«سیدمجتبی موسوی» دبیر چهارمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی با اعلام این خبر که در سمپوزیوم چهارم هم مانند سمپوزیوم سوم از متریال سنگ استفاده خواهد شد به هنرآنلاین گفت: چهارمین سمپوزیوم بین المللی مجسمه‌سازی مانند سمپوزیوم دوره قبل از متریال سنگ استفاده می‌شود. تنها تفاوت با دوره قبل در این است که سمپوزیوم سوم از سنگ تراورتن استفاده شده بود و امسال از سنگ مرمر استفاده می‌شود. همچنین تعداد شرکت کنندگان خارجی در این سمپوزیوم از ۵ نفری که در دوره قبل شرکت داشتند به ۱۰ نفر افزایش یافته است. وی درباره علت استفاده دوباره از متریال سنگ با وجود انتقادهایی که مجسمه‌سازان به این امر دارند گفت: با توجه به اینکه گونه‌های متفاوت سنگ و معادن بسیاری در کشور وجود دارد، با انتخاب دوباره سنگ قصد داریم تا مجسمه سازان را به استفاده از این مترایل تشویق کنیم؛ از این رو همان طور که دیدیم پیش از برگزاری سمپوزیوم سوم تعداد انگشت شماری در کشور با سنگ کار می‌کردند اما اکنون هنرمندان بیشتری از این متریال برای ساخت مجسمه‌ها استفاده می‌کنند این مسئله نشان می‌دهد که این هدف محقق شده است. در حال حاضر بیش از ۲۰ هنرمند با سنگ کار می‌کنند. موسوی در پاسخ به این پرسش که چرا علی رغم اینکه قرار بود هر دوسال یک بار سمپوزیوم برگزار شود امسال برای دومین سال متوالی سمپوزیوم برگزار می‌شود اذعان داشت: تا قبل از سمپوزیوم سوم قرار بود یک سال در میان سمپوزیوم و دوسالانه برگزار شود اما با توجه به استقبال هنرمندان از سومین سمپوزیوم و دستاوردهای آن تصمیم بر این شد که امسال چهارمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی برگزار شود. وی با اشاره به بارندگی‌های سال گذشته که همزمان با برگزاری سمپوزیوم اتفاق افتاد گفت: یکی از نقاط ضعف در سمپوزیوم قبل زمان‌بندی نامناسب و به دنبال آن بارندگی شدیدی بود که مشکلاتی را برای هنرمندان و گروه اجرایی به وجود آورد. به همین دلیل امسال سعی کردیم طوری زمان بندی کنیم که هوا نه گرم باشد و نه سرد، تا هنرمندان در بهترین شرایط آب و هوایی فعالیت کنند. به همین دلیل با برنامه ریزی که انجام شده از ۲۰ شهریور تا ۱۰ مهر چهارمین سمپوزیوم به مدت ۲۱ روز برگزار می‌شود. در حال حاضر چند مکان برای برگزاری سمپوزیوم در نظر گرفته شده است که بوستان جوانمردان یکی از این مکان‌هاست و به احتمال زیاد امسال سمپوزیوم در این بوستان برگزار می‌شود. اما با توجه به برگزار ای دوسالانه‌ها و سمپوزیوم‌ها به نظر می‌رسد که هنوز در سطح شهر آثار حجمی‌دیده نمی‌شوند وی با تایید این مسئله گفت: یکی از دغدغه‌های دائمی‌سازمان زیباسازی این است که آثار حجمی‌چطور بهتر و بیشتر دیده شوند. بخشی از این قضیه به برنامه ریزی ما بر می‌گردد و ما مسئول این گونه مشکلات هستیم اما بخشی از مشکلات هم خارج از اختیار ماست و به بخش توسعه عملیات فضای شهر که پیش از این اتفاق افتاده است یا پس از قرار گرفتن آثار حجمی‌رخ می‌دهد، بر می‌گردد. به طور مثال گاهی وارد پارکی می‌شویم و می‌بینیم که این پارک هیچ کدام از ویژگی‌های پارک را ندارد. فقط چند درخت به طور ناهمگون در فضایی قرار گرفته اند. دراین شرایط یا باید مجسمه را در این مکان نصب نکنیم یا با چشم پوشی بر نواقص موجود در چنین محیطی، مجسمه را نصب