افراد خودشان را تحت تاثیر آن هنرمند بدانند ولی باید توجه داشت که کپی کردن با تاثیر گرفتن تفاوت دارد. یکی از نکاتی که در ایران دیدهام و برایم جذاب نیست این است که هنرمند را تشویق میکنند به سمتی برود که مد روز است تا بتواند کارهایش را بفروشد و مطرح شود. به نظر من این اتفاق باعث میشود هنرمند نتواند رشد کند. ولی از طرف دیگر استعدادهای خیلی خوبی وجود دارد که کارهایی انجام میدهند که مشابه آنها را در فرانسه هم ندیده بودم. پتانسیل خیلی خوبی در بین جوانان هست که باید پرورش پیدا کند. ولی به هر حال آموزش در فرانسه چیزهایی به من داد که در کنار فرهنگ غنی خودمان در کار من تاثیرگذار بوده است.
انتهای پیام/