مهدی فاتحی هنرمند گرافیست در باره تشکیل شورای ˝علایم و نشانه‌ها و تصاویر روی البسه و لوازم التحریر˝ به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در حال حاضر بیشتر تصاویر و علائمی که روی وسایل و البسه بچه‌ها است وارداتی است و محصول گرافیست‌های خارجی. این مسئاله هم چیزی نیست که صرفا به طراح بستگی داشته باشد و یک اتفاق زنجیره وار است. مثلا وقتی شما عروسک باربی را در بازار می‌بینید باید به این فکر کنید که این عروسک پروسه طویلی را طی کرده برای اینکه به بازار ما و به دست بچه‌‌های ما برسد.

وی ادامه داد: وقتی باربی برای بچه‌های ایرانی جذابیت دارد یعنی روی آن کار شده و قبل از اینکه وارد بازار شود برایش تبلیغات فرهنگی شده است. اما کدام یک از ما روی استوره‌هایمان سرمایه‌گذاری کرده‌ایم؟ در نتیجه انتخاب کودک این است که وسیله و یا عروسکی را انتخاب کند که از قبل آن را می‌شناسد و برایش جذابیت دارد. این هنرمند افزود: باید ریشه یابی کرد و علت را دراجتماع جست و جو کرد. باید دید که در کدام خانواده ایرانی از سن کم برای کودکان داستان ایرانی گفته می‌شود و کدام کودک ایرانی با استوره های ادبیات فارسی ما آشنا است؟ وقتی بستر فرهنگی و اجتماعی وجود ندارد نباید تقصیر را گردن طراحان انداخت. برای این اتفاقات باید بسترسازی مناسبی صورت بگیرد که کار طراح نیست. وی با بیان اینکه مدتی در جامعه حرف‌ها از این قرار بود که روی تیشرت ها عکس‌ها و نوشته‌های بیگانه هست گفت: این علامت‌ها برای این روی تیشرت‌ها زده می‌شد که خواهان و طالب داشت طرح‌های ایرانی و اصیل هم چون طلبه‌ای نداشت طراحی نمی‌شد. اگر بستر فراهم شود طراح شروع به کار می‌کند کارش خریدار هم دارد. فاتحی با اشاره به مشکلات اجتماعی افزود: با توجه به شرایط کنونی چه کسی از طراح و تولید کننده حمایت می‌کند؟ اگر یک طراح بخواهد خودش طراحی برای یک سری لوازم التحریر را شروع کند باید وقت بگذارد تحقیق و پژوهش کند که طرحش باب میل کودک باشد. وقتی حمایت از تولید کندگان و طراحان نیست کسی دست به چنین کاری نمی‌زند و طرح و فکر و ذهنش را خرج نمی‌کند. البته در حال حاضر شرایط خاصی پیش آمده که اصلا نمی‌شود توقع حمایت داشت. اگر بستر کارها فراهم شود هی کدام از این‌ها چیزهای دور از ذهنی نیستند. این هنرمند طراح درباره عملکرد و کارایی شورای علایم و نشانه‌ها گفت: فرهنگ ما مثل یک کاسه خالی می‌ماند که با هر چیزی می‌شود آن را پر کرد. فکر کردن به حال این کاسه خالی کاری نیست که این شورا به تنهایی از پسش بر بیاید. باید از مشاوران جامعه شناسان روانشناسان و هنرمندان کمک خواست تا همه با هم کار را پیش ببرند. از آن گذشته این چیزی نیست که در 2 ماه اتفاق بیفتد. دست کم یک پروسه 3 ساله است که باید با دقت و وسواس زیادی روی آن کار شود. مهدی فاتحی در پایان خاطر نشان کرد معاونت هنری ارشاد در این جنبش نقش روشن و شفافی دارد و در عین حال اثر گذار. باید از قابلیت‌های معاونت استفاده کرد تا بتوان این طرح را به خوبی هرچه تمام تر به نتیجه رساند. انتهای پیام/31