هنرآنلاین/

هفده تابلو فیگوراتیو مداد رنگی روی مقوا اثر ژاله طالب‌پور این هفته مهمان گالری دی هستند و این نقاش جوان در پنجمین نمایشگاه انفرادی‌اش زنان را سوژه آثارش قرار داده است. فیگور زنان در این آثار و بازی با نور و سایه از بارزترین نشانه‌های نقاشی‌های وی می‌باشند.

از تفاوت‌های آثار نمایشگاه قبلی او با آثار تازه اش در این نمایشگاه می‌توان به فرم بدن و لباس‌های این فیگورها اشاره کرد، او در نمایشگاه قبلی اش پرتره‌ها و دست‌ها را به تصویر کشیده بود اما در این نمایشگاه فیگور زنان را سوژه اصلی آثارش قرار داده است. با نگاه به آثار طالب پور به یاد عکس‌های قدیمی از زنان می‌افتیم زیرا او در این آثار بیشتر از رنگ‌های قهوه ای و خاکستری بهره گرفته است و حتی فرم و چهره زنان نیز از قدمت زیادی خبر می‌دهند.

روال کار طالب‌پور به زبان خودش به این شکل صورت می‌گیرد که ابتدا از سوژه مورد نظر عکس کلی می‌گیرد و سپس آن را به نقاشی تبدیل می‌کند. او افرادی را سوژه آثارش قرار می‌دهد که با آنها آشناست، بعد از گرفتن عکس و تبدیل آن به یک اثر نقاشی نورها و سایه‌های مورد نظر را روی آنها پیاده می‌کند. مخاطبان در ابتدا با نگاه به نقاشی‌هایش فکر می‌کنند این نور پردازی‌های خاص هنگام گرفتن عکس در کار لحاظ شده اما هنرمند همه آنها را هنگام خلق نقاشی‌هایش به کار گرفته است.

نکته‌ای که در تمام این نقاشی‌ها به چشم می‌خورد منفعل بودن و خالی از احساس بودن این زنان است، گویی زنان آثارش دچار نوعی سرخوردگی شده‌اند. در بین این فیگورها هم زنان جوان به چشم می‌خورند و هم زنانی که دوره میانسالی زندگی خود را می‌گذرانند چیزی که بیشتر از همه مهم است درد و رنجی است که در چهره آنها موج می‌زند. اگر نقاش در این آثار زنان از قشر خاصی از جامعه را سوژه آثارش قرار می‌داد می‌توانستیم بگوییم به معضل هویتی بشر امروز اشاره دارد مانند آثار بسیاری از هنرمندان که امروزه شاهد آن هستیم اما او در به تصویر کشیدن این زنان در قید سن و سال نیست و به نوعی به جایگاه متزلزل آنها در جامعه اشاره دارد. مهم نیست که آنها در چه مقطعی از زندگی قرار دارند چیزی که حائز اهمیت است غمی است که در چهره آنها نهفته است. بازی با سایه و نور از مهم‌ترین شاخصه‌های آثارش است، در بعضی از آثار این بازی تا حدی پررنگ می‌شود که چهره فیگور زنان را می‌پوشاند. هنرمند با بازی با نور در آثارش نوعی گم گشتگی زن امروز را در جامعه به تصویر می‌کشد. شاید او می‌خواهد به مخاطبش بگوید زنان در بعضی از نقش‌هایشان آن هم به صورت محو و نیمه روشن دیده می‌شوند ولی آنچه از کلیت آثار طالب‌پور برمی‌آید تاریکی محوی است که بر زنان نقاشی‌هایش سایه افکنده است.

از نکات دیگر جالب توجه آثار این هنرمند که در نمایشگاه‌های گذشته‌اش نیز سوژه اصلی آثارش بوده برجسته کردن و به چشم آوردن دست این زنان است. او برخلاف روال معمول که به بزرگنمایی چهره زنان می‌پرداخته دست‌های آنها را سوژه قرار داده و آنچه مهم است اینست که دست زنان گاهی حتی به نسبت بقیه اجزا بزرگ‌تر نمایش داده شده، شاید او قصد داشته با این کار چشم مخاطب را به سوی دست زنان متمرکز کند و بگوید از این دست‌های کوچک کارهای بزرگی بر می‌آید. اگر بخواهند!

ژاله طالب‌پور، متولد 1359 است. او کارشناسی نقاشی از دانشگاه هنر تهران دارد و نمایشگاه حاضر در گالری دی پنجمین نمایشگاه انفرادی او محسوب می‌شود. این نقاش جوان تاکنون حضور در بیش از ده نمایشگاه گروهی را در کارنامه خود دارد.

علاقه‌مندان می‌توانند همه روزه از ساعت 4 تا 8 بعدازظهر به غیر از شنبه‌ها که گالری دی تعطیل است از نقاشی‌های ژاله طالب‌پور واقع در خیابان ولیعصر، بالاتر از بزرگراه نیایش، خیابان عاطفی، شماره130 گالری دی دیدن کنند.

آ رزو جعفریان

انتهای پیام/32/