به گزارش سرویس تجسمی هنرآنلاین، عباس میرهاشمی درابتدای این نشست با گلایه از این که تنها درهفته دفاع مقدس به عکس جنگ و مقوله هنری آن زمان پرداخته می‌شود گفت: ما درباره عکاسی جنگ به خود اجازه نمی دهیم مناسبتی برخورد کنیم چرا که عکس در دوره دفاع مقدس جهش بالایی پیدا کرد و به هیچ عنوان قابل کسر کردن نیست اگر بخواهیم تاریخ نگاری کنیم جنگ 8 ساله قابل دیدن نیست.

وی ادامه داد: ما بخشی ازآثار را به دلیل تاریخ ملی از دست می‌دهیم و این چیزی در حد خیانت است.

میرهاشمی با اشاره به تقسیم بندی عکاسان جنگ و عکس‌های آنها اظهار کرد: ما هنوز تعریف مشخصی از عکس جنگ و عکاس جنگ نداریم درتعریف جامع ما همه کسانی که عکس گرفته اند جای دارند که به سه دسته عمده تقسیم می شوند. دسته اول کسانی هستند که عکاس بودند و پیش از ورود به جنگ عکاسی می کردند مانند عکاسان رسانه ای، دسته دوم عکاسانی هستند که وارد جنگ شدند و عکس گرفتند مثل عکاسان واحدهای تبلیغاتی که معمولا عکس‌هایشان به دست رسانه ها نمی رسید دسته سوم عکاسانی بودند که به جهت داشتن دوربین عکس گرفتند.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: این سه دسته تفاوت هایی با هم دارند؛ دسته اول فریم‌های قوی ارائه داده اند، دسته دوم صمیمیمت در عکس هایشان بیشتر دیده می شود و دسته سوم نیز متشکل از هر دو عنصر هستند. درحال حاضر ما بیشتر زمان خود را روی جمع آوری عکسهای بخش اول گذاشته ایم چرا که قوی تر است و در دسته سوم به دلیل گستردگی زیاد هنوز آغاز به کار نکرده ایم.

میرهاشمی ادامه داد: متاسفانه به دلیل این که در آن زمان ما از نگاتیوهای خوب محروم وحتی در بخش ظهور هم به دلیل شرایط جنگ از مواد خوب بی بهره بودیم بخش اعظمی از این نگاتیوها که جمع آوری شده اند به واسطه نوع نگهداری دچار مرگ شده اند که باید احیا شوند.

محمد حسین حیدری مدیر عامل انجمن عکاسان دفاع مقدس نیزدر این نشست گفت: عمده کسانی که در دفاع مقدس در مناطق عملیاتی عکاسی کردند پیگیر هدفی بودند و آن وظیفه دفاع از مام وطن بوده است، در هنرهای تجسمی آن زمان عکس از همه بیشتر به واقعیت نزدیک بوده است.

این نشست همچنان در خبرگزاری هنر ایران ادامه دارد.

انتهای پیام/32