به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین؛ این روزها نمایشگاه مجسمه های بهداد لاهوتی با عنوان چنگک در گالری آران برپا شده است، لاهوتی دراین نمایشگاه 13 مجسمه که جنبه تزیینی دارند وهریک فرم بزرگ نمایی شده از یکی از زیورات آلات هستند را به نمایش گذاشته است، البته زیورآلاتی که نگین های آن ها گویی مفقود شده اند، به بهانه برپایی این نمایشگاه گفت وگویی با بهداد لاهوتی انجام داده ایم.

چه شد که تصمیم گرفتید که برای این نمایشگاه از فرم های زیورآلات درابعاد بزرگ استفاده کنید؟

مدت ها بود که رکاب های انگشترذهنم را درگیر خود کرده بود و به فرم های آن ها فکر می کردم، برای همین تصمیم گرفتم که این رکاب ها را که در حالت عادی کمتر دیده می شوند را درابعاد بزرگ بسازم و به نمایش بگذارم. زمانی که این رکاب ها و زیورآلات درابعاد بزرگ ساخته شدند، به نوعی حتی توهم زا و ترس آورهم به چشم آمدند وبه نوعی فرصت را فراهم کردند که به اشیاء پیرامون مان نوع دیگری نگاه کنیم.

با توجه به این که این زیورآلات رکاب های انگشتر، پشت های گوشواره و گل سینه ها و سنجاق سردرابعاد بزرگ ساخته شده اند اما از جنبه زیبایی آن ها کاسته نشده است.

دقیقا همین طور است من درآثارم همواره سعی می کنم به عنصرزیبایی توجه کنم وبا این که این رکاب های انگشتر نگین ندارند اما از زوایای مختلف می توان آن ها را تماشا کرد وقطعا به چیزهای دیگرهم رسید. با این که برخی ازاین مجسمه ها با آهن زنگ زده ساخته شده اند، اما در آن ها نیز به نوعی زیبایی به چشم می خورد.مثلا یکی از مجسمه ها که میله پشت یک گوشواره است، قابلیت این را دارد که درمقابلش بایستی و درفرم ها ی مختلف بازخورد خودت را در آن ببینی. البته باید به این نکته توجه کنید که توجه به زیباشناسی اثربرای من به معنای این نیست که در لحظه ساخت یک اثر به جنبه فروش آن مجسمه توجه دارم.

با توجه به نوع چیدمان نمایشگاه آیا می توان عنوان کرد که مجسمه هایی که با آهن زنگ زده ساخته شده اند، جزء نخستین آثاراین مجموعه هستند ؟

به طور قطع این موضوع را نمی توان مطرح کرد، اما بیشتر مجسمه های این مجموعه در یک فرایند همزمان شکل گرفته اند و ساخت مجسمه های این مجسمه 5 ماه زمان مستمربرده است، درحال حاضر با توجه به کمبود زمانی که داشتم 3 مجسمه دیگر از این مجموعه نیمه کاره در کارگاه مانده است که پس از پایان نمایشگاه باید ساخت آن ها را به پایان برسانم .اتفاقا این مجسمه ها جزء مجسمه هایی هستند که با آهن زنگ زده ساخته ام.

آیا این مجموعه را ادامه خواهید داد؟

به نظر من برپایی یک نمایشگاه آغازفکر کردن به یک سوژه است و برای من با برپایی یک نمایشگاه و تعدادی اثر، آن سوژه کامل نمی شود. همان طور که تاکنون نیزهر بار که نمایشگاهی برپا کرده ام، پس از آن بنا به علاقه خودم و سفارش مخاطبان دوباره اثری جدیدی در ادامه آن مجموعه ساخته ام.

