سرویس تئاتر هنرآنلاین: نصیر ملکی‌جو به زودی نمایش "کرگدن" را بر اساس نمایشنامه معروف اوژن یونسکو در سالن استاد ناظرزاده مجموعه ایرانشهر به صحنه می‌برد. او با بیان توضیحاتی در مورد تازه‌ترین اثر خود گفت: کلیه کارهایی که تا به امروز انجام داده‌ام، از جهان‌بینی مشترکی برخوردار بوده است، چراکه من به شدت به هنر اجرا در تئاتر علاقمندم بر این اساس ناخودآگاه کلمه متن برای من از بین می‌رود و متن واقعی در اشاره‌ها و نشانه‌ها نمود پیدا می‌کند.

او ادامه داد: زمانی که داستان را می‌بینیم، روایت من از بستری تصویری بیرون می‌آید و کاری که در مورد آن انجام می‌دهم به کاریکاتور متحرک نزدیک می‌شود. این اتفاقی است که در سایر نمایش‌هایم هم ایجاد شده و ناگزیرم این رویکرد ذهنی را همچنان داشته باشم.

ملکی‌جو در رابطه با اینکه چرا این‌بار بر خلاف سایر کارهایش به سراغ یک نمایشنامه رفته است عنوان کرد: همیشه از یک قصه شناخته شده استفاده کرده‌ام و کاراکترهایم از رمان‌ها و داستان‌ها بیرون آمده‌اند مانند "سفیدبرفی و هفت‌کوتوله"، "نان" که برگرفته از رمان "بینوایان" بود. تمام اینها مانند ادبیات داستانی بودند که آنها را به تصویر می‌آوردم و با رویکرد ذهنی خودم دراماتیک می‌کردم. اینجا "کرگدنی" را اجرا می‌کنم که نمایشنامه است و بارها اجرا شده است و چهارچوب کلی آن مشخص است.

او افزود: این در نگاه اولیه تماشاگران است و قضاوت اولیه‌ای که شاید من هم نسبت به آن داشتم زمانی که می‌خواستم آن را کار کنم. اما ناخودآگاه ذهنی من همه چیز را تغییر داد و تعداد اندکی از دیالوگ‌ها در روند بسیار شخصی پیش می‌رود. شخصیت‌ها مانند نمایش‌های قبلی که کاملا از ذهن من ریشه می‌گرفتند، بیرون آمده‌اند و ارتباطی با نمایشنامه اوژن یونسکو ندارند. تنها شخصیت نمایشنامه یونسکو را نگاه داشتیم، البته آنها هم آنقدر آدابته شده‌اند که دیگر نمی‌توان رد نمایشنامه اصلی را در آن دنبال کرد. من دیالوگ نساختم و سعی کردم دیالوگ‌های نمایش را استفاده کنم و به گونه‌ای از آن بهره ببرم که روایت خودم را در آن پیش ببرم. شخصیت‌های نمایش در نهایت هیچ کدام تبدیل به کرگدن نمی‌شوند تنها از موجودی به موجودی دیگر تبدیل می‌شوند. این استحاله‌گی به کرگدن‌شدگی می‌چربد، چراکه ما از استحاله‌ای حرف می‌زنیم که موجودیت یپدا کرده است. این آدم‌ها به واقعیت تحمیل شده درون‌شان تبدیل می‌شوند، بنابراین مخاطبان نمایشی غیرقابل پیش‌بینی خواهند دید.

کارگردان نمایش "مسخ" در پاسخ به این سئوال که چرا خود را ناگزیر می‌داند که از یک رویکرد ذهنی مشخص پیروی کند اظهار کرد: من هنرمندم و به اصالت هنرمند بودنم اعتقاد دارم. بدون آنکه بخواهم هنرمندم. بدون اینکه بخواهم ادای آن را درآورم و نشان دهم کار خاصی می‌کنم. از ویژگی‌های شخصی‌ام استفاده می‌کنم. اعتقاد دارم وقتی کسی با جهان ناب خودش پیش می‌رود، نمی‌تواند کار دیگری انجام بدهد، تنها می‌تواند خودش را پرداخت کند و سعی کند جهان‌اش را کامل‌تر ببیند و خودش را تبدیل به یک آرتیست کامل کند. اگر آثار هنرمندانی که در تاریخ جهان مانده‌اند را دنبال کنید می‌توانید کارهای آنها را در یک جهان ببینید مانند تارکوفسکی. نمی‌توانید بگوید چرا این کار او با سایر آثارش تفاوت دارد. اعتقاد دارم کسانی که چند کار را در شکل‌های مختلف انجام می‌دهند بیشتر تجربه می‌کنند. بنابراین احساسم عبور از تمام این تجربه‌هایم بوده است و سعی کردم به یک پختگی برسم. من چهارچوبم را بستم و اکنون تنها آن را پرداخت می‌کنم و فکر می‌کنم این راه درست‌تری است. پرداخت به عمق و کشش عرضی دادن به نهایت ذهنی یک هنرمند.

ملکی‌جو در پایان سخنان خود در رابطه با اجرا در سالن قاب عکسی ناظرزاده بیان کرد: اجرا در این سالن محدودیتی ندارد، شاید اوایل تمایلم به سمت سالن سمندریان و بلک باکس بود اما جهان من همان است و این سالن به من کمک هم کرده است. این‌ها فرم است، اگر لباس کارگری بپوشم که کارگر نیستم، بلک باکس این روزها تبدیل به یونیفرم شده است، هرکسی که ادعای تئاتر تجربی می‌کند،به سمت سالن بلک باکس می‌رود.

نمایش "کرگدن" به کارگردانی نصیر ملکی جو با نقش آفرینی اشراق اشتریان، مهناز افتاده‌نیا، سولماز امین مقدم، معصومه ایرانشاهی، پارسا بهشتی رادپور جبار، سارا پورسرخ، تینا تیماج پور، علی خسروجردی، ثمین راد نیکنام، بهار رضی زاده، سروش شاکر، معین ضرابی، دایانا فتحی، پگاه کاظمی، آوا گنجی، درسا مویدی، نفیسه ملکی جو، سعیده ولی پور، پرهام یداللهی، سینا رازانی و مهدی بجستانی در سالن استاد ناظرزاده مجموعه ایرانشهر به صحنه می رود.