سرویس هنر و اقتصاد هنرآنلاین، ساعت 19:30 است. صندلی های سالن از تماشاگران پر شده و همه منتظر آغاز نمایش هستند اما همچنان می شود نظارهگر تماشاگرانی بود که در حال ورود به سالن هستند. پله های کناری سالن نیز جای نشستن تماشاگران شده ولی باز هم ادامه دارد. برخی از تماشاگران را در ردیف جلوی سالن و بر روی زمین می نشانند. گوشه راهروی سالن هم عده ای سرپا ایستاده اند. دیگر جای سوزن انداختن نیست. نمایش در حالی آغاز می شود که فاصله ردیف نخست تماشاگران با بازیگران کمتر از یک متر است. اینجا سالن قشقایی است و نمایش "نظمیه زنان" به کارگردانی و نویسندگی اصغر خلیلی اجرا می شود.
از خودم می پرسم علت استقبال تماشاگران از این نمایش چیست. نخستین پاسخی که به ذهنم میرسد حضور بازیگران تلویزیون در این نمایش است. کامران تفتی و نرگس محمدی بازیگرانی هستند که در چند سال گذشته با حضور در سریال های تلویزیون در میان مخاطبان به شهرت و محبوبیت رسیده اند. حال حضور این بازیگران موجب شده بسیاری از علاقه مندان به این هنرپیشه ها به سالن تئاتر بیایند تا بازیگران محبوب خود را بر روی صحنه تئاتر ببینند.
از سوی دیگر متن ها و کارگردانی های اصغر خلیلی در میان مخاطبان تئاتر شناخته شده است و همین مسئله نیز می تواند توجیهی برای حضور پر تعداد تماشاگران در سالن قشقایی تئاتر شهر باشد. بسیاری از تماشاگران حرفه ای تئاتر برای دیدن هر نمایشی به جای نام بازیگران، نام کارگردان و عوامل نمایش را مد نظر قرار می دهند. همین دیدگاه موجب شده تا بسیاری از مخاطبان حرفه ای تئاتر نمایش "نظمیه زنان" را براساس نام کارگردانش و اجراهای قبلی وی برای دیدن انتخاب کنند.
پرسش دیگری که در ذهن من ایجاد می شود این است که؛ چرا سالن هایی که برای اجرای این نمایش ها در نظر گرفته می شود ظرفیت بیشتری ندارند. پاسخ این پرسش هم واضح است چون سالن های دیگری که در تئاتر شهر قرار دارند ظرفیتی مشابه سالن قشقایی دارند و تنها سالن اصلی تئاتر شهر ظرفیت بیشتری دارد که آن هم شاید برای اجرای این نمایش مناسب نباشد.
با این حال پرسش ها ذهنم را رها نمی کنند؛ چرا برای چنین نمایش هایی روزهای بیشتری برای اجرا در نظر نمی گیرند. کمبود سالن و حضور دیگر گروه های تئاتری در صحنه موجب محدود شدن زمان اجرا برای همه گروه ها می شود. پرس و جوهایم نشان میدهد نمایش "نظمیه زنان" از زمان آغاز اجرایش تا کنون علاوه بر این که تمام 125 صندلی تالار قشقایی را پر از تماشاگر کرده، هر شب نیز تعدادی حدود 30 نفر بر روی پله ها یا بر روی زمین این نمایش را دیده اند.
همچنین آمار و ارقام نشان میدهد با نرخ بلیط این نمایش که 8 هزار تومان تعیین شده، "نظمیه زنان" هر شب مبلغی در حدود یک میلیون و صد هزار تومان بلیط می فروشد، این مبلغ در طی 30 شب به حدود 34 میلیون تومان میرسد. آنچه مسلم است اگر ظرفیت این سالن 2 برابر بود این نمایش می توانست درآمدی 2 برابر داشته و علاقه مندان بیشتری نیز از آن دیدن کنند. در حال حاضر نه تنها درآمد این نمایش محدود می ماند بلکه بسیاری از علاقه مندان نیز فرصت دیدن این اثر را به علت تعداد اجراهای محدود آن از دست می دهند.
آنچه در بالا گفته شد حاصل از مشکلی اساسی در تئاتر کشور دارد؛ "کمبود سالن های تئاتر و محدود بودن ظرفیت سالن های تئاتر". این کمبود هم فرصت تعداد اجراهای بیشتر را از گروه ها می گیرد و هم تماشاگران حاضر در نمایش های جذاب را محدود می کند. حاصل این دو مورد کم شدن درآمدهاست.
یاسر شیخی یگانه
انتهای پیام / 42