سرویس سینما هنرآنلاین: ١- هنر و هنرمند، از دیرباز همواره مورد تاخت و تاز ناآگاهان بوده، هست و خواهد بود. آنانی که دلی برای دوست داشتن در سینه ندارند، با هنر دوستی نیز بیگانه‌اند. هنر برای آرامش دادن به انسان و روح خسته اوست. کسانی که در هر زمان و به هر طریقی به ساحت هنر می‌تازند، باید نقص را در وجود خود بجویند. مدعیانی هم که کوس ادعای‌شان زمین و فلک را کر کرده و هنر را اسبابی برای آزار روح و جسم مردم می‌دانند،آب در هاون مى کوبند،برخی نیز گاه و بیگاه، آگاهانه و ناآگاهانه به روح هنر می‌تازند... مردم عادی و با ایمان در هیچ کدام از این گروه‌ها جای نمی‌گیرند، چون دلی صاف چون آینه دارند و روحی لطیف چون باران. آنان همه چیز را با معیار دل می‌سنجند، به ویژه هنر را. اگر هنری دل‌شان را به لرزه در آورد، روح‌شان را نیز تسخیر می‌کند. اگر اثری در آنان تاثیر ایجاد نکرد، به آن نمی‌تازند، بلکه ارتباط برقرار نمی‌کنند. هرگز دیده نشده یک مخاطب عادی، در رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب به هنر و هنرمند بتازد. مردم نقد نمی کنند، عمل می‌کنند. یعنی یا به اثر خلق شده توجه دارند یا ندارند، همین.

٢- متاسفانه وجود دارد منتقدى که حیات خود را در نقد منفی می‌داند، هر اثری را به باد انتقاد می‌گیرند، بدون اینکه یک نکته مثبت در اثر خلق شده ببینند و بنویسند. متاسفانه گروه اندکی از منتقدان، نقدشان با نقد هماهنگ است!

حال آنکه منتقد نابودگر نیست، هدایت‌‌گراست. قرار نیست هر که منتقد شد به زمین و زمان بتازد و فخر فروشی و قلم فروشی کند. اگر منتقد منصف باشد و بی غرض، هنرمند نیز نقدش را می‌پذیرد و به کار می‌بندد.

کسی که به واقع هنرمند است و خون هنر در رگ او جاری است، هرگز به خود اجازه نمی دهد، هنرمندی را به صلیب کشیده و اثرش را مخدوش کند. مدعیان هنر به جای اینکه سعی کنند با کوشش و ممارست هنر خود و توانایی خویش را ارتقا دهند، همواره به دنبال تنزل هنر دیگران هستند. مگر با تاخت و تاز می‌توان هنرمند واقعی را از نظرها انداخت و خود جای آن نشست؟! اگر چند نفری ناآگاه هم زیر علم آنان بیایند و سینه بزنند، دلیل بر برتری تاخت و تاز کننده نیست، بلکه ضعف او را نشان می‌دهد. بارها و بارها به حافظ، سعدی، مولوی، فردوسی و بزرگان دیگر تاخته اند و می‌تازند، اما آنان ماندند و در دل‌ها و ذهن‌ها ماندگار شدند، اما نامی از تاخت کنندگان باقی نمانده است.

مردم هنر را حفظ کرده و هنرمند را ماندگار می‌کنند، حرمت هنر و هنرمند واقعی باید در هر زمان، مکان و شرایطی حفظ شود. هنر روح زندگی است، زندگی بی هنر مرگی بیش نیست. نباید با قدم و قلم این روح بزرگ را آزرد و خدشه‌دار کرد.

سید رضا اورنگ