سرویس تجسمی هنرآنلاین //

شراره صالحی با نمایش مجموعه‌ای از آثار در گالری شکوه نشان می‌دهد که رویکردی تغزلی و احساسی به مسئله انتزاع دارد و در ساختار تابلو‌هایش پیش از هر چیز در پی برانگیختن عواطف و خاطراتی نهفته در ناخودآگاه مخاطب است.

شور شاعرانه و بهره‌گیری از رنگ‌های تابناک جلوه‌ای به آثار او داده که از نظر سبک‌شناسی در مقابل انتزاع‌گرایی هندسی قرار می‌گیرد.. جنبه‌های شهودی فرم‌های نقاشی او بیش از هر چیز برای توصیف کاربرد آزادانه و افراطی و پرتجمل رنگ به کار برده می‌شود.

نقاشى‌های او با تمام دنیاى گستردهٔ مقابلش، به سنت اصلى خویش وفادار می‌ماند و هنر تصویرى‌اش علیرغم تأثیرات خارجى گوناگون نوعى پیوستگى درونى در خود دارد و از اندیشهٔ فلسفى - عرفانى که با روح ایرانى سازگار است، نشانه‌هایى در خود دارد. در پس این نقاشى ذهن و فکر شرقى نهفته است که با دیدگاه اروپایى در زمینهٔ تصویرسازى کاملاً متفاوت است؛ ذهن شرقى او نیازهاى مخاطب‌اش را مدنظر دارد.

نقاشى‌های شراره صالحی برداشتى عقلانى از ماهیت هستى ارائه نمى‌دهد. جهان‌بینى او اساساً خیالى (رمانتیک) است. از جلوه‌های شگفت لذت مى‌برد و آمادهٔ پذیرش تصویرهای باورنکردنى است. او صحنهٔ نقاشى خود را براى لذت بصری و عاطفی خود و تماشاگر ایجاد مى‌کند.

در نقاشى‌های صالحی مفهوم و دریافت از شکل و رنگ، وسعت و دامنه‌ای به اندازه احساسات ما دارد و دید شاعرانه‌اش دنیاى دیگرى را پیش‌رو می‌نهد و کشف و شهود عرفانى را در قالب‌هاى ملموس ارائه می‌کند. صالحی از طبیعت فقط برای الهام گرفتن کمک می‌گیرد و به هیچ وجه عناصر طبیعی را در نقاشی‌های خود دخالت نمی‌دهد. این نوع نقاشی بر رنگ و خط و شکل استوار است و همین عناصر باعث هیجان انگیز شدن نقاشی آبستره می‌شود.

واریاسیون؛ حضوری از جنس موسیقی

"واریاسیون" عنوان نمایشگاهی است که در گالری آتبین به نمایش درآمده و تازه‌ترین تجربیات وحید محمدی را به نمایش می‌گذارد. این نمایشگاه روایت حضوری از جنس موسیقی در دنیای نقاشی است. واریاسیون پرداخت تصویری ناب را هربار در بیانی به ظاهر مشابه اما متفاوت در تاثیر و حضور بصری دنبال می‌کند و تلاش می‌کند تا معنایی یکسان را در کالبدی متکثر و متعدد به تصویر بکشد.

تابلوهای او یک به یک و در روندی تکمیل کننده بازتولید می‌شوند و به این ترتیب با مجموعه‌ای مواجه می‌شویم که اعتبار و تاثیرگذاری‌اش را از تک تک اجزایش به دست می‌آورد و بدون کارکرد متحد آن‌ها نمی‌تواند نتیجه‌ای آنطور که در جمع آمدن این اجزا حاصل می‌شود را در مقابل دیدگان مخاطب قرار دهد.

ضرباهنگ تغییرات در نسخه‌های متوالی تابلوهای این نمایشگاه دارای چند مرحله گذار است که نتیجتاً حد و مرز کاملاً مشخصی را نمی‌توان برای آن تعیین کرد. اما آنچه که بر سرتاسر این مجموعه تسلط دارد وجود سیر پریودیک و ضرباهنگ قابل تشخیص و سلسله وار در میان تابلوهای مختلف و حتی در توالی آن‌ها است.

محمدی بیانی چند صدایی را با روش بسط و گسترش ایده‌ها و عناصر تصویری بستر اصلی نقاشی‌هایش قرار داده و در توالی فرم‌های موتیفی که در حین انجام واریاسیون روی موتیف اصلی به وجود می‌آید، معنا را بسط و گسترش می‌دهد.

