به گزارش هنرآنلاین، به نقل از « برادوی»؛ «فارس» سبکی از تئاتر است که به قرون وسطی و قرن شانزده میلادی برمی گردد. این سبک از تئاتر را زیر مجموعه ای از سبک کمدی در تئاتر می دانند. ریشه اصلی این سبک از تئاتر به دوره یونان و رم باستان باز می گردد. در سبک «فارس»، تکیه اصلی کارگردان بر خنداندن مخاطب است و نمایش دارای محتوا یکپارچه ای نیست و همین طور پند یا توصیه ای در خلال داستان به مخاطب منتقل نمی شود. برخلاف سایر ژانرهای کمدی که در عین اینکه خنده را بر لبان مخاطب می نشاند، حاوی پیامی نیز هستند. این ژانر دارای محتوای خاصی نیست و از آن به عنوان کمدی سخیف یاد می شود. فارس از قوانین بخصوص سبک کمدی پیروی نمی کند و شیوه متفاوتی را دنبال می کند. این سبک در بین سال های ۱۷۸۶ و ۱۷۹۰ با استقبال زیادی مواجه شد. اما مدت ها بود که این سبک نه تنها در تئاترهای فرانسه بلکه در سایر کشورها نیز مورد استقبال کارگردانان قرار نمی گرفت و به این موضوع در نمایش هایشان نمی پرداختند. اما از اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی، کارگردانان فرانسوی، تئاترهایی را به این سبک به روی صحنه می برند. اولین تئاتری که با این مضمون به نمایش درآمد در خانه تئاتر «ریشولیو» در فرانسه بود. این تئاتر بازتاب گسترده ای در تئاترهای اروپایی داشت به طوری که چند ماه بعد، همین سبک از تئاتر در خانه ملی تئاتر ایتالیا نیز به روی صحنه رفت. « دزد زنده» نام تئاتر فرانسوی بود که با همین مضمون به روی صحنه رفت و با استقبال بی نظیر مخاطبان مواجه شد. تماشاچیان این تئاتر طی یک مصاحبه گفتند :« امیدواریم تئاترهایی به سبک فارس رواج بیشتری پیدا کنند . زیرا مخاطب امروز دارای دغدغه و دل نگرانی های بسیاری است و ترجیح می دهد حداقل برای ساعاتی از محیط غم بار زندگیش به دور باشد و خنده را تجربه کند. » پایان پیام /91