«منوچهر اکبرلو» نمایشنامه نویس، پروهشگر و منتقد عرصه نمایش در باره ویژگیهای تئاتر دینی به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: تئاتر دینی را یک ژانر مستقل نمی دانم چرا که یک نمایش تاریخی و یا حتی کمدی اجتماعی می تواند برگرفته از موضوعات و ارزش های دینی اجرا شود؛ ملاک اصلی در تعریف تئاتر دینی، انتقال درست و کامل آن از طریق هنر تئاتر است.
وی با اشاره به لزوم انتقال ارزش ها در بستر تئاتر دینی تصریح کرد: چه بسیار نمایش هایی که محور آنها یک شخصیت دینی است ولی صرفاً به شکل یک نمایش تاریخی تولید شده اند و هیچگونه احساس دینی به تماشاگر منتقل نمی شود و یا حتی سوگواره هایی که علی رغم مستقیم گوییها، پیام اثر را به درستی انتقال نمی دهند.
اکبرلو درباره ورود جلوه های ویژه در بدنه نمایش های دینی گفت: استفاده از گروه فرم، نمایش فیلم، تنوع و جابجایی چشمگیر دکور و مانند آنها از مهمترین عناصر تصویری هستند که امروزه برای جلب رضایت مخاطبان در تئاترهای دینی به کار گرفته می شوند و تا حدودی نیز در این امر موفق بوده اند.
وی با تأکید بر لزوم پژوهشمحور بودن تولیدات نمایشی با مضامین دینی گفت: تئاتری که به مضامینی همسو با آمیزه های دینی بپردازد بخشی از تئاتر دینی محسوب می شود و برای انتقال هرچه بهتر مفاهیم باید پژوهش عمیق و ریشه ای، وارد صحنه تئاتر دینی شود.
این پژوهشگر تئاتر تصریح کرد: هر مضمون در تئاتر می تواند روایتگر مضمونی دیگر با رویکردی همسو را ارائه دهد و کارگردانان نمایش های دینی باید بر این امر اذعان داشته باشند که در این راستا از ماهیت درام فاصله نگیرند؛ یعنی هر نمایشنامه با هر مضمونی اقتضاعاتی دارد که نمایشنامه نویس یا کارگردان خود را مقید دانسته که به آن قواعد و چهارچوب ها مقید باشند چرا که خروج از چهارچوب قواعد، خارج شدن از درام و کاهش انتقال پیام به مخاطب است.
انتهای پیام/۵۲/۵۳