به گزارش هنرآنلاین ؛ در آغاز این مراسم حسین میرزایی، مدیرکل فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم تحقیقات و فناوری در مراسم اختتامیه تئاتر دانشجویی با بیان اینکه؛ امیدواریم به یمن هوای تازهای که در سالهای اخیر در کشور افتاده است، فضای امید روز به روز به وجود بیاید، گفت: بالاخره زندگی صحنهای است که همه ما در آن تماشاگر و بازیگریم و خالق این صحنه به نظاره ما نشسته است. امیدوارم خوب بازی کنیم و به نقش خودمان به خوبی عمل کنیم و گامی به جلو برداریم.
او با قدردانی از کسانیکه برای برپایی جشنواره تلاش کردند، بیان کرد: امیدوارم در سالهای آینده جشنواره با قوت بیشتری انجام شود و بخشی از مطالبات هنرمندان ما در راستای گسترش ظرفیتهای اجرایی بیشتر، محقق شود.
بعد از این سخنان تصاویری پخش شد که در آن علی نصیریان درباره تئاتر دانشجویی اظهار کرد: به نظرم تئاتر دانشجویی باید از ابعادی کمک بگیرد برای آنکه تجربهها را عملی کند.
در بخش تجلیلهای مراسم اختتامیه هفدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی از احمد دامود، هوشنگ آزادیور، صدرالدین شجره و فرهاد مهندسپور به عنوان چهرههای با سابقه تئاتر و تئاتر دانشگاهی تجلیل شد.
احمد دامود: امیدوارم روزهای تئاتری بهتری پیشروی جامعه تئاتر ایران باشد
حمید پورآذری به عنوان شاگرد احمد دامود روی صحنه سالن اصلی تئاتر شهر حضور پیدا کرد و درباره استاد خود گفت: معتقدم مهمترین نکته دانشگاه برای من آشنایی با استاد احمد دامود بود. فکر میکنم من آدم خوششانسی هستم و آشنایی با استاد یکی از این شانس ها بود.
او افزود: آقای دامود تنها استادی بود که بعد از ساعت کلاس وقت میگذاشت و سر تمرینها میآمد و دقیق نگاه میکرد و پیگیر قضایا بود. این موضوع کمتر در دانشگاه ها دیده میشود.
احمد دامود هم با قدردانی از دانشجویان و برگزارکنندگان جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران اظهار امیدواری کرد که روزهای تئاتری بهتری پیشروی جامعه تئاتر ایران باشد.
هوشنگ آزادور: چرا بساطی برای تئاتر پهن نمیکنیم؟
سودابه فضائلی برای تجلیل از هوشنگ آزادور روی صحنه سالن اصلی رفت و در سخنانی گفت: در زمان تحصیل بسیار تلاش میکردیم که ما را جدی بگیرند اما خوشحالم که حالا وضعیت برای شما دانشجویان بهتر است. هوشنگ آزادور یکی از آن دانشجویان بود که شعری جدید گفت، شعری بر خلاف جریان حرکت آب.
او با اشاره به اینکه هوشنگ آزادور نتوانست علیرغم توانایی و استعدادش در تئاتر کار کند و در سینما فیلم بسازد، افزود: او نوشت و ترجمه کرد. او بعد از انقلاب با تدریس و ترجمه کتابهایی چون "تاریخ تئاتر اسکار براکت" به پیشرفت هنر کمک کند. خدا را شکر که الأن شما دانشجویان یکی از ما را تشویق میکنید.
سپس هوشنگ آزادور با طرح این سؤال که آیا ما اصلا تئاتر لازم داریم یا نه؟ گفت: اگر لازم داریم چرا بساطی برای آن پهن نمیکنیم؟ ما تئاتر داریم، تماشاگر تئاتر داریم که تعدادش از تماشاگر سینما کمتر نیست، بازیگر، کارگردان و نمایشنامه نویس هم داریم ولی امکانات نداریم.
در بخش تجلیل از آزادور، حجتالاسلام طاها بهبهانی معاون ریاست دانشگاه آزاد در پاسخ به پرسش مطرح شده از سوی آزادور در خصوص اینکه چرا بساطی برای تئاتر پهن نمیکنیم؟ گفت: دانشگاه آزاد در مدیریت جدید بساط برای تئاتر دانشگاهی پهن میکند.
صدرالدین شجره: به همه شاگردان و مردم دادم اما من عاشقانه در رادیو کار میکنم
در ادامه جواد پیشگر برای تجلیل از صدرالدین شجره به روی صحنه رفت و متنی را به او تقدیم کرد. شجره نیز با بیان اینکه اگر میدانستم می خواهند از من تجلیل کنند، شاید نمیآمدم و در حد این بزرگوارن نیستم که از من تقدیر شود. من در همه این سالها هرچه که داشتم عشق بود که به همه شاگردان و مردم دادم اما من عاشقانه در رادیو کار میکنم.
