به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومیخانه عکاسان ،در این نشست آذرنیا کماری با بیان این که عکاسی آیینی با دوکلمه عکاسی و آیینی تشکیل میشود، اظهار کرد: زمانی که میگوییم عکاسی آیینی باید توجه داشته باشیم که صرفا فرم مهم است یا معنی و محتوا هم در عکس اهمیت دارد.
وی ادامه داد: در عکسهای سفرههای افطاری به غیر از چند مورد، باقی به صورت موضوع میپردازد و ذهن مخاطب را درگیر نمیکند. اگر به عکاسی بگویید از باران عکاسی کن، صرفا از قطرات باران عکس میگیرد که این اشتباه است و به همین جهت وقتی میگوییم عکاسی آیینی باید توجه کنیم که صرفا منظورمان همان کلمه است یا میتوانیم بر روی مفهوم آن هم کار کنیم.
در ادامه این برنامه مهدی رحیمیان با اشاره به این که هنر دینی موضوع نوپایی است، گفت: به این مبحث خیلی عمیق و گسترده پرداخته نشده است و همیشه دانشجویان و هنرجویان برایشان این سوال مطرح میشود که هنر دینی چگونه هنری است.
این عکاس با بیان این که هنر باید در راستای درونیات هنرمند خلق شود، اظهار کرد: کانت، فیلسوف آلمانی معتقد است که اگر هنر در اختیار و خدمت چیز دیگری دربیاید وجه هنری از آن ساقط میشود.
او خاطرنشان کرد: عکاسی و عکاس هم فعالیتش مبتنی به جهان واقع و جهان خارج از خودش است و واسطه ارتباط عکاس با جهان خارج ابزاری به نام دوربین است و هنگامیکه با دوربین با جهان خارج مواجه میشویم، حضور دوربین در جهان مادی با واقعیت ایجاد اختلال میکند.
رحیمیان تصریح کرد: وفتی از لنز و دوربین استفاده میکنیم و کادر مطرح میشود بخشی از عالم اطراف خودمان را گزینش میکنیم و عالم پیرامون ما تبدیل به واقعیت دیگری میشود.
وی با تاکید بر این که عکاسی مانند زندگی کردن است، گفت: اگر عکاس از زندگی کردن منفک شود دیگر به آن عکاس گفته نمیشود، چرا که در لحظه ثبت و گرفتن عکس ، فرد عکاس است. عکاس حرفه ایی با توجه به ریازتهایی که میکشد سعی میکند تا روزهای اوجش را افزایش دهد.
او همچنین با اشاره به هنر دینی تاکید کرد: هنر دینی از دل دیندار بیرون میآید، هنر دستوری نیست، تفاوت عکسها در زاویه دید و دوربین نیست، بلکه در نوع نگاه افراد به پیرامونمان است.
رسول اولیازاده نیز با اشاره به این که تنها هنری که در لحظه خلق آن ، خالق بلامنازعش خود هنرمند است عکاسی است، گفت: به همین دلیل است که آقای رحیمیان تاکید دارند که عکاس درلحظه خلق اثر عکاس است.
انتهای پیام/31