به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین؛ 19 بهمن 1357 در خاطره ملت ایران روز به یادماندنی است؛ روزی که هنوز دولت بختیار سقوط نکرده بود اما همافران با امام خمینی بیعت کردند، این بیعت از جمله رویدادهای مهمی بود که مسیر انقلاب اسلامی را تا حدودی تسهیل کرد. خبر این دیدار به همراه عکسی که حسین پرتوی از این دیدار ثبت کرده بود در روزنامهها منتشر شد. در تصویر، جمعی از همافران با لباس رسمی در اقامتگاه امام (ره) از پشت سر دیده میشدند. اما بختیار این عکس را مونتاژ اعلام کرد و دستور دستگیری عکاس را صادر کرد.
به باور بسیاری از کسانی که وقایع انقلاب را دنبال کردهاند؛ حسین پرتوی با عکس بیعت همافران با امام خمینی (ره) یکی از بهترین عکسهای انقلاب 1357 و تاریخ معاصر ایران را به نام خود ثبت کرد و این تک عکس خود میتواند نمادی درخشان از کارنامه این عکاس باشد.
حالا قریب به 10 سال است که حسین پرتوی در بستر بیماری است و از 7 سال پیش تاکنون او تنها با چشمهایش با مخاطبان و اعضای خانوادهاش حرف میزند و دیگر اندام حرکتیاش قدرت و توان این را ندارند که او حتی از رختخواب بیرون بیاید و یا بتوانم آلبوم عکسهایی که از خود به یادگار گذاشته است را ورق بزند.
همسرش پوراندخت پرتوی که سالهاست یک تنه از همسرش مراقبت میکند درباره حال این روزهای حسین پرتوی میگوید: بهمن ماه که میشود همه به یاد حسین میافتند و زنگ خانه ما پشت سر هم به صدا در میآید همه میآیند که همسرم را ببنند ای کاش در طول سال این قدر به او توجه میشد و در انزوا نمیماند.
او افزود: با توجه به این که حسین پرتوی از نظر مغزی دچار اختلال نشده است و قدرت حرکتی و تکلماش را از دست داده است اما از تمام اتفاقاتی که میافتد باخبر است و همواره اخبار را از طریق تلویزیون دنبال میکند و بهمن ماه که میشود حال عجیبی پیدا میکند. در طول سال و به ویژه بهمنماه بارها پیش میآید که آلبوم برخی از عکسهایی که انقلاب ثبت کرده است را با هم مرور میکنیم و اشک از گوشه چشمش سرازیر میشود.
همسر حسین پرتوی درباره وضیعت فعلی او گفت: با همه مراقبتهایی که از حسین پرتوی میکنیم اما از یک سال گذشته او زخم بستر گرفته است و این درد هم به همه دردهای او اضافه شده است. در تمام این مدت از سوراخی که پزشکان در گلو و پهلوی او ایجاد کردهاند به او غذا میدهیم و تاکنون تنها 2 بار او را برای عوض کردن پیچ این دستگاهها به بیمارستان منتقل کردهایم و در تمام این سالها زندگی او بر روی یک تخت و در یک اتاق گذشته است.
او درباره تامین هزینههای درمانی همسرش گفت: از مسئولین سپاسگزارم اگر برای او تخت نمیخریدند من نمیتوانستم از او در خانه مراقبت کنم. نیروهای هوایی و موسسه هنرمندان پیشکوتان نیز بخشی از هزینههای درمانی او را متقبل میشوند.
همسر حسین پرتوی در پایان سخنانش گفت: حسین پرتوی و امثال او خیلی تنها هستند فقط در ماهها و روزهای خاص به سراغ این افراد نروید. نگذارید در طول سال این افراد در تنهایی و سکوت بمانند.
متولد سال 1321 در اردبیل است، او در 15 سالگی به کارگزینی روزنامه کیهان رفت رییس کارگزینی به او گفت، برای شما جا نداریم، او ماند و نتیجه گرفت. پس از دوره تحصیل در روزنامه کیهان مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۸ به صورت حرفهای با عکاسی ورزشی کار خود را شروع کرد. در سال ۱۳۵۶ از انقلاب ایران عکسهای منحصربه فردی تهیه کرد.
طی سالهای جنگ ایران و عراق به عنوان دبیر سرویس عکس روزنامه کیهان برگزیده شد. پس از ۳۱ سال خدمت در روزنامه کیهان در ۲۷ شهریور ۱۳۶۸ بازنشسته شد و به دلیل دوستی و علاقهای که به پروفسور حسابی داشت با قسمت فرهنگی بنیاد حسابی همکاری خود را شروع کرد.
انتهای پیام/32