به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین، آرتور تِرِس عکاس متولد بروکلین کار خود را با عکاسی از بناهای خیلی قدیمی و شخصیتهای عجیب و غریب در "کانی آیلند"، در نزدیکی جایی که بزرگ شد، شروع کرد. این شاید تا حدی توضیح بدهد که چرا ترس وقتی در اوایل دهه 1980 با یک بیمارستان متروک روبرو شد، کنجکاوی هنریاش گل کرد.
او در چند سال آینده راهروهای تاریک و نگرانکننده این بیمارستان را به یک سرزمین عجایب اشباع از رنگ از خرت و پرت تبدیل کرد، جایی که صندلیهای گهوارهای، تختهای بیمارستان و وسایل پزشکی که حتی برایمان قابل تشخیص نیستند، به پیکرههای سوررئالیستی بزرگ، آنقدر که ما را در خود فرو ببرند، تبدیل شدند.
جزیره باریک "روزولت آیلند" در "ایست ریور" شهر نیویورک پیش از آنکه در سال 1971 نام سی و دومین رئیس جمهور آمریکا را روی خود ببیند، از سال 1921 با نام "ولفر آیلند" شناخته میشد که شاید این نام به خاطر بیمارستانهای مختلف واقع در این جزیره بود. این جایی بود که ترس منبع الهام هنری خود را در قالب بیمارستانی که قرار بود بازسازی شود، اما در عوض به حال خود رها شده بود تا بپوسد، پیدا کرد. وقتی ترس، خود را به پنجره طبقه دوم ساختمان رساند، حس کرد یک استودیوی جدید هرچند خیلی قدیمی پیدا کرده است.
عکاس 73 ساله آمریکایی که سابقه تحصیل در مدرسه فیلم پاریس را هم دارد، به هافینگتن پست میگوید: عاشق این هستم که شهرها را کندوکاو کنم و مکانهای قدیمی و متروک و نادیدهگرفتهشده را که دور از محلهها هستند پیدا کنم.
ترس میگوید: وقتی این بیمارستان قدیمی را پیدا کردم برایم جنبه خیلی ویژه پیدا کرد، برای اینکه برای حدود 40 سال انبار تمام تجهیزات پزشکی دورریختنی نیویورک بود - صدها دستگاه تنفس مصنوعی، دستگاههای اشعه ایکس متعلق به دهه 1930 و چیزهای مختلف، حتی یک اتاق پر از نمودارهای آموزشی قدیمی و مدلهای گچی.
او ادامه میدهد: اوایل فکر میکردم که در اینجا گیر میافتم و جرات نداشتم دیوارها را رنگ کنم، اما با گذشت هفتهها، ماهها و سالها هیچکس هیچوقت من را پیدا نکرد، جز چند نفر از نوجوانان محلی که سعی کردند بفهمند قوطیهای رنگ را کجا قایم کردهاند.
ترس حدود پنج سال در این بیمارستان کار و بسیاری از 500 اتاق آن را به چیدمانهای پرطراوت تبدیل کرد.
انتهای پیام/