به گزارش هنرآنلاین، این کارتها را که سالهای ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۴ میلادی و ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۸ میلادی را دربرمیگیرند، نوههای دختری هاینرش مان میان مدارک مادر خود یافته بودند.
هاینریش و توماس مان از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۲ میلادی (سالهای جنگ جهانی اول) به دلیل موضعهای کاملا متضاد در برابر جنگ رابطه خود با یکدیگر را به طور کامل قطع کرده بودند و از همینرو نامهای مربوط به این سالها در این مجموعه موجود نیست.
مدیر موزه لوبک گفته: همکاران موزه مشغول آوانویسی این کارتها که به خط زولترین نوشته شده، هستند که تاکنون آوانویسی چهارده عدد از این کارتها انجام شده و قرار است تا تابستان ۲۰۱۳ میلادی به اتمام برسد.
محتوای این کارتها برخلاف نامههای تاکنون منتشر شده (۲۷۲ نامه)، امور خصوصی و شخصی از قبیل احوالپرسی، قرار دیدار، تبریکات و برنامههای مشترک است.
در یکی از این کارتها توماس به هاینریش به تاریخ 13 فوریه ۱۹۰۹ میلادی مینویسد: "یک سطر بنویس دیگر!" یا در 27 فوریه همان سال، "هاینریش عزیز، فراموش کرده بودم بنویسم که من مدتها ماست میخورم و اگر تا حالا امتحاناش نکردهای بسیار توصیه میکنم. خوشمزه است و ملین. علاوه بر این لطفا از هارتونگن بپرس میشود با خیال راحت روزی یک فنجان کوچک قهوه بدون کافئین که الان تولید میشود، خورد. بسیار خوش طعم است و واقعا عوارض جانبی فوری ندارد. پزشک من گفته بیضرر است. اما من اعتماد چندانی به او ندارم."
به نوشته بی.بی.سی، این دو نویسنده آلمانی که از نویسندگان کلاسیکهای مدرن شمرده میشوند و تاثیر آنها بر ادبیات آلمانی زبان قرن بیستم انکارناپذیر است، از دو جهانبینی برخوردار بودند که در تقابل هم قرار داشت. تاثیر و بازتاب این رابطه در آثار آنها در چندین کتاب و از منظرهای گوناگون مورد بررسی قرار گرفته است.
توماس ضمن تحسین برادر بزرگتر همواره با او مرزبندی داشت و در دوران قهر با هاینریش این را بزرگترین مشکل زندگیاش میدانست. در کتابهای متعددی که در تفسیر آثار توماس مان نوشته شده، همواره تاکید شده یکی از مهمترین بنمایههای آثارش درگیری با برادراش هاینریش بوده است و بازتابیدن این اختلاف در آثار هاینریش نیز صدق میکند.
نامههای پیشین این دو به یکدیگر که سالها پیش منتشر شده بود، در عین اینکه نشان از دلبستگی عمیق آنها به یکدیگر و سطح بالای بحثهای ادبیشان دارد، حکایت از این نیز دارد که رابطه آنها خالی از تنش نبوده و طی سالها دچار فراز و نشیبهای بسیاری شده بود. زندگینامهنویسان توماس اعتقاد دارند هیچ کس به اندازه هاینریش بر او تاثیر نگذاشته و هاینریش به هیچکس مثل برادراش توماس وابسته نبوده است.
تفاوتهای دو برادر
هاینریش نویسندهای بود پیرو سبک ناتورالیسم فرانسوی، معتقد به دموکراسی، صلحطلبی و هوادار کمونیسم که نوشتن را کنشی سیاسی میدانست. او همراه و تاثیرگذار بر آن جنبش ادبی بود که در سالهای نخستین قرن گذشته شانه به شانه ادبیات کارگری پیش میرفت. هاینریش زیاد مینوشت و هیچ سالی بدون انتشار رمان و داستان از او نمیگذشت. بُنمایه رمانهای او امور سیاسی و اجتماعی بود. او در کتابهایش انگشت بر زخمها میگذاشت و تحلیلی بیرحمانه از جامعه آن روز آلمان به دست میداد.
اما توماس پس از ازدواج با دختری از یک خانواده ثروتمند راه دیگری را برگزید. او نویسندهای بود ویلانشین، محافظهکار، اشرافمنش، با نزاکت و منظم که در حفظ ظاهر میکوشید و همواره نگران چهره بیرونی خودش بود و نگاهی تحقیرآمیز به تودهها داشت. توماس نویسندهای غیرسیاسی، با نثری فرهیخته، فاصلهدار و خونسرد و استاد توصیف درون انسانها که آرام و منظم مینوشت.
گزیده آثار توماس مان ( ۱۹۵۵ - ۱۸۷۵ میلادی) برنده جایزه ادبیات نوبل سال ۱۹۲۹ میلادی
"بودنبروکها"، "اعلیحضرت"، "کوه جادو"، "یوزف و برادارناش"، "دکتر فاوستوس"، "مرگ"، "راه به گورستان"، "گرسنگان"، "مرگ در ونیز" و "قانون".
گزیده آثار هاینریش مان (۱۹۵۰ - ۱۸۷۱ میلادی )
"پرفسور اونارت"، "شهر کوچک"، "بیچارگان"، "زیردست"، "سر"، "جوانی پادشاه هنری کواتره" و "نفس".
انتهای پیام/