به گزارش هنرآنلاین، بیست و یکمین پاتوق هنری خانه عکاسان ایران با بررسی جایگاه "انسان در هنر" برگزار شد .
رسول اولیا زاده مدیر خانه عکاسان در آغاز این نشست درباره سابقه و حضور جوادیان به عنوان یکی از عکاسان تاثیر گذار در شاخههای مختلف عملی، تدریس، نگارش و چاپ کتاب سخن گفت.
امیر علی جوادیان عضو هیات موسس انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس و از پایه گذاران انجمن ملی عکاسی ایران نیز در بخش دیگری از این برنامه، پیرامون آنچه لازمه نگاه و بینش هنرمندانه است و به یک هنرمند کمک میکند تا دید منحصر به فرد و حضور مستمر در عرصه هنری داشته باشد، سخن گفت.
جوادیان راهاندازی چنین جمعهایی با طیف مختلف و علایق متنوع به عکاسی را از اقدامهای مفید و موثر خانه عکاسان دانست.
وی ادامه داد: رعایت اصول پایه در هنر رمز ماندگاری یک اثر هنری است. اصولا هر چیزی که با موسیقی و ریتم همراه باشد با روحیه و فطرت انسان هماهنگ میشود و در جان و ذهن باقی میماند.
این عکاس، تعداد دانشجویان و علاقهمندان عکاسی کشور را بیشمار اما تعداد عکسهای موجود و خروجی این تعداد را اندک دانست، چرا که آثار موجود بدون رعایت اصول و فنون پایه گرفته شده است.
جوادیان قوای عقلانی ، دانش، قدرت حسی و درک و ضمیر اشراقی و ناخودآگاه را سه ضلع یک مثلث عنوان کرد که فعال کردن همزمان آنها هنرمند را در تولید و خلق آثار تامل برانگیز یاری میکند.
عضو هیات موسس انجمن عکاسان در توضیحات خود به تاثیر ناخودآگاه و غیر قابل انکار برخی ویژگیهای اقلیمی و انعکاس آن در آثار هنری اشاره کرد و افزود: ایرانیها در مقایسه با اروپائیان از احساسات بیشتری برخوردارند و به عکس آنها از منطق بالاتری نسبت به ایرانیان برخور دارند. امتداد این شناخت برای کسی که میخواهد عکاسی مستند اجتماعی انجام دهد در شیوه برخورد با افراد جوامع مختلف بسیار حائز اهمیت است.
جوادیان در تکمیل لزوم شناخت انسان و اهمیت آن، به سیر تکاملی تعریف و شاخصه انسان تصدیح کرد و افزود: ناطق، متفکر، با شعور و...همه ویژگیهایی بود که سعی میکرد انسان را از دیگر موجودات تفکیک کند، اما شاید بتوان همه این تعاریف را به نوعی در سایر موجودات دید. در عین حال "انتخاب" مهمترین توانایی انسان است که مسیر زندگی و در نهایت حتی دنیا را عوض میکند.
این عکاس از "بینش" به عنوان دومین رکن از داشتههای یک هنرمند و فراتر از دانش او یاد کرد و افزود: فراموش نکنیم که خداوند تمام پیامبرانش را براساس بینش آنها نه دانشی که داشتند انتخاب کرد.
وی همچنین بینش را به عنوان زیر بنای تمدنهای ریشهدار ،عمیق و وجه تمایز آنها با تجدد که گاه سبب دوری از آرامش و اصالت میشود ، نام برد و در تقویت بینش و همگام شدن آن با دانش خوب دیدن را به علاقهمندان هنر توصیه کرد.
جوادیان در تکمیل سخنانش "عشق" را تکمیل کننده دانش و بینش دانست و تاکید کرد: در نبود هر کدام از این موارد یک جای کار حتما میلنگد!
این هنرمند از برخورد مراکز دانشگاهی با عکاسی به عنوان یک مهارت انتقاد کرد و یاد آور شد: مختصات ایران، شناخت پتانسیلها و جایگاهش در دنیا مورد غفلت خیلی از کسانی است که امروز مسئولیت آموزش را عهده دار هستند. تنها کمی توجه به اینکه ما در کشوری زندگی میکنیم که حدود پانصد رسم و آیین در سیصد و شصت و پنج روز سال آن برگزار میشود به اندازه کافی سوژههایی که نیاز به خوب دیدن و خوب درک کردن و ثبت شدن دارد را نشان و میتواند هنرمندان خلاق و با بینشی را تحویل جامعه هنری دهد.
جوادیان در جمع بندی سخنان خود گفت: در عکاسی باید با هر ترفندی عکس بگیریم. نداشتن، نگذاشتن و نتوانستن در عکاسی بویژه عکاسی خبری معنی ندارد و لازمه همه اینها شناخت است و به کار گیری مواردی که اشاره شد.
بیست و یکمین پاتوق هنری خانه عکاسن با پخش نمونه عکسهای امیر علی جوادیان از عشایر ایران و آیینهای آنها، دوران جنگ ایران و عراق و... به پایان رسید.
انتهای پیام/32/31