سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "دیوان شرقی غربی" به طراحی و کارگردانی محسن حسینی این روزها در تالار سایه مجموعه تئاترشهر به صحنه رفته است. این نمایش که بر اساس اثر یوهان ولفگانگ فن گوته است در ۵ تابلو روایت میشود. محسن حسینی با ارائه توضیحاتی در مورد این نمایش گفت: "دیوان غربی شرقی" در واقع دیوان منظوم در دوازده بخش است. تصمیم داشتم سال گذشته این اثر را هم زمان با دویست سالگی آن به صحنه ببرم که متاسفانه امکانپذیر نشد.
او ادامه داد: این نویسنده توانمند آلمانی با شعرای بزرگ ایران آشنایی داشته است و با نگارش این اثر شیفتگی خود را نسبت به شرق بیان کرده است و در این مسیر تقلید شاعرانه و عاشقانهای از حافظ داشته است. در دوران فوق لیسانس با این کتاب آشنا شدم. در طی این مدت همیشه برایم سئوال بود که چگونه میتوان چنین متنی را به صحنه برد. من بیشتر به تصاویر میاندیشیدم و مفتون تیتر آن بودم که این نویسنده بدون وارد شدن به وادی استثمارگری و ادبیات بیانی سیاسی از دریچه عرفان به آن نگریسته و نگاهی متفاوت به شرق داشته و این برایم تحسینبرانگیز بود.
حسینی تاکید کرد: گوته جزء نخستین افرادی است که از ادبیات جهانی حرف میزند. تصور کنید فردی در آن دوره چنین نگاهی که برگرفته از آگاهی و انسانگرایی داشته باشد. آنچه بر صحنه میبینید تحت تاثیر خود دیوان است. در واقع دیوان شرقی را با اسطورههای یونان باستان پیوند میزنم مانند "پیگامالیون" مجسمهساز قبرسی یا 9 پری الهام که نه فرشتهاند نه انسان و تمام اتفاقات توسط آنها روایت میشود.
بازیگر نمایش "تارتوف" عنوان کرد: این نمایش در ستایش عشق، هنر و طبیعت است. همیشه به خاطر از دست دادن آن حسرت میخوریم و به راحتی آن را از دست میدهیم، شاید این پروژه بتواند در این زمینه تاثیرگذار باشد و بتوانیم سهمی در معاشرت با هنر و طبیعت داشته باشیم. در این راستا به جشنواره تئاتر سبز هم دعوت شدهایم و در آن حضور خواهیم داشت.
او زبان این اثر را به هیچ عنوان خاص نداسته و گفت: ما با مخاطبی سرو کار داریم که سادهترین مثالها و ضربالمثلهای زندگیاش برگرفته از اشعار سرزمیناش است. تماشاگران امروز تئاتر از سطح آگاهی بالایی برخوردارند، آنها بیشک وقت خود را صرف تماشای سریالهای دم دستی تلویزیون نمیکنند. از سوی دیگر زبان شاعرانه نمایش را هر فردی درک میکند، ما بازخوردهای بسیار خوبی از سوی مخاطبانمان داشتهایم. ما در جامعهای زندگی میکنیم که سرزمین شعر است. مردم این سرزمین به شعرایشان ارادت خاصی دارند.
حسینی در بخش دیگری از سخنان خود توضیح داد: مطابق سایر کارهای نمایشی برای کارهایم دورخوانی ندارم، از روز اول تمرینهای بدن شروع میکنم، آنچه ما در تئاتر روی آن بسیار ضعف داریم. برای طراحی حرکات تابلوهای نمایش، تمرینات سخت 82 روزهای را پشت سر گذاشتیم. چراکه ما با مقوله غربی و شرقی روبهرو بودیم و بر این اساس هم به غرب و هم شرق آن میاندیشیدم. ساختار این کار پختهترین کار من به شمار میرود.
او اضافه کرد: در طی روزهای اجرا بازخوردهای بسیار خوبی گرفتیم و از این بابت خشنودم، مانند حضور خانم معصومه ابتکار و تاکید این مقام عالی رتبه در اجرای این کار در خارج از ایران. البته من هنوز از مسئولین دلگیرم چراکه بعد از 100 روز از آغاز این پروژه هنوز هیچ دستمزدی به اعضای گروه پرداخت نشده است. قرار بود این کار پروژهای مشترک میان دو کشور ایران و آلمان باشد که متاسفانه اتفاق نیفتاد و اکنون نیز تنها با دو چمدان نمیتوان به خارج از ایران رفت. این کار نیاز به حمایت مالی دارد.