سرویس تجسمی هنرآنلاین //

نمایشگاه آثار جدید مظلومی‌پور با احساس نوای موسیقی بختیاری با چرخش و حرکت سریع و محکم قلم بر بوم بیننده را با شوق و تفکر به تماشا می‌برد.

او زادگاهش در حوالی بختیاری است از کودکی چشم و نگاهش به رنگ و آواز و هلهله و حرکت باز شده. عشایر بختیاری را حس کرده و آنها را با لباس‌های رنگارنگ زنان و تن پوش‌های مدرن مردان بختیاری شناخته و در ذهنش محفوظ داشته تا امروز آواز این نمایشگاه را سرداده. سیاوش آبادهای این هنرمند بیننده را به رقص و آواز و دهل سوق می‌دهد. او آزادگی انسان را در صحرا، در حرکت همراه رودخانه ای جاری و آواز بختیاری به فکر وامیدارد. او با بیانی شاعرانه قلم را بکار گرفته. ردپای پرسرعت قلم بر بوم و جاری رنگ‌ها زندگی در طبیعت را نوید می‌دهد در آثار مظلومی‌پور هوای تازه، نور، رنگ،‌ حرکت،‌ آهنگ ثبت شده. در این نمایشگاه بیننده بدون زحمت در ایل قرار می‌گیرد و با بختیاری‌ها فامیل می‌شود صدای کف زدن‌ها و هلهله و سرنای نوازندگان را می‌شنود و حرکات موزون را مشاهده می‌کند.

در این آثار شیوه رنگ‌گذاری و حرکت صریح و سریع قلم خاص خود اوست. مظلومی‌پور تلقی و فهم درخشان و پیچیده‌اش از صفحه و فضائی که ایجاد نموده بهترین مناسبات میان عناصر موجود در اثر است. این شیوه و حرکت و خِرد در نقاشی‌های مظلومی‌پور در برو بیاهای هیچ دانشکده و کلاسی آموختنی نیست. بلکه شناخت حکیمانه هنرمند و حس و معرفت او به هنر و نقاشی می‌تواند مؤثر و بدیع باشد.

چشم‌انداز مظلومی‌پور یا سیاوش آبادهای او نگاهی به هستی و انسان دارد. پیچ و تاب حرکت پرسناژهای آثارش همراه با موسیقی و درک زندگی راهی است که او می‌رود و در نهایت به عشق می‌رسد.

استاد سیاوش مظلومی‌پور به این ترتیب کیفیت انتخاب در نحوه بیان یعنی زیباشناسی خاص نقاشی پیش می‌آید مسلم آنکه این زیباشناسی هیچگاه روی نقاشی امروز نمی‌تواند همان باشد که مثلاً نقاشی قرن گذشته پیروی می‌کرد. امروز نقاشی رهاتر و آزادتر عمل می‌کند. او کم و بیش راه و شناخت علمی حسی خود را دنبال می‌کند.

مظلومی‌پور در حالیکه از طبیعت جدا نشده. لیکن صرفاً آن را نیز تقلید نمی‌کند. عناصر آن را به میل و رغبت و سلیقه خود برمی‌گزیند و بکار می‌گیرد.

انتهای پیام/

عنایت‌الله نظری‌نوری