این هنرمند واریاسیون را که یکی از فرم‌های موسیقی است و برمبنای تغییرات ملودی و هارمونی بنا شده اساس پرداخت نقاشی‌هایش قرار داده و دغدغه ساخت یک هارمونی با شیوه واریاسیون را در آثارش دنبال می‌کند. رنگ‌ها و نوا‌ها در نقاشی‌های او گام به گام شکل می‌گیرند و ‌ظهور هارمونی‌ و‌ ضرباهنگ با کنار هم قرار گرفتن اجزای این مجموعه در کنار هم حاصل می‌شود.

تعبیر 5 هنرمند از منشاء هستی در نمایشگاه "چشمه"

چشمه عنوان نمایشگاهی گروهی است که از ۱۲ اردیبهشت در گالری والی به نمایش درآمده است. صبا ایمانی، فتانه فروغی، امیرکسری گلرنگ، یسری مجتهدی و جانان نوذری هنرمندانی هستند که آثارشان در این مجموعه کنار هم قرار گرفته است.

نمایشگاه "چشمه" روایت‌های منحصر به فرد هر یک از این هنرمندان در پرداختن به مفهوم و معنایی واحد اما در عین حال بسیار بسیط و گسترده است. چشمه در فرهنگ و تفکر ایرانی به عنوان یکی از شناسه‌های اصلی بازیابی هویت و بازگشت به ریشه‌ها شناخته می‌شود و به سرمنشاء و مبنای وجود اشاره دارد. هر یک از هنرمندان این مجموعه هم از زاویه نگاه خود به این مفهوم فکری و تا اندازه‌ای فلسفی نگاه کرده‌اند و با توجه به دغدغه‌های فردی خود به عنوان خالق آثار روایت خاص و ویژه خود را با زبان هنر به تصویر کشیده‌اند. طبیعت، زهدان مادر و نمونه‌هایی از این دست تعبیرهایی است که این هنرمندان در به تصویرکشیدن مفهوم چشمه به آن‌ها توسل جسته‌اند.

تعدادی از هنرمندان این مجموعه هم از زاویه نگرش‌هایی چون در نظر گرفتن وجه صنعتی اکتشافات شاید در پی بیانی امروزی‌تر برای این مفهوم ازلی- ابدی دستمایه کار خود قرار داده‌اند. یکی از بارز‌ترین نمونه‌های این رویکرد آثار صبا ایمانی است که با ارائه روایت‌های متعدد از این مفهوم در قالب کادرهایی مجزا و در عین حال متحد نماهایی چون صحنه پردازی‌های سینمایی از عملیات اکتشاف چاه‌های آب را به تصویر کشیده است. فتانه فروغی هم با تمرکز بر طبیعت به عنوان یکی از مظاهر اصلی حیات و هستی چشم اندازی طبیعی را به عنوان منشاء و چشمه پیش روی مخاطب می‌گذارد.

امیرکسری گلرنگ با به نمایش درآوردن اجزایی از موجوداتی نا‌شناس در حالی که از پوسته اولیه خود بیرون خزیده‌اند به نوعی دگردیسی و پوست انداختن از ماهیت اولیه چیز‌ها اشاره دارد و با پوشاندن بخشی از تصویر با سطحی آبی رنگ نشانه‌هایی از تجدید حیات و زندگی دوباره را به مخاطب القا می‌کند. یسری مجتهدی مفهوم چشمه را در دالان‌ها و حفره‌هایی تودرتو و پرپیچ و خم و شاید به این ترتیب بازیابی سرمنشاء را تا حدی دوراز دسترس و دشوار تصویر می‌کند. جانان نوذری اما با انتخاب زهدان مادر به عنوان نمادی از سرچشمه حیات برداشتی عاطفی از این مفهوم را ارائه می‌کند.

در مجموع می‌شود گفت نمایشگاه چشمه یکی از نمونه‌های مناسب در خط و ربط ایجاد یک مجموعه با موضوعی مشترک اما دارای آزادی عمل در انتخاب نحوه نگرش به موضوع است که موجب شده مجموعه‌ای دارای ارتباط مفهومی مشترک به تجربه‌ای موفق بدل شود.

گزارش تصویری مرتبط گالری شکوه

گزارش تصویری مرتبط گالری آتبین

گزارش تصویری مرتبط گالری والی

انتهای پیام/