به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، نوشین نفیسی در رابطه با آثارش در این نمایشگاه گفت: بخش اول شامل یک فیلم ویدئویی است که سال 91 از اجرای سه پرفورمنس در نزدیکی تالار گاوخونی تهیه شده است. این بخش با الهام از علم های عزاداری و به رنگ سفید نمایش داده شده است؛ پرنده های گوناگون را نمایندگی می کنند و سوگواره ای است بر پرندگانی که در کنار زنده رود زندگی می‌کنند. زاینده رود اکنون در بیشتر طول سال خشک است و اکوسیستم تالاب بهم ریخته است.

وی افزود: بخش دوم یک چیدمان تحت عنوان عاشقانه هایی بر سنگ ها و گیاهان است. این چیدمان از دست هایی که گیاه در آن روئیده است وسنگ هایی که به نوعی این دست ها را دربرگرفته تشکیل شده است و نمادی از ارتباط میان انسان و طبیعت است.

نفیسی درباره استفاده از متن در این چیدمان گفت: اشعار سروده خودم است و تکمیل کننده این ارتباط است. ستایش و نیاز میان انسان وعناصر طبیعت است.

وی تاکید کرد: همیشه با توجه به ایده ای که در نظر داشتم رسانه ام را انتخاب می کردم. سال 80 برای نخستین بار از عناصر محیطی را در کارهام استفاده کردم .

نفیسی در پایان گفت: دغدغه ام در نمایش ویدئویی مسائل زیست محیطی بود؛ اما در چیدمان به بیان ارتباط درونی و عمیق میان انسان و طبیعت پرداختم که در عصر حاضر کم رنگ شده و سعی در بازسازی این ارتباط داشتم.

انتهای پیام/