به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، عباس مجیدی، کارشناس مجسمه سازی گفت: اثری که در جشنواره فجر ارائه داده ام از مجموعه قاصدک ها است که با موضوع کلی رهایی و با عنوان حرکت ارائه شده است.
وی تصریح کرد: موفق به دیدن تمام آثار به دلیل گستردگی و پراکندگی جشنواره نشدم؛ اما کارهایی را که دیدم نسبت به سال های گذشته بهتر بود و از سطح کیفی بالاتری برخوردار بودند.
این کارشناس مجسمه سازی بیان کرد: این هنر یک نیاز و ضرورت است. در حال حاضر با توجه به نگرشی که به وجود آمده است نگاه بهتری شکل گرفته است و خلاء ها پوشیده می شود. امیدوارم این روند ادامه داشته باشد تا مردم که با هنر، فرم و رنگ بیگانه هستند از بین برود. شاید اگر حضور این جشنواره ها به صورت حرفه ای تر و تخصصی تر برگزار شود باعث شود تا ما شاهد از بین رفتن این خلاء در جامعه باشیم.
عدم شناخت، آگاهی جامعه را محدود می کند
روح الله قاضی فارغ التحصیل مجسمه سازی دانشگاه تهران، که امسال اولین حضور خود را در جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر تجربه می کند گفت: اثری که در این دوره از جشنواره ارائه دادم با عنوان دیوار است که با عنصر بدیع استخوان چیدمانی را صورت دادم که تداعی کننده وحدت است.
وی افزود: متاسفانه عامه مردم با این هنر ناآشنا هستند. با توجه به اینکه ما سالها رشته مجسمه سازی نداشتیم ،یک مقدار آگاهی جامعه نسبت به این هنر محدود است و جایگاه واقعی خود را هنوز پیدا نکرده است. البته با توجه به جذابیت های بصری که مجسمه دارد حتما می تواند جایگاه خودش را در میان مردم پیدا کند.
قاضی بیان کرد: مجسمه سازی رشته پرهزینه ای است و به حمایت زیادی نیاز دارد. مسائل مالی مهمترین مسئله برای یک مجسمه ساز است. یک نقاش می تواند با حداقل امکانات یک اثر را خلق کند ولی مجسمه ساز نمی تواند این کار انجام بدهد، برای انجام یک کار کوچک باید هزینه فراوانی انجام شود. با توجه به حضور استعدادهای زیاد و فارغ التحصیلان این رشته تصور می کنم بستر آماده ای وجود دارد که باید به آن توجه شود.
مجسمه، به عنوان یک عضو از جامعه است
لیلا شاه محمدی از مجسمه سازان و فعالان این حوزه گفت: در جشنواره هنرهای تجسمی با یک اثر حضور دارم. این اثر از مجموعه ای است که کار کرده بودم. این مجسمه پدر و پسراست. پدر به عنوان نمادی از ستون خانواده دست بر روی شانه فرزند نوجوان خود نهاده است و این دریچه ای از آگاهی است؛ راه و تجربه را نشان می دهد.
وی ادامه داد: متریال کار ترکیب مواد است؛ از چوب و فایبر گلس استفاده کردم.
منتخب بینال مجسمه سازی شهری در رابطه با جایگاه مجسمه سازی در جامعه بیان کرد: من به مجسمه تنها به عنوان یک شاخه از هنر توجه نمی کنم بلکه آن را یک عضو از جامعه درنظر می گیرم. فرهنگ و تمام آن چیزی که به زندگی، دیدگاه و افکار یک فرد است به راحتی به مخاطب منتقل می کند. مجسمه می تواند بیان هنری است که با زبان و گرایش های متفاوت خود را نشان می دهد.
شاه محمدی در پایان برگزاری جشنواره هنرهای تجسمی فجر را مثبت ارزیابی کرد و گفت: از آثار مجسمه و تصویرسازی این دوره از جشنواره بازدید کردم. معتقدم در زمینه مجسمه سازی می شد بهتر عمل کرد، البته نزدیک بودن زمان برگزاری بینال شهری با جشنواره فجر سبب شده بود که هنرمندان نتوانند عملکرد موردنظر را داشته باشند و آثار در سبک های مختلف ارائه شود. البته قرار دادن جایزه و ایجاد شرایط مساعدتر برای ارائه آثار در ایجاد انگیزه بیشتر برای هنرمندان بسیار موثر است.
انتهای پیام/