به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین ؛ این نمایشگاه دربرگیرنده برگزیده ای از آثار پنج دوره کاری رافتی و شامل چند اثر از مجموعه "آوردگاه" با تکنیک رنگ روغن روی کاغذ مخصوص، مجموعه "یاد نوشته" رنگ روغن روی بوم، مجموعه موسوم به قوطی سیگارها که اندازه هر جعبه پلکسی گلاس 5×24×30 سانتی متر و مجموعه "پرومته" هفت تابلوی "غیب گو"،"نشریه صبحگاهی"، "هواپیمای کاغذی"، "شیتیل"، "بگذار در قفسش پرواز کند"، "پل"،"جانی مقدس" همه آنها کولاژهایی هستند شامل بریده کتاب، تصاویر و نوشته تا سیگار، فویل، زینک و صفحه‌های چوبی که بر روی دیوار رفته است و از مجموعه "رویای ایکاروس" نیز هفت تابلو که هر کدام از آنها "الگوی یک تا هفت" نام گذاری شدند.

رافتی در مورد آثاری که در این نمایشگاه ارائه داده است گفت: در این نمایشگاه بخشی از آثار پنج دوره کاریم را به نمایش گذاشتم. این نمایشگاه شامل 40 اثر است که 32 اثر این مجموعه شامل نقاشی‌های آبستره است و هشت ایستالیشن که هر کدام از این کارها شامل 40 اثر دیگر هستند که با هم یک کلیت را می‌سازند. نقاشی‌های این مجموعه نیز در ابعاد دو متر و 12 در 84 سانتیمتر بر روی بوم خلق شده و این اندازه سال‌هاست که مورد توجه من است.

او در مورد ایستالیشن‌هایی که در این نمایشگاه به تماشا گذاشته است گفت: ابتدا بر روی قوطی‌های سیگارلو ( سیگار‌های کوچک برگ) از نقاشی و عکس‌هایی که پیش از آن خلق کردم کلاژ و پس از آن این قوطی‌ها را بر روی برگه‌هایی از کتاب‌های هزاره‌های گمشده "پرویز رجبی" که به خط بریل نوشته شده است، نصب کردم و در درون هر پاکت سیگار نیز یکی از شعرهای منتشر نشده خود را قرار دادم که در نهایت مجموعه‌ای از این کلاژ‌ها با هم یک کلیت واحد را می سازند. در واقع من با انجام این کار اشاره به فلسفه‌ای دارم که معتقد است: از همان موقع که تمدن شکل گرفته انسان‌ها در یک باکس زندگی می‌کنند. این اثر مربوط به پنج سال پیش است و کاری شبیه به این اثر را برای یک سالن بزرگ در ساختمانی در منطقه فرشته تهران ساخته بودم که قرار بود تبدیل به مرکز هنرهای تجسمی شود، اما دوستانی که مرا در انجام این کار همراهی می‌کردند بیشتر به فکر تجارت بودند و این مرکز ایجاد نشد.

او که سالها در خارج از ایران زندگی کرده و در نمایشگاه‌های متعددی در خارج از ایران حضور داشته است در مورد روند جریان هنری ایران گفت: جریان هنری ایران روندی رو به رشد دارد اما فاصله آن با جریانات هنری در خارج از ایران به خصوص آمریکا و اروپا فاصله زیادی دارد.

او اضافه کرد هنر در واقع کار گروهی محسوب می‌شود، اگر همکاری افراد مختلف در این زمینه نباشد کار هنری صورت نمی‌گیرد. اگر فضای مناسب برای ارائه آثارم وجود نداشت من نمی‌توانستم آثارم را در قالب یک نمایشگاه در معرض تماشا قرار دهم. هنر در خارج از ایران بستگی به زندگی هنرمند دارد و به اندازه زیادی درونی است؛ اما در ایران بیشتر به سمت بازار سوق دارد به همین دلیل می‌توان گفت فاصله زیادی با کشورهای دیگر داریم. در آمریکا و کشورهای اروپایی سال‌ها طول می‌کشد که یک هنرمند تجربیات لازم در زمینه کاری خود را بدست آورد و پس از آن، از بین تعداد زیادی از افراد که هر ساله آموزش‌های لازم را در این زمینه دیده‌اند، تعداد کمی موفق می‌شوند به زبان شخصی خود نزدیک شوند.

وی درباره تنوع آثاری که در این نمایشگاه به نمایش گذاشته است گفت: من هنرمند تجربه‌گرایی هستم و همین موضوع موجب می‌شود که من در هر دوره شیوه جدیدی را و در هر اثر نیز فضای نویی را تجربه کنم. برای من مهم نیست که به دلیل این متنوع بودن آثارم مورد انتقاد گیرم. به نظرم اصل هنر در رهایی است و من قصد دارم که در آثارم به این رهایی برسم.

