به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین، روز چهارشنبه گزارش میدانی نخست از وضعیت نشر نمایشنامه منتشر شد که در بخش اصلی آن سری به مراکز فروش کتاب در پایتخت زدیم و وضعیت نشر و فروش نمایشنامه را از زبان مخاطبان و فروشندگان جویا شدیم.
همچنان در میدان انقلاب ماندیم و سری به پاساژ معروف صفوی زدیم که در آن میتوانستی هر نمایشنامه قدیمی را پیدا کنی و این مرکز پر بود از انواع کتابهای قدیمی، از فروشندهای در رابطه با نمایشنامه پرسیدم او فردی را معرفی کرد و گفت کار اصلی او نمایشنامه است.
وارد کتابفروشیاش شدم پر بود از کتابهای رنگارنگ که چشم هر بینندهای را نوازش میداد اما در میان این شلوغیها سوالی که ذهن من را مشغول خود کرد این بود که به واقع نمایشنامه کجای این همه شلوغی جای دارد.
صاحب کتابفروشی که خود از قشر تئاتر کشور بود مدرس و مولف در عرصه تئاتر در پاسخ به این پرشس که وضعیت نشر نمایشنامه را چطور ارزیابی میکنید گفت: بازار نشر آشفته است، نسل جدید مطالباتی دارد و برای بخشی که علاقهمند به تئاتر هستند باید مرجعی برای مراجعه این افراد وجود داشته باشد، تئاتر مقولهای فرهنگی در کشور است و متاسفانه محصولات فرهنگی در کشور ما در اولویتهای چندم قرار دارند.
این مدرس تئاتر بیان کرد: در گذشته تیراژ کتاب برای جمعیت 35 میلیونی 3000 بود و امروز با دو برابر شدن جمعیت این عدد به هزار رسیده ست و این به معنای کم توجهی به مقوله فرهنگ است و این نشان میدهد که نیاز است بودجه کافی در اختیار این بخش قرار گیرد.
شهباز ادامه داد: در شرایط کنونی جماعت نمایشنامه نویس و اهالی تئاتر در شرایط خوبی به سر نمیبرند، اما خوشبختانه مترجمان جوانی داریم که وارد مقوله تئاتر شدند که از جمله شهرام زرگر و حمید احیا را میتوان نام برد.
وی عنوان کرد: خوشبختانه تیراژ نمایشنامه در این سالها بالا رفته است. تنها با کار، کار و کار فرهنگی میتوان مشکل را حل کرد.
برای نشر نمایشنامه باید نیازهای اولیه همانند کاغذ، هزینه چاپ و نشر را در نظر گرفت برای ناشر باید سود برگشتی وجود داشته باشد که به سمت نشر این محصول فرهنگی برود.
متاسفانه نمایشنامه مخاطب عام ندارد و نمایشنامهها با نگاه این نوع مخاطب چاپ نمیشوند مضمون نمایشنامه نیز در جذب مخاطب عاملی تاثیرگذار است، نمایشنامه یک اثر اجرایی است و نیاز است قبل از انتشار خود را بر روی صحنه محک بزند تا دیده شود آیا در جذب مخاب موفق است یا خیر.
متاسفانه هنوز در کشور ما کتابخانهای تخصصی برای این محصول فرهنگی وجود ندارد و علاقمندان این عرصه مرجعی برای مراجعه ندارند. بیش از 13 هزار عنوان نمایشنامه در طول 180 سال نگارش شده است اما نام بسیاری از آنها را نمیدانیم.
گزارش از مهدیه کاسبان