دکتر بهنام کامرانی هنرمند و استاد دانشگاه در رشته نقاشی درباره نمایشگاه نگاهی دیگر به خبرنگار تجسمیهنرآنلاین گفت: به نظرم این نمایشگاه یادآوری نمایشگاههای قبل است مانند نمایشگاهی که با عنوان تجلی احساس برگزار میشد و جمعی از زنان هنرمند ایرانی در آن حضور پیدا میکردند. در این نمایشگاه از میان زنان هنرمند ایرانی مهم ترینهایشان حضور دارند و به خاطر محدودیتهای موجود یک سری از جریانات معاصر حضور پیدا نکردند. به طور مثال خیلی از شاخههایی که الان در هنر زنان جوان دیده میشود در نمایشگاه به دلیل اینکه بیشتر روی هنر نسلهای قبل و نسل میانه کار کرده کمتر دیده میشود اما چند هنرمند جوان هم در نمایشگاه حضور دارند؛ در هر صورت محدودیت فضا باعث شده که همه لهجههای معاصر نتوانند در این نمایشگاه حاضر شوند. ولی به نظرم نگاهی دیگر نمایشگاه خوبی است برای دنبال کردن مهم ترین جریاناتی که در سالهای اخیر میان هنرمندان زن جریان داشته است.
وی با اشاره به اینکه هر نمایشگاهی امکان پژوهش دارد اظهار کرد: هر نمایشگاهی امکان پژوهش دارد این بستگی به این دارد که از چه زاویه ای و با چه رویکردی به نمایشگاه نگاه کنید. یکبار میشود با نگاههای جامعه شناختانه به سمت نمایشگاه رفت. یک بار با نگاه فرمالیستی و بار دیگر با نگاه روان شناسانه نمایشگاه را مورد نقد و بررسی قرار داد. در این نمایشگاه هم میتوان از جنبههای مختلف آنرا مورد تحلیل قرار داد. اینکه ویژگیهای هنرمندان با هم فرق میکند یا نه، تفاوتها چیست یک بحث داغی است که میتوان در این نمایشگاه به آن دامن زد.
کامرانی درباره ویژگیهای نمایشگاههای پژوهشی گفت: معمولا نمایشگاههای پژوهشی از کارهایی شکل میگیرد که جنبه تثبیت شده تری دارد چرا که منبع دارید. اگر بخواهید نمایشگاه از افراد پیشرو و متفاوت کار کنید و انتخاب کنید قطعا یک مقدار از جنبههای پژوهشی اش کم میشود. اصولا نمایشگاههای پژوهشی ویژگیهای خاصی دارد. این نمایشگاه میتواند از نظر پژوهشی هم مورد بررسی قرار بگیرد منتها این نمایشگاه نمایشگاهی پژوهشی نیست.
وی در این باره افزود: مشخصات یک نمایشگاه پژوهشی این است که شما یک نقشه راهی دارید که طبق آن نسلها را تقسیم بندی میکند. تفکیک شاخه ای دارد. نمایشگاه پژوهشی مدتی روی آن کار میشود. چندین مقاله و کاتالوگ برایش تولید میشود. این نمایشگاه چنین ویژگیهایی ندارد. اما نمایشگاهی است که میشود کارهای پژوهشی روی آن صورت بگیرد. از این جنبه میتوان کارهایی بر روی آن انجام داد. سالها بود که نمایشگاهی از زنان با این وسعت برگزار نشده بود.
این هنرمند با تاکید بر اینکه در کشور پژوهشگران کمیداریم که میتوانند با رویکرد پژوهشی به نمایشگاهها بپردازند تصریح کرد: افراد کمیهستند که میتوانند این کار را انجام دهند. اما نمایشگاههای پژوهشی موضوع خاص و رویکرد خاصی را دنبال میکنند و از جنبههای مختلف آثار را مورد پذیرش و بحث میگذارند. در این میان نمایشگاههای کمیهم به شکل پژوهشی برگزار شده است. در سالهای اخیر فرهنگستان هنر یکی دو نمایشگاه پژوهشی داشته اما آنها هم ایرادهایی داشت. تنها موردی که نمونه خوبی برای پزوهش به شمار میرود سالن کمال الملک در موزه ملک است که به واقع سالن پژوهشی است. در این سالن شجره نامه کمال الملک و هر اطلاعاتی که از او نیاز است را میتوان به دست آورد. اما نباید فراموش کرد که یکی از خلاهایی که وجود دارد این است که برای برگزاری نمایشگاههای پژوهشی به بودجه پژوهشی هم نیاز است چرا که چند محقق باید روی آثار کار کنند.
انتهای پیام/31/34