کامران عدل در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: مدت ها بود که قصد داشتم از میان مجموعه عکس هایی که در طول 60 سال اخیر عکاسی کرده ام یک مجموعه را انتخاب و به مناسبت 60 سالگی عکاس شدنم به نمایش بگذارم که در نهایت پس از انتخاب هایم به عکس های رسیدم که هر یک به نوعی زوال و نابودی را نشان می دهند.
او افزود: عکس های این مجموعه به نوعی می تواند آمال و آرزوهای خودم و مردم شهرم تهران باشند که در طول سالیان سال همچون نقاشی های دیواری که بر اثر گذر زمان دچار فرسایش شده اند؛ در معرض نابودی و فراموشی قرار گرفته اند.
این عکاس پیشکسوت ادامه داد: برای برپایی این نمایشگاه 100 عکس انتخاب کردم که از این عکس ها 70 عکس بر روی دیوار رفتند. در این مجموعه 10 عکس از 12 سالگی ام به نمایش گذاشتم و باقی عکس مربوط به سال های و دهه های دیگر است.
به گفته عدل او عکس های این مجموعه را به شیوه و تکنیک عکس های قدیمی و به صورت سیاه و سفید چاپ کرده است و زیر هر عکس متنی نوشته است که مخاطبان گاه از خواندن آن روده بر شوند.
عدل می گوید: متاسفانه مردم ما عادت ندارند که عکس اجتماعی بخرند و بر روی دیوار خانه شان نصب کنند من با برپایی این نمایشگاه و نمایشگاه هایی از این دست قصد دارم که سهمی در بهبود رابطه مردم با عکاسی داشته باشم.
او افزود: در 72 سالگی همچنان در پی تجربه های جدید درعکاسی هستم.عکاسی موجب شد که هیچ روزمن با روزدیگرم یکسان ویک شکل نباشد و این بزرگترین خوشبختی من در زندگی است. اگرعکاس نمی شدم، هیچ وقت این قدرخوشبخت نبودم.
عدل درباره علاقمند شدنش به عکاسی گفت: 12 ساله بودم که یکشب سرد و طوفانی با یکی ازاقوامم برای دیدن آقای مصباح زاده رفتیم روزنامه کیهان، انگارجایی سیل آمده بود وخرابی به بار آورده بود،عکاس روزنامه هم برای عکاسی ازمنطقه سیل زده داشت وسائلش را آماده میکرد. برای من بسیارجالب بود که درچنین هوایی که همه سعی دارند خودشان را به خانه برسانند، تازه کار این عکاس شروع شده. آنجا بود که علاقمند به عکاسی شدم.
او افزود: درواقع آن شور و هیجانی که درجستجویش بودم درعکاسی پیدا کردم وبا وساطت پسرعمویم پیش مادرم ازهمان 12 سالگی دوربین به دست شدم.بعدها هم فرصتی فراهم شد تا درپاریس عکاسی بخوانم ومدتی عکاسی مد بکنم، اما به یک باره درسال 1960 تصمیم گرفتم که به ایران برگردم وهم خودم را ازشر عکاسی مد که نه هیجانی داشت و نه حادثهای خلاص کنم وعکاسی ماجراجویانه بکنم.
کامران عدل یک دوربین باز قهاری است و هرگز دوربین را ازخودش دور نمی کند؛ اما با این همه عکاسی برای عدل تکنیک است و آن را هنر نمیداند، تکنیکی که به اعتقاد او با فرم ونورکامل می شود. از این رو او هرگز بر روی عکس هایی که می گیرد، کار نمی کند. عدل که یکی از چهره های برجسته عکاسی از بناهای معماری است و جوایزی را هم در این زمینه دریافت کرده است.
کامران عدل در پاسخ به این پرسش که اگر به عقب باز می گشت آیا باز هم عکاسی را انتخاب می کرد، گفت:عکاسی سختترین و مشکلترین شغل در جهان است .در عکاسی، ما با میلیونها پارامترمواجه هستیم. حتی درهمین عکاسی معماری . اگر اجازه کار داشته باشید و خطری متوجه شما نباشد و اعصابتان آرام باشد، کلی باید حواستان را جمع کنید. چون درآنجا نیزشما با هزاران پارامترمواجه هستید. که اولین آنها، همان مخاطب است. این مخاطبها، خودشان هزاران پارامترهستند.
مخاطببین متفاوت هستند و آنجایی شما موفق هستید که بتوانید با آنها رابطه برقرار کنید. شما این ور دنیا هستید و آنها آن ور دنیا. شاید زبانشان را هم نفهمید. ولی نگاهشان، زبان شما میشود.
او در ادامه سخنانش یادآور شد: با این که چندین دهه از تاسیس گالری در ایران می گذرد؛ به غیر از گالری سیحون و گلستان که خودشان تاریخ زنده هنرهای تجسمی ایران هستند؛ تنها 3 گالری فعال و حرفه ای داریم و من از این پس می خواهم با گالری اعتماد که از گالری های حرفه ای و خوب است فعالیت کنم.
عدل در یادداشتی برای آثار این نمایشگاه مینویسد: "وقتی شصت سال پیش، در چنین روزهایی چشمانم با دریچه دوربین عکاسی آشنا شد، از همان دقیقه و ثانیهٔ اولیه، پیمانی میان من و عکاسی بسته شد، که هنوز ادامه دارد. از آنجا که این پیمان با یک دوربین خبری بسته شد، من وابسته به انسان و آثار و خلق و خوی و افکار او شدم. 8سال بعد از این، انقلابی در ساخت دوربین عکاسی پیش آمد که نسل مرا بیشتر به انسانها نزدیک کرد و اعمال او را هر چه سریعتر ثبت کردیم.
نسل ما نخستین کسانی بودند که با این پدیده، به دنیای عکاسی حرفهای پا گذاشتند. و عکاس و عکاسی وارد جشم و روح آنان شد. جهان را درنوردیدیم و آن را پوشش دادیم. و من در ایران با در دست داشتن وسیلهای چون سازمان تلویزیون ملی ایران، که میلیونها تماشاچی داشت به بسط و توسعهٔ عکاسی نوین در ایران کوشش کردم. "
کامران عدل متولد ۱۳۲۰ در تهران است و به گفتهٔ خود از سن ۱۲ سالگی عکاسی را دنبال کرده است. وی در سال ۱۳۴۱ به مدرسه عکاسی در پاریس رفت و سال ۱۳۴۷ به ایران بازگشت و رییس گروه عکاسی تلویزیون ملی ایران شد. او دیماه ۹۲ هم نمایشگاهی از آثارش را در موزهٔ عکسخانهٔ شهر برپا کرده بود.
نمایشگاه عکس های کامران عدل تا دوم اردیبهشتماه ۹۳ هر روز از ساعت ۱۵ تا ۲۰ ادامه دارد. گالری اعتماد روزهای دوشنبه گالری تعطیل است.
گالری اعتماد در خیابان شهید باهنر (نیاوران)، میدان یاسر، خیابان صادق قمی، خیابان بوکان، پلاک ۴ واقع شده است. انتهای پیام/ 320