در این نمایشگاه دو مجسمه گنبدی شکل دارید که اگر مخاطب عنوان نمایشگاه را نداند، می تواند حتی ازفرم یکی از آن ها که اتفاقا حس زیبایی شناسی خاصی هم به دلیل براق بودن و حالت آیینه ای اش به مخاطب القا می کند، برداشت های مختلفی چون چاه باز کن داشته باشد دراین خصوص شما تعمدی داشتید؟

نه تمام مجسمه های این مجموعه تحت عنوان یک موضوع که جنبه زیورالات ساخته شده اند، هرچند که از این اثر می توان وقتی دراین مجموعه نیست چنین برداشتی هم کرد، اما من در ساخت مجسمه هایی که پیرامون سرویس بهداشتی ساخته ام آن قدر صراحت داشته ام که برداشت جز آن نشود از آن مجسمه کرد. در واقع تمام مجسمه های این مجموعه به نوعی بخشی یا کلی از یکی از زیورآلاتی است که ما به خودمان آویزان کرده ایم.

یکی از مجسمه های این مجموعه که رکاب یک انگشتراست و درابعاد بزرگ و با متریال آهن ساخته شده و نوع نورپردازی آن به نوعی دهشت آوراست، این ویژگی در سایر مجسمه های این مجموعه نمی بینیم چرا؟

دقیقا من از نوع نورپردازی و ساخت این مجسمه با چنگک های بزرگ می خواستم این حس را به مخاطب القاء کنم، شاید به نوعی این چنگک ها یادآور روحیه ما انسان ها برای دست آوردن و زیاده خواهی باشد.

آیا قصد ندارید که این مجسمه ها را در اندازه کوچک و کاربردی بسازید؟

اتفاقا این روزها مشغول ساخت پنج انگشتر به سفارش فردی هستم که این انگشترها خاص هستند و مراسمی هم برای رونمایی آن ها برپا خواهد شد.

بهداد لاهوتی در سال 1355 در تهران به دنیا آمد. او مجسمه سازی را به صورت تجربی از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد، و سه سال در کارگاه نجاری استاد علیزاده به مجسمه‌‌سازی با چوب مشغول شد. او از سال ۱۳۸۴ به کارهای چیدمانی و مفهومی پرداخت و درهمین سال کاربا برنز را نزد پرویز تناولی فرا گرفت.

بهداد لاهوتی متولد 1355 در تهران است. او کار خود را از 20 سالگی به صورت تجربی آغاز کرد و به مدت سه سال در کارگاه نجاری استاد علیزاده به مجسمه‌سازی با چوب مشغول شد. در سال 84 کار با برنز را نزد پرویز تناولی آموخت. از آثار او تاکنون چندین نمایشگاه برگزار شده است.

لاهوتی، مجسمه سازی است که به لحاظ تکنیک مهارت اجرایی بالایی دارد و معمولا در آثارش به نقد اجتماعی می پردازد. او بیشتراحجام خود را با برنز و برنج و فلز اجرا کرده است و در میان آثارش فایبر گلاس هم دیده می شود.او در برخی از آثارش با دنیای درون خود و طبیعت به خلوت نشسته و مخاطب را به تماشای آن دعوت کرده است.

بهداد لاهوتی، احجام بزرگ نمایی شده بسیاری را خلق کرده است و تکان دادن ادراک مخاطب از زیبایی، از جمله ویژگی های کار این هنرمند است.این مجسمه ساز،عضو هیأت مدیرهانجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران از سال 1389 بود. او نمایشگاه های انفرادی در گالری های گالری آران، سرو، قانون برپا کرده است و در نمایشگاه های گروهی" ایران سیاه یا سفید ؟‌"‌ گالری ورسو، تورین ایتالیا، نمایشگاه موزه چلسی نیویورک با عنوان " ایران از درون و بیرون "، نمایشگاه گروهی " بذرهای بائوباب " گالری آران، نمایشگاه هنرمندان مجسمه ساز زیر 35 سال،نمایشگاه گروهی " گروه جنگل " گالری شیرین،نمایشگاه گروهی " گروه معکوس " گالری 10 تهران،نمایشگاه گروهی " گروه جنگل " باغ موزه، نمایشگاه هنرمحیطی توچال، بینال مجسمه تهران موزه هنرهای معاصر تهران، بینال ازمیر ترکیه.

نمایشگاه "چنگک" از 20 دی تا 2 بهمن ماه در گالری آران واقع در خیابان کریمخان زند، خیابان خردمند شمالی، کوچه دی، شماره 12 میزبان علاقه‌مندان به هنر مجسمه‌سازی است.

انتهای پیام/ مریم آموسا