به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین/ در چهار گوشه جهان، به ویژه در کشور پهناور ایران، هنرهایی توسط هنرمندان خلق میشوند که به چشم نمیآیند. هیچ کدام از این هنرمندان بینام، پایشان به هیچ دانشگاهی باز نشد، اما هنرشان چشمها را خیره میکند. گورستانها، به خصوص قبرستان2های قدیمی، پر است از آثار هنری که کمتر به چشم میآیند. سنگ قبرها، هر کدام یک اثر هنری است که چشمهای هنر دوستان را مینوازد. آنها سنگنگارههایی هستند که توسط هنرمندان گمنام، اما توانا خلق شدهاند. بسیاری از این سنگنگاره2ها را میتوان در روستاهایی دید که به سختی میشود آنها را در نقشه تشخیص داد.
این هنرمندان، نسل به نسل و زانو به زانو هنر سنگنگاری را از اسلاف خود آموختهاند، زیرا در هیچ دانشگاهی نمیتوان چنین هنری را آموزش و گسترش داد. اگر چنین بود، اکنون هنرمندان سنگ نگار در سراسر کشور به چشم می آمدند. امروز همه چیز مکانیکی و کامپیوتری شده، حتی طراحی و نوشتن روی سنگ قبرها. با این وجود حتی کوچک ترین هنر، زیبایی و خلاقیت در آنها دیده نمی شود. سنگ نگاران قدیم، با عشق، ایمان و خلوص نیت، تنها با یک تیشه روی سنگ ها هنرآفرینی می کردند. اکثر سنگ قبرها، سنگ نگاری خاص خود را دارند.
این سنگ نگاری هم شامل نوعی نقاشی میشود و هم خطاطی. از نوع سنگ نگاری قبرها، بدون اینکه نام متوفی خوانده شود می توان فهمید که درگذشته مرد است یا زن. سنگ نوشته ها آن قدر حرفه ای و زیبا حکاکی شده اند که انسان در می ماند، چگونه میشود با یک تیشه و قلم چنین هنرهایی آفریده شود! واقعاً چه رازی در این انسان های خلاق وجود داشته که با سحر خود سنگ سخت را به اثر هنری بی بدیل تبدیل میکنند؟ این هنرمندان خلوت نشین، گوشه ای از قبرستان یا مکان نزدیک به آن، بی ادعا نشسته و هنرنمایی می کردند. این هنرمندان گمنام که نام شان در هیچ کتابی ثبت نشده، نه تنها در حکاکی، بلکه آشنایی کامل با هنر خطاطی، نقاشی و مجسمه سازی نیز داشته اند، اگر غیر از این بود، توانایی خلق چنین آثاری را نداشتند. امیدواریم سازمان میراث فرهنگی با حفظ این آثار از به یغما رفتن آنها توسط سوء استفاده گران و طبیعت جلوگیری کند.
هنرمندان و استادان هنر نیز باید به سنگ نگاری توجه ویژه داشته باشند و با مطالعه روی آن و تدریس در دانشگاهها این هنر ارزشمند و گمنام را ماندگار کنند. دانشجویان و علاقه مندان هنر هم تا حد توانایی خود در این راه کوشا باشند تا آثار هنری این مرز و بوم از بین نروند.
انتهای پیام/
سید رضا اورنگ