به گزارش هنرآنلاین / خالق بیهمتا با هنر خویش، خلقت را چنان رنگ آمیزی کرده که هوش از دل همه برده و میبرد. هنرمندان نیز خالقانی هستند که با خلق آثار هنری، گوشهای از جلوه خلقت خالق را کپی کرده و بر قاب چشم مردم مینشانند.
در شعر شعرا، نقاشی نقاشان، فیلم فیلمسازان، نمایش نمایشگران و دیگر هنرها، جلوههایی از فصلهای زیبا که هر کدام آب و رنگ خود را دارند ظهور پیدا میکند، اما فصل بهار، بیش از فصول دیگر در هنر هنرمندان عشوهگری می کند. کمتر هنرمند نقاشی را در جهان میتوان سراغ گرفت که بهار به قاب نقاشیاش سفر نکرده باشد. چه سری در نهاد بهار نهفته است که پیرو جوان و هنرمند و غیر هنرمند را مفتون خود کرده است؟ سرچشمه این همه عشوهگری کجاست؟! گرچه همه هنرمندان بهار را ستوده و میستایند، اما ظهور آن در عالم هنرمندان نقاش جلوه دیگری دارد. از دیر باز که انسان با تصویر آشنا شد، نخستین پدیدهای که آن را به تصویر کشید، طبیعت، به ویژه فصل بهار بود.
درختان سرسبز، دشتهای مخملین، گلهای رنگارنگ و پرندههای خوشنوا، همه نشانههایی از بهار هستند که بر بومهای نقاشی خودنمایی میکنند. این مهم نیست کدام نقاشی و در چه سبکی هنرنمایی میکند، مهم این است که همه راوی بهار بوده و شکوه آن را میستایند. عکسها گرچه تصویری حقیقی از طبیعت را در قاب میگیرند، اما هرگز نمیتوان روح طبیعت و هنرمند را در آن ساری و جاری دید.
حسی که تابلوهای نقاشی به انسان میدهند، دوربینهای فیلمبرداری و عکسبرداری نمیدهند. برخی از فیلمسازان و عکاسان گرچه هنرمندانه اثر خلق میکنند، اما آنچه نقاشان به تصویر میکشند از عهده آنان خارج است. زیرا هنرمندان عرصه نقاشی، همراه با خلق تصویر، روح را نیز در اثر هنری خود جاری میکنند. همین جلوه روح است که کار نقاشان را با دیگر هنرمندان عرصه تصویر متفاوت میکند. بسیاری نقاشان از طبیعت، به خصوص بهار برای خلق اثر هنری الهام میگیرند، درست مانند شاعران که همیشه الهام دهندهای برای سرودن شعر دارند. اگر نبود این منابع الهام بخش، نه شاعری وجود داشت، نه نقاشی و نه هیچ هنرمندی. امیدواریم، بهار به سینه همه انسان ها راه یابد تا هنرمندان، به خصوص نقاشان بتوانند بهار دل ها را نیز به تصویر کشیده و چشم ها را خیره کنند.
بهار بر همه مبارک!
انتهای پیام/
رضا اورنگ