بهرام حنفی در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین درباره نمایشگاه اخیرش گفت: این نمایشگاه هجدهمین نمایشگاه من به شمار می رود و در این نمایشگاه 20 تابلو نقاشی خط را که براساس اشعار خیام شکل گرفته اند را به نمایش می گذارم. البته مجموعه خیام شامل 40 تابلو نقاشی خط است که این مجموعه کامل شده است و با توجه به فضای کم گالری های ایران، مجموعه دوم این نقاشی خط ها را سال آینده به نمایش خواهم گذاشت.

به گفته این خوشنویس؛ این مجموعه را سال گذشته نوشته ام و همزمان با این نقاشی خط ها طرح نمایشگاه آینده ام را که شامل کارهای جدید م است را نیز زده ام. در نمایشگاه آینده ام شاهد اتفاق جدیدی در عرصه نقاشی خط خواهید بود، هرچند که در عرصه هنر نمی توان نوآوری آنچنان خاصی بوجود آورد.

وی درباره ابعاد آثاری که در این نمایشگاه به نمایش خواهد گذاشت گفت: تمام تابلوهایم ابعادشان بزرگ است و ابعاد تابلوهایم در این نمایشگاه ها متنوع است و تعدادی از این آثار مربع و تعدادی مستطیل هستند.

بهرام حنفی با اشاره به کادر یک متر در یک متر آثارش گفت: مربع فضای سختی برای کار خط است. خط هنر محدودی است و با یک قلم و مرکب باید بتوانید جهانی بسازید که دلی ببرد. در کل کادر مربع چه برای خط و چه نقاشی کار سختی است. در مربع کمپوزیسیون ایجاد کردن به نوعی زورآزمایی است به دلیل ایستایی و محدودیت درست برعکس خط که در کار من در حال چرخش و پیچش است. از نظر من نقاشی خط یا خط نقاشی یا به قولی خطاشی خیلی جوان است و خط به عنوان یک المان فیگوراتیو و گاهی دکوراتیو در آن به کار می‌رود که هنرمند هر چه بیشتر از نقاشی و گرافیک بداند و یا شناخت داشته باشد هنرمندانه تر کار می‌کند و اگر خط هم در آن پررنگ تر باشد که چه بهتر. ولی فکر می‌کنم هنوز در حال تجربه است و مانده تا تکلیف آن روشن شود.

حنفی درباره سبک کارهایش گفت: کار تمرکز می‌خواهد تا انسجام تکنیکی داشته باشد و فکر می‌کنم عاطفه و بداهه وجه تمایز کارهایم با دیگران است. این دو در کار دیگران کمتر به چشم می‌خورد، تا جایی که خودم نمی‌توانم کارهایم را کپی کنم. چرا که من به بداهه در هنر ایران و شرق خیلی اعتقاد دارم. درست شبیه به زمانی که می‌خواهند خواننده‌ای را امتحان کنند می‌گویند بداهه بخوان. از سوی دیگر موسیقی و گرافیک در کارم نقش بسیاری دارد.

این هنرمند درباره قیمت‌گذاری مجموعه آثار این نمایشگاه توضیح داد: من در این جامعه و برای آن زندگی می‌کنم و مجموعه‌داران را به چشم مردمی هنر دوست و حامی هنر می‌بینم.به هر حال من مشق نام لیلی می کنم و به کارها به چشم ارزش مادی آنها نگاه کنم. از این رو قیمت گذاری آثارم را بر عهده گالری دار ها می گذارم.

حنفی درباره خطی که برای نوشتن نقاشی خط هایش از آن بهره می گیرد گفت: من در نوشتن آثارم از خطی ملهم از خط ثلث بهره می برم، البته گاهی مواقع نیز از خط شکسته بهره می گیرم. اما امروزه برای نوشتن نقاشی خط خوشنویسان از خطوط مختلف ابداعی تا خطوط کوفی بهره می گیرند و نمی توان قاعده خاصی برای استفاده از خط در نقاشی خط ارائه داد. وی درباره وضیعت فعلی نقاشی خط در ایران گفت:به نظر من نقاشی خط در ایران از جایگاه خوبی برخوردار است و بخشی از این اتفاق فرخنده ناشی از حراجی هایی است که در سال های اخیر در منطقه برگزار شده اند و نگاه همه را نسبت به نقاشی خط تغییر داده اند.

وی افزود: تا پیش از برپایی حراجی های منطقه نگاه ها نسبت به خوشنویسی بسیار سنتی بود و تقریبا توجه ویژه ای به خوشنویسی و نقاشی خط در ایران نمی شد. اما خوشحالم که اتفاقات متعدد دست به دست هم دادند تا نقاشی خط در کشورمان و منطقه از جایگاه ویژه ای برخوردار شود.

