به گزارش هنرآنلاین ؛ رامین ناصرنصیر این روزها به عنوان یکی از بازیگران تئاتر "نمایش اسپانیایی" به کارگردانی شیوا اردویی با بازی درخشان خود علاقه‌مندان زیادی را برای دیدن تئاتر به سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران ‌کشانده است. این بازیگر موفق تئاتر، سینما و تلویزیون که در سریال‌هایی همچون "پلاک۱۴"، "جنگ۷۷"، "باجناق‌ها"، "پشت‌کنکوری‌ها" و "سه، پنج، دو" حضور موفقی داشته است در پاسخ به سوالی در ارتباط با اینکه چرا در تئاتر برخلاف سینما بیشتر نقش‌های جدی را بازی می‌کند، گفت: من در زمینه تصویر هم کارهایی انجام داده‌ام که طنز نبوده اما بیشتر کارهایم طنز بودند و من با کار طنز شناخته شده‌ام. در واقع قاعده بازیگری به گونه‌ای است که وقتی در آن اتفاقی می‌افتد و به نظر خوب می‌آید دفعات بعد هم کارگردانان سعی می‌کنند در همان قالب از آن شخص استفاده کنند. خیلی از کاگردان‌ها نمی‌خواهند ریسک کنند و متاسفانه بازیگری را درست نمی‌شناسند و بنابراین سعی می‌کنند از یک چیز آماده استفاده کنند چیزی که قبلا امتحانش را پس داده است و اصلا به این موضوع که بخواهند با بازیگری در یک قالب شناخته شده ،کار جدیدی بکنند فکر نمی کنند.

عضو ثابت گروه نمایشی فرهاد آئیش در ادامه صحبت‌هایش اظهار داشت: بازیگر را نباید محکوم کرد که دارد خودش را تکرار می‌کند. خیلی وقت‌ها بازیگر را در چاله‌ای می‌اندازند که خودش را تکرار کند. در واقع از او می‌خواهند که خودش را تکرار کند مثلا خسرو شکیبایی که همه ما به توانایی‌های ایشان اعتقاد داریم وقتی با هامون می‌درخشد شاهد آن هستیم که در فیلم‌های زیادی مجبورش می‌کنند که در همان قالب بازی کند و می‌ترسند که از او بخواهند در قالب دیگری بازی کند. کارگردانی که بازیگری را می‌شناسد این ریسک را می‌کند و بازیگرانی که متوسط هستند و هیچ درخششی نداشته‌اند را در کار‌های خود به کار می‌گیرد و میبینیم که چقدر آن بازیگر در آن نقش می‌درخشد، مثل خانم برومند و یا آقای کیانوش عیاری. این عزیزان بازیگری را می‌شناسند و بازی‌ها در کارهایشان درخشان است حتی اگر یک بازیگر متوسط به ایفای نقش پرداخته باشد. برای بازیگر خیلی فرقی نمی‌کند در چه ژانری بازی کند برای همه بازیگر‌ها جذاب است که در ژانر‌های مختلف و نقش‌ها و قالب‌های مختلف تجربه هایی داشته باشد.

او که سال‌ها پیش در مقام کارگردان، یک کار تئاتر به زبان اسپانیایی در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه برده است در ارتباط با همکاریش با این گروه نمایشی به روابط عمومی فراهگسرای نیاوران گفت: یک دلیلش این بود که گروه، گروه خوب و معتبری بود. من خانم اردویی را نمی‌شناختم در واقع وقتی پیشنهاد این کار به من شد بازیگران دیگر این کار معلوم شده بودند و من آخرین نفری بودم که به کار اضافه می‌شدم. گروه و اعتبار و اعتماد خانم بهاره رهنما باعث شد من هم اعتماد کنم و این کار را قبول کنم. دلیل دیگرش خود متن بود من این نمایشنامه و در کل آثار یاسمینا رضا را خیلی دوست دارم. خانم اردویی در ارتباط با کارش آدم بسیار حساس و جدی است. او راجع به کاری که دارد می‌کند بسیار آگاه است. اردویی به متن فکر کرده است در واقع این کار انتخاب اوست و یک اتفاق برای او نبوده است. دغدغه‌ای برای متن داشته است و ذهنیت دقیقی راجع به متن دارد. خوب یک چیز‌های هم مربوط به تجربه است و من امیدوارم با بیشتر شدن تجربه اش کارهایش پخته‌تر شود.

