به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین، "پروانههای غم انگیز من در یک صبح دل انگیز بهاری" عنوان اثر نمایشی نوشته سجاد افشاریان و به کارگردانی سوگل قلاتیان است که این روزها در کافه تالار وحدت اجرا میشود.
این نمایش که سال گذشته در مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه رفت دارای اپیزودهای گوناگونی است که تماشاگران هریک با دریافت منویی تئاتری نمایش مورد نظر خود را سفارش داده و پس از آن نمایش سر میز آنها اجرا میشود در واقع مخاطب وقتی وارد فضا می شود به صورت منویی لیست تئاترها در اختیارش قرار می گیرد که هدف بیشتر جذب مخاطب به بازی و نقش داشتن در روند داستان است.
در این اثر نمایشی بازیگران نوعی رابطه صمیمی با بیینندگان برقرار میکنند که آن را تا پایان اپیزود حفظ، و به خوبی آن را به خاتمه میبرند. در کل اتّفاق اصلی این نمایش، اتّفاق دخالت مخاطب و مشارکت مخاطب است.
طرّاحی صحنه برای نمایشهایی که به دکور نیازمند هستند به خوبی انجام شده است. در واقع عوامل این تئاتر محیطی با شناختن دقیق و درست فرصتها و چالشهایی که داشتهاند، به بهترین نحو، از پس مدیریّت آنها بر آمدهاند و مخاطب را به خوبی در محیط و فضا قرار میدهند.
"شاه لیر"، "ننه دلاور"، "اهانت به مخاطب"، "سه شب با مادوکس"، "عقاید یک دلقک"، "بر پهنه دریا" نام های آشنایی هستند که در این منوی تئاتری به چشم میخورند.
تنوع سفارش اجراها، ژانرهای مختلف تئاتری از تراژدی، کمدی، ملودرام، گروتسک، تئاتر فیزیکال، منولوگ، نمایش رادیویی و حتی گونه های مختلف تئاتر کودک و نوجوان را در بر می گیرد. هر مشارکت کننده، بسته به سلیقه و میل و همچنین بودجه خود، هر تعداد اجرا (با توجه به زمان تعیین شده) که مایل باشد می تواند سفارش دهد. این اجراها به صورت چرخشی، هر لحظه مقابل میزهای مختلف این کافه تئاتر اتفاق می افتند. مخاطب در هر سانس می تواند به انتخاب خود از بین 27 نمایش 3 تا 4 نمایش را ببیند.
سجاد افشاریان در یادداشت خود در رابطه با این اثر آورده است:
شاید امروز یه صبح دل انگیز بهاری نباشه حتی برعکس، شایدم خیلی دلگیر و غم انگیز باشه؛ اینجور وقتا چیزی که حال آدمو یه ذره خوب میکنه سفره، سفری روی بال پروانه ها، سفری به وسعت یه رویا، رویایی که خیلی دور نیست، همین نزدیکیا کنار رفعِ تموم خستگیا و دلتنگیا، توی کافه تریای سالن اصلی تئاترشهر... حالا شما جایی هستین که دسته دسته پروانه هایِ رنگی وُ رنگ پریده در حالِ پروازن ... انتخاب با شماست که روی بال یکی از پروانه ها پرواز کنید به روسیه تا چخوف تا علی رغم میل خود یک بازیگر تراژدی ببینین یا برای مرغ دریایی که از بالای سرتون رد میشه دست تکون بدین، شایدم عاشق اون پروانه ای بشین که از راه خیلی دوری میاد، پروانه ای که سالها روی گاری ننه دلاور نشسته و عاشقانه های برشت رو زمزمه می کنه، پروانه ها شما رو تا محرمانه ترین رازا وُ نغمه های نوازنده های دوره گرد همراهی می کنن.
شما به دیدن پروانه ای میرین که شکسپیر پرورشش داده وُ ما بهش پروازتو هوای آلوده تهرونوُ یاد دادیم؛ اگرم خسته شدین، دکه بین راه پذیرای شماست. پروانه هایِ ما از همه جای زمین وُ زمان خودشونو به شما می رسونن از سوپ دهه چهل گرفته تا وودی آلن دهه نــود و همچنان در انتظار گودو؛ اگرم هر لحظه احساس کردین از این زمین وُ آدماش دلتون گرفته یه دوست آشنا به اسم شازده کوچولو سراغتون میاد تا شما رو با خودش ببره به یه سیاره دیگه ... خلاصه که نمایش پروانه های غمگین من ... پُره از پروانه هایی که همشون خوبِ خوب، آداب بی قراری وُبلدن ...
انتهای پیام/54/53