به گزارش هنر آنلاین/ در دنیای امروز، ظهور گرایش‌ها و تخصص‌های گوناگون در عموم فعالیت‌ها و حرفه‌ها، دامنه انتخاب علاقه‌مندان را گسترده و مخاطبان را با هر دانش و انگیزه، به تجربه میدان‌های نو و عرصه‌های جدید فرا می‌خواند. گردشگری نیز از این رشد و تخصص‌گرایی مستثنی نبوده و در سال‌های اخیر گونه‌های مختلفی از آن طبقه‌بندی، ارائه و تبلیغ شده ‌است، به عنوان مثال با ورود انسان به عصر تبادل آزاد اطلاعات و پیشرفت در زیرساخت‌ها و نرم افزارهای ارتباطات جهانی، "گردشگری مجازی" پا به عرصه وجود نهاد که حضور در سرزمین، موزه‌ها و تماشاخانه‌های دیجیتالی و بهره‌گیری از داده‌های صوتی، متنی و تصویری از دنیای فیزیکی پیرامون ما را فراهم ساخت.

گردشگری درمانی، گردشگری زیارتی (مذهبی)، بوم‌گردی و زمین‌گردی، گردشگری ورزشی، گردشگری بازاری یا بازارگردی و... از گونه‌های تخصصی شده جهانگردی و سرزمین گردی است که علاقه‌مندان را به سوی خود جلب می‌کند. گردشگران در هر یک از انواع یادشده با استفاده از تخصص و مهارت راهنمایان و تدارک کنندگان سفر برای نیل به اهداف تعریف شده در آن گونه خاص از گردشگری اقدام می‌کنند.

گردشگری هنری یا هنرگردی، یکی دیگر از عرصه‌های نوظهور در جذب جهانگردان است که در آن افراد، با سفر به سرزمینی دیگر، ضمن بازدید از اماکن و رویدادهای هنری در جریان تحولات یا نحوه تولید آثار هنری قرار گرفته و ضمن تماس با هنرمندان، اساتید و هنرورزان آن کشور به سهم خود آداب، رسوم و تجربیات فرهنگی آنان را درک کرده و با خرید و انتقال محصولات و اقلام هنری به کشور خود، زمینه تبلیغ و گسترش فرهنگ کشور بازدید شده را فراهم می‌آورند.

هنرگردی در دل خود رنگین‌کمانی از موضوعات مورد علاقه را برای گردشگران فراهم آورده است، از شرکت و حضور در جشنواره‌های هنری مانند فیلم، موسیقی، نمایش و هنرهای تجسمی تا بازدید از تماشاخانه‌ها و هنرکده‌هایی که به آموزش، آفرینش آثار هنری مشغول هستند یا دیدار از موزه‌ها و گنجینه‌های هنری و خرید از نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های صنایع و هنرهای دستی که به عرضه و تجارت انواع محصولات هنری می‌پردازند، همگی می‌توانند گردشگران داخلی را به شهرهای دیگر و جهانگردان را به کشورمان راهی کنند. فراموش نکنیم ایران، سرزمین هنرهای فاخر و درخشان است، از فرش و گبه و گلیم ایرانی تا فیلم‌های سینماگرانی که هر یک، انبوهی از جوایز رنگارنگ جهانی را از جشنواره‌های معتبر کسب کرده‌اند. از موسیقی مقامی استان‌ها تا قلمزنی اساتید بنام در اصفهان و شیراز. از تابلوهای هنرمندان خوشنویس که کرشمه قلمشان، نستعلیق را از تعلیق دور کرده و با غنای هنر نگارگران و تذهیب کارانش به اوج هنر فاخر رسانده است. آثار آفریده شده توسط هنرمندان هنرهای تجسمی ایران و نیز آثار حجمی اساتید ایرانی، امروزه در بازارهای جهانی و حراج‌های معتبر به بالاترین قیمت‌ها، خرید و فروش می‌شود و ظرفیت‌های قابل دستیابی در این بخش از گردشگری را به متولیان امر گوشزد می‌کند.

کشف ابعاد و تنوع موجود در این میدان وسیع اقتصادی و فرهنگی، ضرورتی است که بر عهده سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از یک سو و وزارتخانه‌های فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت امورخارجه از دیگر سو است. وزارت امورخارجه به عنوان هدایت‌گر و عامل اصلی در دیپلماسی کشور می‌تواند، با استفاده از گرایش گردشگران خارجی به دیدار از ایران، از این امکان در جهت دیپلماسی عمومی و فرهنگی خود بهره‌گیری کند و چهره واقعی ایرانیان هنردوست و هنرپرور را به دور از جنجال‌های سیاسی کشورهای رقیب به ملت‌های جهان نشان دهد. ذکر این نکته نیز بدیهی است که دولت‌ها به تنهایی نمی‌توانند در رونق گردشگری و مبادلات فرهنگی - هنری نقش ایفا کنند. در چنین عرصه‌هایی تقویت سازمان‌های مردم نهاد، انجمن‌های هنری، جشنواره‌ها و هفته‌های فرهنگی و هنری، تشویق پایگاه‌های ارائه‌دهنده خدمات گردشگری و تربیت راهنمایان متخصص می‌تواند هنرگردی را به فعالیتی کارآفرین و اشتغالزا همراه با ارزش افزوده‌ای بالاتر از عرضه ذخایر نفتی، تبدیل کند.

برانگیختن جامعه هنری ایران و خروج از خلوت‌گزینی برخی از اساتید در ماه‌های اخیر فرصتی مغتنم است برای آزمودن میدان نو به نام "هنرگردی".

لازم به یادآوری است این یادداشت روز 28 دی‌ماه در شماره 5561 روزنامه "ایران" به چاپ رسیده است.