بازیگر نمایش "ترانه‌های محلی" با بیان اینکه متن‌های یاسمینا رضا بسیار دلشنین است، عنوان کرد: دغدغه‌هایی در متن هست که در همه کار‌های او دیده می‌شود، یک جور تنهایی و بیگانه شدن آدم‌ها که در جوامع مدرن دیده می‌شود در این کار هم مطرح است. این کار پیچیدگی‌های دیگری دارد که به خاطرش آن طوری که من شنیده ام کمتر این نمایشنامه اش نه تنها در ایران که در دنیا کار شده است.سه قصه در هم تنیده شده است و اجرای آن باید به گونه ای باشد که مخاطب اذیت نشود و این بسیار سخت است. گذشته از اینها این نمایشنامه جذابیتی دارد برای ما بازیگران که قابل تامل است و آن هم اینکه نمایشی است راجع به دنیای تئاتر و خوب همیشه برای بازیگران جذاب است که نمایشنامه‌ای بازی کنند که به دنیای تئاتر بپردازد. دیدن فضای پشت صحنه هم برای مخاطب جالب است.

او در ادامه حضور بازیگران سینما در تئاتر را اتفاق مبارکی دانست و گفت: بازیگری چه در سینما و چه در تئاتر جوهره و توانایی‌اش یکی است و این تکنیک‌ها هستند که کمی فرق می‌کند. من قائل به این نیستم که بازیگر سینما در همان ژانر باید نقش بازی کند و بازیگر تئاتر در ژانر خودش. یکی میتواند در صحنه خوب باشد و یا می‌تواند خوب نباشد. به سابقه بازیگری هیچ ربطی ندارد. بازیگر خوب، خوب است چه در صحنه و چه در روی سن و بازیگر بد هم در همه ژانر‌ها بد است. به عنوان مثال پیمان معادی از آن دست بازیگرانی است که کار تئاتر نکرده بود اما وقتی ما می‌بینیم به روی سن تئاتر آمد خیلی خوب بود و تحسین همگان را موجب شد. ضمن اینکه با حضور بازیگران چهره در تئاتر، شاهد رونق گیشه‌های تئاتر هستیم و این بسیار ارزشمند است.

او که در زمینه ترجمه نیز فعالیت‌هایی داشته در ارتباط با ترجمه این متن نمایشی عنوان کرد: متنی که به من داده شد متنی اصلاح شده بود و البته همان متن هم اشکالات زیاد داشت و جاهایی از ان نامفهوم بود و شما متوجه منظور نمی شدی و تعابیر مختلف می‌شد از آن بیرون کشید. خیلی نمی شود در ارتباط با متن قضاوت کرد چرا که باید متن اصلی باشد. من متاسفانه دسترسی به متن اصلی نداشتم و خودم هم زبان فرانسوی نمی دانم. غیر از اینها این اشکال در کار ترجمه بزرگانی که آثار نمایشی را ترجمه می‌کنند وجود دارد و آن هم این که وقتی ترجمه خوانده می‌شود بسیار لذت بخش است به عنوان یک اثر ادبی، اما در اجرا نمی شود کار را به خوبی اجرا کرد چرا که آن کلمات برای خواندن گفته شده است، نه برای گفتن. آهنگ زیبایی ندارند و برا ی شنیدن روان نیستند.ترجمه نمایشنامه ، تجربه تئاتر می‌طلبد و کسی که با تئاتر آشنایی دارد بهتر می‌تواند این مهم را انجام دهد. من خودم وقتی کار ترجمه می‌کنم از کسی می‌خواهم که برای من ترجمه را بخواند چرا که هدف نهایی این است که گفته شود نه این که روی کاغذ، یک ترکیب نوشتاری شکل بگیرد.

ناصرنصیر که سابقه بازی در تئاتر‌های "شازده کوچولو"، "شام آخر" و "خانواده تت" و "نمایش اسپانیایی" در فرهنگسرای نیاوران را دارد، در پایان با اشاره به مکان و فضای این فرهنگسرا اظهار امیداوری کرد که این نمایش تا آخرین اجرا با استقبال مناسب علاقه‌مندان و مخاطبان همراه باشد.

گفتنی‎ست،"نمایش اسپانیایی" تا 20 آذرماه، هر شب ساعت 20 در سالن اصلی فرهنگسرای نیاوران (سالن خلیج فارس) اجرا می‎شود.

انتهای پیام