وی درباره گرایش اش به نقاشی خط گفت: من پیش از این که به نقاشی خط روی بیاورم، سال ها بود که خوشنویسی سنتی کار می کردم اما در سال 1369 به یک باره تصمیم گرفتم که ساز مدرن خط را پی گیری کنم و آرام آرام توانستم در این شاخه مدرن خوشنویسی پیش بروم.

وی درباره ارتباط ادبیات با خوشنویسی گفت: تا اواخر دوره صفویه خوشنویسی با ادبیات رابطه تنگاتنگی داشت اما به مرورخوشنویسی توانست با جدایی از ادبیات به عنوان هنر مستقل خودش را به جامعه معرفی کند.

به گفته او یکی از کسانی که نقش بسزایی در استقلال خط از ادبیات داشت، درویش خان بود که با گره هایی که در سیاه مشق هایش بوجود آورد، زمینه این را بوجود آورد که خوشنویسی از نظر زیبایی شناسی صرف مورد توجه قرار گیرد. بعدها نیز درمکتب سقاخانه اوراد جادو وارد خوشنویسی شدند اوردی که هیچ معنای نمی توانستی از آنها استباط کنی اما از نظر زیبایی شناسی فضای جدیدی در آثار خوشنویسی بوجود می آوردند.

وی افزود: استمرار و ممارست خوشنویسانی چون احصایی،افجه ای و جلیل رسولی زمینه این را فراهم کردند که امروزه نسل جدید خوشنویسان به نقاشی خط گرایش پیدا کنند و این شیوه مدرن و امروزی مورد توجه قرار گیرد.

وی درباره انتخاب اشعار برای نقاشی خط هایش گفت: سرزمین ما سرزمین شعر و شوریدگی است و هر کس به فراخور حالی که دارد برای نوشتن از شعر خاصی استفاده می کند. من هم شعرهایی را انتخاب می کنم که شوریدگی و آرامش خاصی به من بدهند.

حنفی درباره مشکلاتی که تاکنون برای نوشتن نقاشی خط و ارائه آرش در جامعه هنری گفت: من عاشق نقاشی خط هستم و آدم در راه عشق رنج نمی کشد لذت می برد و برای برطرف کردن مشکلات احتمالی تلاش می کند.

وی درباره مشکلات نقاشی خط در ایران گفت: مشکل بزرگ ما در همه عرصه‌ها و از جمله عرصه نقاشی خط نداشتن منتقد بی‌غرض است. اگر منتقد خوب بی غرض داشته باشیم نیازی به حرف زدن امثال بنده نیست ما در آن صورت گوشی شنوا می‌شویم برای رفع اشکالات و گاه شنیدن تعریف‌ها. به قول کلیم کاشانی : از هنر حال خرابم نشد اصلاح پذیر، همچو ویرانه که از گنج خود آباد نشد.

حنفی با توجه به وجود برخی انتقادها در زمینه کار کردن فقط به قصد فروش در حراجی‌ها، اظهار داشت: سابقه کارمن پیش از این حراجی‌هاست اما به هر صورت آرزوی هر هنرمندی است که در یک حراجی بین‌المللی و البته واقعی حضور پیدا کند. البته متاسفانه با فراگیر شدن این هنر، کیفیت تا حدودی بی رنگ شده و قیمت‌ها به اسم و امضاها محدود شده است.

او درپایان صحبت هایش گفت: به نظر من همه هنرمندان فرقی نمی کند که پیشکسوت باشند یا جوان برای این که آثارشان مانا باشد، باید به کاری که می کنند ایمان داشته باشند.

حنفی که در سال جاری مجموعه از نقاشی خط هایش را با عنوان مشق لیلی در گالری ساربان به نمایش گذاشته بود، قصد دارد سال آینده مجموعه دیگری از نقاشی خط هایش را در گالری ساربان به نمایش بگذارد.

بهرام حنفی متولد سال 1345 در میاندوآب، کارشناس صنایع دستی و کارشناس ارشد تربیت مدرس با گرایش پژوهش هنر، است. 26 سال سابقه فعالیت هنری حرفه ای دارد که حدود 21 سال از این مدت را به نقاشی خط پرداخته است. او تاکنون 17 نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج از کشور برگزار کرده است، او پیش از این در کشورهایی چون امریکا، ایتالیا، امارات و ... نمایشگاه های موفقی برگزار کرده است.

انتهای پیام/31/32