مهدی صالح یار در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین، با اشاره به این که آذربایجان شرقی یکی از مناطقی است که دارای آئین های اصیل و با قدمت زیاد است بیان کرد: بسیاری از این آئین ها در اشعار و ادبیات عامه ترکی وجود دارد و ما در جای دیگری آنها را نمی بینیم. آذربایجان منطقه ای سردسیر بوده است و زمانیکه در فصل زمستان مردم نمی توانستند به کشاورزی بپردازد و خانه نشین می شدند تمرکز شان به سمت مسائل معنوی سوق پیدا می کرده است تا بتوانند سختی و سیاهی زمستان را رد کنند و به فصول گرم سال برسند.
وی افزود: در فصول گرم سال هم به هر بهانه ای مراسمی داشتند. خیلی از این آئین ها که در فصول سرد است گذر از فصول سرد به گرم آئین های مختلف داشته است مانند: تکم گردانی، کوچه برنشینیان و گتی یا بز، که جشنی بوده برای پایان یافتن فصل سرد است. در واقع در آذربایجان برای هر تغییر آب و هوا و هر اتفاق یا منطقه ای که زیاد باهم فاصله ندارند آئین هایی را داریم. بعضی آئین ها دارای ریشه یکسان اما شیوه اجرایی متفاوت هستند.
صالح یار با بیان اینکه نزدیک به پنجاه درصد این آئین ها ریشه شان در اشعار عاشیق ها است بیان کرد: عاشیق ها نوازنده هایی دوره گرد بودند که ساز آذربایجانی داشتند و در مراسم و اعیاد در خانه می نواختند. اشعار آنها گاهی سینه به سینه منتقل می شده است یا خودشان شعر پردازی می کردند؛ در هر دو حالت این اشعار، اشاره به آئین ها داشته است. این اشعار به خاطر اینکه در شعر گنجانده شده است حالت دیالوگ پیدا کردند و همین بار دراماتیک به آنها داده است. خیلی ها هم تنها آئین هستند و قابلیت تبدیل ندارند.
کارگردان نمایش های آئینی در پایان بیان کرد: وجود جشنواره آئینی مهم است زیرا به غیر از این جشنواره برنامه مدون دیگری در این زمینه نداریم. این جشنواره بهانه ای است برای حفظ آئین هایی که می شناسیم و معرفی و اجرای آئین های ناشناخته که تاکنون دیده نشده است. این آثار شاید در کنار آثار به روز و مدرن در جشنواره ها اجرا نشود. در جشنواره های معمولی آئین ها جایی ندارند. این آئین ها می بایستی در جشنواره معتبری مانند فجر تمرکز پیدا کنند. تا زمانیکه خود جمعیت تئاتر به این زمینه توجه نکنند چه انتظاری می توان از سایر مسئولین داشت.
انتهای پیام/