روحاله جعفری کارگردان نمایش "چهجوری ممکنه یه پرنده باشم؟" گفت: بعد از سه سال به همراه گروه "تئاتر گیتی" نمایشنامه "چهجوری ممکنه یه پرنده باشم؟" نوشته "ماتئی ویسنییک" به ترجمه تینوش نظمجو و به دراماتورژی خودم را از 17 بهمن تا 22 اسفند در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر هرشب ساعت 19:30 به روی صحنه میبرم.
جعفری درباره اثر تازهاش توضیح داد: در گروه "تئاتر گیتی" چند سالی است که به صورت متمرکز نوشتههای این نویسنده معاصر که رومانیالاصل و فرانسوی است را کار میکنیم. ویسنییک در زمانِ دیکتاتوریِ چائوچسکو کشور رومانی را ترک میکند و به فرانسه مهاجرت میکند و از آن زمان شروع به نوشتن میکند. بنابراین همان اندازه که نوشتههایش رومانی است، فرانسوی هم هست.
او در ادامه افزود: بعد از سال 89 که نمایشنامه " تماشاچی محکوم به اعدام" از نوشتههای ویسنییک را در سالن سایه به صحنه بردم، مورد بداخلاقیهایِ مدیرانِ وقت قرار گرفتم و از آن به بعد نتوانستم نمایشی را به صحنه ببرم. حتی سه بار پس از تمرینهای جدی و در یک گام مانده به اجرا، کار توقیف شد. تا اینکه سوم خرداد سال جاری متن را برای کمک به زلزلهزدگانِ بوشهری در تالار حافظ نمایشنامهخوانی کردم و تمام عواید آن به این هموطنان تعلق گرفت که این اجرا با استقبال خوبی روبرو شد به طوریکه سالنِ یکصد و چند نفرهی حافظ بیش از چهارصد تماشاگر داشت.
جعفری درباره داستان نمایشنامه گفت: داستان در رابطه با کودکی است که در ناکجاآبادی به دنیا آمده است و به جایِ دستِ راست، یک بال دارد. آدمهایی که با او از بدو تولد تا جوانی و بزرگسالی در ارتباط هستند به دنبالِ این هستند که از او سوءاستفاده کنند تا جایگاهشان در جامعه ارتقا پیدا کند و دریک کلام تمِ اصلیِ آن، معصومیتِ از دسترفته است. انسانهایی که به طرق مختلف از آنها سوءاستفاده میشود تا افراد سودجو به منزلت کاذبی در جامعه دست پیدا کنند. متونِ ویسنییک چندوجهی هستند و در آنها نقد قدرت و همچنین نشان دادنِ معضلاتِ اجتماعی به شدت پررنگ است. ریشهیابی و پرداختن به انسان از زوایایِ مختلفِ روانشناسی، جامعهشناسی و هستیشناسیِ انسان به شدت پررنگ است و خواننده میتواند بدون واسطه به کشف وجوهِ مختلفِ خودش با جامعه بپردازد و این یکی از دلایلی بود که من این متن را برایِ اجرا انتخاب کردم. ضمن اینکه در طولِ این چند سال نمایشنامههایی که نوشتهی خودم بود در شورایِ نظارت بر آثار نمایشی کنار گذاشته میشد.
جعفری که به تازگی از رساله دکترایِ خود با عنوانِ "طراحیِ عوامل اثرگذار بر فرهنگ تئاتر و تعیینِ جایگاهِ آن در اوقاتِ فراغتِ اقشارِ کمدرآمد و پردرآمدِ شهرِ تهران" دفاع کرده است همواره دغدغه بیانِ مسائل اجتماعی را در آثار خود دارد، او در ادامه افزود: در دولت تدبیر و امید با توجه به شور و شوقی که در جامعه ایجاد شده و دلبستگی که خانواده هنر نسبت به رئیس دولت و کابینه وی دارند، امیدوارم که دیگر شاهد بدسلیقگی و حذف هنرمندان و افرادی که دلسوزانه به نقد مسائل اجتماعی میپردازند، نباشیم و صداهای مختلف را در جامعه پذیرا باشیم.
انتهای پیام/53