وی در ادامه گفت: آثاری که در این نمایشگاه به نمایش درآمده از آثاری انتخاب شده که در 15 سال پیش خلق کرده‌ام، اما از سال 2000 به این سو، بخش عمده کارم را بر روی ایستالیشن گذاشته‌ام و در این نمایشگاه نیز بخش‌هایی از این ایستالیشن‌ها را به نمایش گذاشته‌ام.

وی درباره سایر دغدغه‌هایش که بر خلق آثارش تاثیر می‌گذارد گفت:ب خش عمده مطالعه من بر روی تاریخ و فلسفه است و همین موارد ناخودآگاه در هنگام خلق اثر بر روی آثارم تاثیر می‌گذارد. با این که در آثار به اسطوره‌هایی چون "ایکاروس" و "پرومته" پرداخته‌ام، نوع نگاه‌ام به این اسطوره‌ها نیز تاریخی است.

مسعود کیمیایی هم یکی از بازدیدکنندگان این نمایشگاه بود گفت: من به پیشنهاد شاهین شهبا به این نمایشگاه آمدم و همواره یکی از دغدغه‌های من بازدید از گالری‌ها است، اما در مدت اخیر به دلیل طولانی شدن زمان ساخت و تدوین فیلم "متروپل" چنین امری برایم میسر نبود.

این کارگردان برجسته در بخش دیگری از سخنانش گفت: سینما و عرصه‌های مختلف هنری با هم ارتباط تنگاتنگی دارند که باید یک هنرمند برای خلق اثر بهتر به سایر رشته‌های هنری توجه داشته باشد.

مرتضی کاظمی هم با بیان این مطلب که برگزاری نمایشگاه مروری بر آثار یک هنرمند شرایطی برای بازخوانی آثار او را فراهم می‌کند گفت: باید شرایطی به وجود آید که برای هنرمندانی که کمتر شناخته شده‌اند، با برگزاذری نمایشگاهی از این دست، زمینه معرفی آثارشان را فراهم کنیم.

وی افزود: همچنین باید شرایطی فراهم کنیم که هنرمندان ایران ابتدا در کشور خودمان شناخته شوند و سپس به جامعه جهانی معرفی شوند.

واحد خاکدان نقاش پیشکسوت نیز در مورد آثار بیژن رافتی گفت: من حدود 16 سال است که با بیژن رافتی و آثارش آشنا هستم، از نظر من آثار رافتی موضع‌گیری‌های آوانگاردی دارند. او هنوز روی مواضع و قواعدی کار می‌کند که کشش به جستجو و تجربه‌های جدید دارد و علاوه بر این رد پای پست‌مدرنیستی نیز در آثارش دیده می‌شود.

به گفته این نقاش؛ رفعتی در آثارش توجه ویژه‌ای به فلسفه شرق، ذن و بودیسم دارد و این رویه‌ای است که بسیاری از هنرمندان قرن بیستم به این سمت گرایش پیدا کرده‌اند.

وی ادامه داد: در دوران معاصر سخن گفتن درباره اثر هنری به ویژه هنرهای تجسمی بسیار دشوار است. در دوران ما خیلی زود مرگ مدرنیستم مطرح شد و پست مدرنیسم هم پیش از تولد مرگ‌اش اعلام شد و همین موضوع خیلی زیاد بر روی آثار هنرمندان عرصه تجسمی تاثیر گذاشته است.

او با اشاره به فضای بسیار مناسب گالری آریانا برای نمایش آثار هنرمندان گفت: چینش و ارائه مناسب آثار از ویژگی‌های مثبت این نمایشگاه محسوب می‌شود. ما قدم به قدم به سمت برگزاری نمایشگاه‌هایی با سطح بالا در محیط مناسب نمایشگاهی پیش می‌رویم که این اتفاق بسیار خوشحال کننده است، زیرا تغییراتی شایان توجه در این زمینه رخ داده است.

لازم به یادآوری است، بیژن رافتی متولد 1323 تهران است . او تحصیلاتش را در رشته های کارشناسی اقتصاد و توسعه و علوم تربیتی تا مقطع دکترا ادامه داده است و سال ها در مرکز مطالعات پیشرفته در جمعیت و انرژی و صندوق بین المللی پول کار کرده است و به عنوان استاد در دانشگاه هاروارد تدریس کرده است. وی نقاشی را از دوران کودکی به صورت خود آموخته و در دوران اقامتش در آمریکا محضر برخی از بزرگان جهان را درک کرده است.

رافتی یک هنرمند چند رسانه‌ای است که 25 سال گذشته، 15 نمایشگاه انفرادی برپا کرده و در بیش از 30 گروهی شرکت کرده است. آثار او تاکنون در مجموعه های شخصی در ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، آلمان، هلند، ژاپن، برزیل، اروگوئه و ایران نگهداری می شود.

گالری آریانا باحدود 500 متر فضای نمایشگاهی به لحاظ معماری، فضای نمایشگاهی، طراحی داخلی و نورپردازی،یکی از استانداردترین گالری‌های تهران به شمار می رود. این نمایشگاه به مدت یک ماه به صورت خصوصی در گالری آریانا واقع در خیابان فرشته پلاک 9 دایر است.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/

مریم آموسا