کنیم. وی در این باره از اجرای طرح ساماندهی میادین شهری خبر داد و گفت: خوشبختانه سازمان زیباسازی با آگاهی از این مسائل در پروژه ای قصد دارد ۲۸ میدان را در تهران ساماندهی کند. بسیاری از اتفاقاتی که در میادین و پارک‌ها می‌افتد هیچ گونه ‌هارمونی با یکدیگر ندارد و هر المان و عنصری ساز خودش را می‌زند به طوری که شاید تک تک اجزای یک میدان به تنهایی زیبا باشد اما در کل مجموعه ناهماهنگ است. مانند میدان فردوسی، زمانی مجسمه فردوسی در ارتفاع قرار داشت اما الان با توجه به ساختمان‌های اطراف و چراغ‌های راهنمایی و رانندگی این مجسمه در موقعیت حقیری قرار دارد، به همین دلیل ساماندهی میادین را در دستور کار قرار داده ایم. مجسمه باید دارای حریم باشد و با محیط اطراف هماهنگی داشته باشد و مکمل زیبایی و ارتقای فضای اطراف خود باشد. مدیر مرکز حجم سازمان زیباسازی شهرداری تهران در پاسخ به این پرسش که چرا برای ساخت مجسمه مشاهیر تنها به ساخت تندیس و البته تعداد محدودی از مشاهیر می‌پردازیم اظهار داشت: بخش عمده ای به سلایق مدیران برمی‌گردد و بخشی به سلیقه عموم ‌جامعه بر می‌گردد. نگاه و سلیقه جامعه هم ملاک است. بخش عمده‌ای از جامعه ما عوام هستند به همین دلیل در شهر صرفا با خواص روبرو نیستیم. به همین دلیل در به تصویر کشیدن مشاهیر کمتر به سراغ آثار نمادین و مفهومی‌ می‌رویم و بیشتر به پیکره‌سازی و آثار فیگوراتیو توجه می‌کنیم. در عین حال علاوه بر اینکه وظیفه زیباسازی شهر را داریم وظیفه ارتقای محیط شهری را هم به لحاظ سبک‌ها مختلف هنری بر عهده داریم. چشم مردم باید با این آثار آشنا شود و دانششان نسبت به این کارها افزایش یابد. نمی‌شود ساختمان‌های مدرن بسازیم اما مجسمه‌هایمان در حد مجسمه‌های ۴۰۰ سال قبل نگه داشته شود. دلیل دیگر این است که سال‌ها مجسمه‌سازی در کشورمان به شدت کمرنگ بوده و وقتی هم که پس از سال‌ها راه اندازی شد بودجه اندکی را برای آثار حجمی ‌در نظر گرفتند. وی در ادامه افزود: با این احوال می پذیرم که در این زمینه هم کارهای کمی انجام داده‌ایم. جا دارد در این حوزه چند محور را در نظر بگیریم. طبیعتا در بسیاری مقوله‌ها ضعف و کمبود داریم اول با برنامه ریزی منظم و نگاه به آینده و دوم با بودجه مناسب و همچنین نقش مدیریتی کارامد می‌توانیم ضعف‌ها را پوشش دهیم. امیدوارم هر سه در کنار هم جمع شود تا به آن چشم انداز دست پیدا کنیم. برای دستیابی به این هدف برنامه ریزی کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت باید داشت نه اینکه با عجله تلاش کنیم تا در زمان کوتاهی کارهای ضعیفی ارائه دهیم. موسوی همچنین گفت: در چند سال اخیر این مشکل تا حدی رفع شده است و بودجه خوبی هم در اختیار بخش آثار حجمی‌ قرار گرفته است. نکته دیگر درباره عدم ساخت مجسمه مشاهیری که در حال حاضر هم حضور دارند شاید این موضوع را نتوان بی توجهی قلمداد کرد و تنها بودجه کافی در اختیار سازمان قرار نگرفته است و از طرفی این مهم به یک ضرورت تبدیل نشده است اما این کمبود اکنون در حال رفع است. وی در پایان ابراز امیدواری کرد: امیدوارم این کارها به اهلش سپرده شود. ساخت مجسمه مفاخر به مجسمه ساز خوب سپرده شود. مجسمه ساز رو به رشد و در حال پرورش است ولی برای داشتن مجسمه خوب باید با مجسمه ساز خوب رجوع کرد.
انتهای پیام/31/34