حمزه فرهادی نقاش و نمایشگاه گردان که سالهاست برروی موضوع جنگ کار می کند در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: جنگ یکی از مقولاتی است که هنرمندان ایرانی به واسطه جنگ تحمیلی ایران و عراق با آن درگیر بوده اند و با گذشت بیش از 30 سال از وقوع جنگ تحمیلی رویکردهای متفاوتی هنرمندان نسبت به این موضوع داشته اند.

به گفته فرهادی جنگ را شاید بتوان منصفانه‌ترین تقابل بشری دانست؛ جاری که می‌شود، با همه یکسان برخورد می‌کند. انتخاب می‌کند که کنارش باشی و به تاریخ متصل شوی، یا دور بمانی و موجش که از تو گذشت، نجوایی همیشگی سال های سال همیشه با تو می ماند.

وی افزود: با آغاز جنگ تحمیلی هنرمندانی که وابسته به حوزه هنری بودند،؛ آثار متعددی را خلق کردند که این آثار سفارشی بودند اما با گذشت قریب به دو دهه موج جدیدی از پرداختن به مقوله جنگ در میان هنرمندان بوجود آمده است که به جنگ از زاویه دیگری پرداخته اند. اما بی اغراق باید گفت که به موضوع جنگ هنوز پرداخته نشده است.

فرهادی که از جمله هنرمندان جوان به شمار می رود و جنگ را از نزدیک درک کرده؛ گفت: من از کودکی به واسطه زندگی در اهواز درگیر بودم و چندین سال به عنوان جنگ زده در شهرهای مختلف زندگی کرده ام و تاثیرات جنگ همواره در زندگی من به چشم می خورد و از هشت سال پیش چندین مجموعه با این موضوع خلق کرده ام که مجموعه گاگریوه برای مرکوا آخرین مجموعه به نمایش درآمده من با این موضوع است.

وی افزود:مدیوم این عکس های مجموعه "گاگریوه برای مرکوا" دیجتال است و تکنیک سوپر اکسپوز و با استفاده از photoshop , lightroom , felamingo, hach با ادیت Vacom در CorelPainter است که روی کاغذ عکس چاپ شده است. این مجموعه در گالری طراحان آزاد به صورت انفرادی به نمایش در آمده و در گالری خورشید ودر دبی، لندن و در پروآرت گالری به نمایش درآمده و هر اثر سه ادیشن دارد.

به گفته فرهادی؛"گاگریوه" در گویش مردمان جنوب فلات ایران به معنای شیون و زاری است و "مرکاوا" نام نوعی تانک. اما "گاگریوه برای مرکاوا" چیست؟ چرا باید برای یک تانک، یک "ابزار" - آن هم از نوع کشنده‌اش- گریست؟ نخل‌های سر به آسمان کشیده‌ مویه می‌کنند.کودکان می‌گریزند. زنان سر بر تنور فرو می‌کنند و مردی نمانده؛ که همه رفته‌اند.

وی افزود: طلای سیاه عنصری جدایی‌ناپذیر از تاریخ سیاه معاصر جنوب است. در دنیای آن روز، نفت مترادف قدرت بود و در دنیای امروز نماد جنگ و جنگ، هم معنی بی‌ثباتی. و به راستی که چه خوب می‌سوزد و می‌سوزاند. روشن می‌کند و خاموش می‌نماید. جنگ می‌افروزد و صلح جاری می‌کند. و چه نفس‌ها زنده کرد و میراند.

انتهای پیام/

320