محمد چرمشیر: چه اتفاقی بر سر دانشجویانی آمده که هر چیزی که مربوط به تئاتر است را یاد نمیگیرند
سپس محمد چرمشیر برای تجلیل از فرهاد مهندسپور و صحبت درباره او به روی صحنه آمد و گفت: نسلی که شما هستید احیانا کارهای مهندس پور را ندیده، نزدیکی شما به او احتمالا از کلاسهای درس اوست؛ معلمی که بیش از آنچه را که آموخته بیدریغ به شما یاد می دهد اما برای نسل پیشتر شما، او علاوه بر یک معلم خوب یک کارگردان است که بنا به دلایلی تصمیم گرفته حرفه اصلی خودش را ترک کند و همچنان در سنگر تدریس دانشگاهی باقی بماند.
او افزود: مهندسپور امشب اینجا نیست و اگر بود، من دوست داشتم که با او صحبت کنم، اما در غیاب مهندسپور دوست دارم با شما صحبت کنم که فردای تئاتر ایران و فرهاد مهندسپور هستید. من یقین دارم. سالها سعی کردم به عنوان معلم این اعتقاد خودم را به شما به اثبات برسانم. اگر او امشب اینجا بود چشم در چشمش میگفتم، میتوانیم با تئاتر دانشجویی مملکت تعارف داشته باشیم و بر روی ضعفها و نقصانها پرده بیندازیم و برای یک شب شادی در کنار هم تلخ صحبت نکنیم اما چه کنیم که باید تلخ صحبت کنیم.
چرمشیر بار دیگر در غیاب مهندسپور گفت: من با او که معلم مدرن این سیستم دانشگاهی است، رو در رو صحبت میکنم و از او میپرسم چه دارد بر سر تئاتر دانشجویی مملکت میآید؟ چه اتفاقی بر سر این دانشجویان بیانگیزهای که هر روز مدعی عشق به تئاتر هستند میآید؟ من سالهاست که مهندسپور را سر کلاس ندیدم اما نادیده میگویم که چه زجر و دردی را از حضور در کلاسهایی که دانشجویانش بیانگیزه هستند تحمل میکند.
او بیان کرد: من از او سوال میکنم دانشجویانی که نمیخواهند بیشتر از آنچه که حقشان است در تئاتر به دست بیاورند. بر سر این سیستم دانشگاهی آمد که آنها رغبتی برای خواندن کتاب ندارند؟ چرا تیراژ کتابهای دانشجویی و نظریات آن همچنان 700 است؟ چه اتفاقی بر سر دانشجویانی آمده است که هر چیزی که مربوط به تئاتر است را یاد نمیگیرند و هر چه که بیرون از آن است را میپذیرند؟!
چرمشیر خطاب به طاها هاشمی، معاون فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی گفت: آقای هاشمی بساط پهن نیست. بساط مدتهاست که جمع شده است. من از نهادها و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هیچ انتظاری ندارم اما از شما که اینجا نشستهاید و قرار است تئاتر ایران را سرفراز کنید انتظار دارم که اگر بهرام بیضایی را از دست میدهید، بهرامهای بیضایی دیگر را تولید کنید.
او ضمن ابراز ناراحتی از فعالیت نکردن خودخواسته فرهاد مهندسپور در عرصه تولید و اجرای تئاتر و اظهار امیدواری برای حضور مجدد او بر صحنه تئاتر، خطاب به شرکتکنندگان در جشنواره تئاتر دانشگاهی تأکید کرد: چشم همه ما به شماست. شما آینده تئاتر ایران هستید.
نکته اینکه؛ به دلیل عدم حضور فرهاد مهندسپور در این مراسم، هوشنگ هیهاوند به عنوان دوست و بازیگر مهندسپور روی صحنه حضور پیدا کرد تا هدایای مدنظر را دریافت کند.
هیهاوند با بیان اینکه از وقتی مهندسپور در تئاتر حضور پیدا نکرد، من هم به تقلید از او و کردار یا تفکرات او در تئاتر کار نکردم، یادآور شد: آرزو دارم برای یک بار دیگر با فرهاد مهندسپور و گروه 6 ماه تمرین و یک ماه اجرا کنیم. مهندسپور خیلی تئاتر را جدی میگرفت و این خصلت را از اساتید خود زندهیاد حمید سمندریان و فرهاد ناظرزاده کرمانی آموخته است.
انتهای پیام/32/