به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین/
خوشنویسی براساس قالبها، قواعد و نظامهای بسیار مشخصی شکل میگیرد و بنابراین ایجاد قلمهای تازه و یا شیوههای شخصی خوشنویسان موجب ابداعات حیرتانگیزی در این زمینه میشود که امروزه در آثار بسیاری از هنرمندان ایرانی خلاقیتهایی در این زمینه را شاهد هستیم. این روزها نمایشگاه خوشنویسی "زنگ تفریح" در گالری مژده برپاست. در این نمایشگاه سه خوشنویس برجسته مهدى فلاح، حسین غلامى و عینالدین صادق زاده 50 اثر که محور اصلی همه آنها خوشنویسی کلاسیک است، برای اولین بار به نمایش در آمدهاند.
این سه هنرمند در این نمایشگاه قصد دارند با ارائه آثاری که اغلب ابعادی کوچک دارند مخاطبان را متوجه آثار خوشنویسی سنتی کنند که گاه در ریتم تند تحولات هنرى اهمیت آن فراموش شده است. آنها در "زنگ تفریح" به این نکته اشاره دارند که قبل از انجام هرگونه نوآوری باید خوشنویسی کلاسیک را دانست، رجوعی به آن داشت و در موردش تامل کرد.
عینالدین صادق زاده در مورد برگزاری نمایشگاه "زنگ تفریح" گفت: پیشنهاد برگزاری این نمایشگاه از طرف من مطرح شد. من به همراه مهدى فلاح و حسین غلامى از پیشتر بر روی خوشنویسی کلاسیک متمرکز بودیم و نگاههایمان به هم نزدیک بود از این رو تصمیم به برگزاری چنین نمایشگاهی گرفتیم.
او در مورد انتخاب عنوان "زنگ تفریح" برای این نمایشگاه گفت: برای هنرمندانی که کار حرفهای در ابعاد بزرگ انجام میدهند ، ارائه آثاری با خوشنویسی کلاسیک و ابعاد کوچک به نوعی دست گرمی محسوب میشود، ما هم تصمیم گرفتیم در این نمایشگاه آثاری با خوشنویسی کلاسیک با ابعاد کوچک ارائه دهیم تا تلنگری در جامعه نقاشی خط امروز به وجود آوریم و یادآوری کنیم که نقاشی خطی که امروز حاکم است و بیپروا پیش می رود از خوشنویسی کلاسیک نشات میگیرد و ابتدا برای انجام آن باید خط را دانست و بعد وارد حوزه آن شد. "زنگ تفریح" در واقع زنگی میان دو کلاس است به این معنا که برای ورود به فضای مدرن باید فضای سنتی را فهمید و بعد به آن حوزه وارد شد.
آثار صادقزاده در این نمایشگاه را میتوان به دو دسته تقسیم کرد، آثاری با خوشنویسی کلاسیک که شامل خط نستعلیق و شکسته است و آثار مدرن نقاشی خط که با بهره گیری از رنگ و بکارگیری فرم حروف بر روی بوم نقش بستهاند.
صادقزاده معتقد است یک نقاش میتواند به عنوان یک عنصر با خط مواجه شود اما کاری که یک خوشنویس در ارائه آثار نقاشی خط انجام میدهد این است که پتانسیلهایی که در خوشنویسی وجود دارد را کشف کند.
او به استنباط نادرستی که در مورد نقاشی خط باب شده و بسیاری هنرمندان فکر میکنند برای انجام آثار نقاشی خط احتیاج به دانستن خط نیست گفت: ما با ارائه آثاری کوچک در این نمایشگاه قصد داشتیم نشان دهیم این آثار نتیجه سالها کار کردن است و انجام چنین آثاری پیش زمینه انجام ارائه آثار نقاشی خط است و از این راه میتوان به فضای نقاشی خط وارد شد. خوشنویسان باید خوشنویسی کلاسیک را به صورت عمیق کار کنند و پتانسیل خط را کشف کنند و بعد وارد فضای نقاشی و گرافیک شوند.
حسین غلامى نیز در مورد آثاری که در این نمایشگاه ارائه داده است گفت: در نمایشگاه "زنگ تفریح" آثار خوشنویسی کلاسیک با خط نستعلیق ارائه دادهام. در این آثار از اشعار شعرای مختلفی چون حافظ، سعدی و ... بهره گرفتهام. اغلب آثارم فضای سیاه مشق دارند و در کادربندیهای آثار سعی کردهام نگاهی به سنت و در عین حال نگاهی امروزی به فضای سیاه مشق داشته باشم.
او نمایشگاه "زنگ تفریح" را به عنوان زنگ تفریحی بین نگاه دیروز و امروز درحوزه خط دانست و گفت: ما در این نمایشگاه قصد داشتیم آثاری را با توجه به فضای خوشنویسی در گذشته و امروز ارائه دهیم. اساس برگزاری این نمایشگاه بر بازگشت به گذشته و تامل بر روی آثار بود. در واقع میخواهیم نشان دهیم که اگر اثری فضای نقاشی خط دارد باید حتما با نگاه عمیق و توام با کار جدی در زمینه خوشنویسی سنتی صورت گرفته باشد. بطوری که هنرمند باید تجربه لازم در این زمینه را کسب کرده و بعد قدم در این راه بگذارد.
غلامی معتقد است: مسائل مختلفی باعث شده تا نسبت به خوشنویسی سنتی کم لطفی شود و کمتر به آن توجه شود که از جمله آن میتوان به بحث اقتصاد هنر اشاره کرد که گرایش جامعه امروزی نسبت به فروش تابلوهایی با قیمتهای بسیار بالا در زمینه نقاشی خط است به همین دلیل بسیاری از هنرمندانی که دستی در خوشنویسی سنتی داشتهاند به سمت فضای نقاشی خط تمایل پیدا کردهاند. در واقع هنرمندان برای ادامه حیات کار هنری، تحت تاثیر زمان سعی میکنند آثارشان را با شرایط حاکم بر هنر هماهنگ کنند. از طرفی میتوان به جذابیت و چشمگیر بودن آثار نقاشی خط اشاره داشت زیرا بیشتر در ابعاد بزرگ ارائه میشوند و فضای خط را با رنگ همراه میکنند به همین دلیل مورد توجه و علاقه مخاطبان قرار میگیرند، از این رو میتوان گفت آثار نقاشی خط نسبت به آثار خوشنویسی سنتی طرفداران بیشتری پیدا کرده و خوشنویسی سنتی این روزها به نوعی مظلوم واقع شده است.در زمینه های دیگر هم رخ دهد تا با نگاهی امروزی بتوان رجوعی دوباره به آنها کرد.
لازم به ذکر است این گزارش در تاریخ هیجدهم اسفندماه در روزنامه فرهیختگان به چاپ رسیده است.
انتهای پیام/
آرزو جعفریان