سرویس سینما و تلویزیون هنرآنلاین

ا. اگر برخی ساختار شکنی های روایی در فیلم نامه "بغض" را برآمده از روایت های مدرن سینمای امروز دنیا بدانیم و نیز کوشش و اشتیاق افراطی و عامدانه کارگردان و فیلمبردارش را برای آفرینش پلان های سرگیجه آور نادیده بگیریم "بغض" در شکل کلی اش ادای دینی آشکار به جریان شناخته شده و ماندگار سینمای خیابانی ایران در سال های پایانی دهه چهل و و پنجاه است. ممکن است برخی از دوستداران فیلم این دیدگاه را نپذیرند اما به نظر نگارنده در لابلای این فیلم می توان ردپایی از فیلم تحسین شده"تنگنا" ساخته امیر نادری را به روشنی دید، که این فیلم هم در ژانر سینمای خیابانی ساخته شده است.

2. بغض را از دیدگاه تماتیک باید جز اندک کارهای اعتراضی بدانیم که نگاهی ویژه به وضعیت جوانانی دارد که به هر دلیلی از سرزمینشان بریده اند و آواره کشوری شده اند که ممکن است آرزوهایشان را برای مهاجرت تحقق ببخشد.

3.اولین ساخته درمیشیان مانند الگوهای روایی سینمای خیابانی ایران با "دربه دری" سرگردانی و پروتاگونیست هایی شروع می شود که سرو شکل ضد قهرمانی دارد."ژاله" پاسپورت و ویزای جعلی درست می کند و حامد برای به دست آوردن پول های عمویش او را به قتل می رساند و بعد متوجه می شود او پول نقد ندارد، این گره افکنی در ابتدای فیلم باعث می شود "بغض" با تحسین مخاطب روبه رو شود و تماشاگر از همان ابتدای فیلم تکلیفش را بداند و قرار نباشد با پی گیری داستانی به نتیجه ای برسد، اما این گره افکنی تماشاگر را به چالشی جدی و درگیرکننده دعوت می کند.

4.حامد و ژاله به هم قول می دهند که 3 روز مواد مصرف نکنند تا پاک شوند و بتوانند به بهشتی که دلشان می خواهد بروند، این قرار قلابی است برای فیلم نامه نویس که گریبان مخاطبش را بگیرد و او را به دنیای داستان پرتاب کند و با موقعیت بالقوه نمایشی دو شخصیت اصلی داستان را درگیر کند،در حقیقت میل دو شخصیت اصلی برای پالایش جسمی از همان ابتدا حس هم ذات پنداری مخاطب را برمی انگیزد و در ادامه با تکیه بر چالشی دراماتیک که حامد و ژاله با آن روبه رو می شوند (ماجرای قتل عمو و فروش طلاها) مخاطب ناخواسته خود را به آن ها نزدیک می بیند. در حقیقت برخلاف خیلی از فیلم های این روزهای سینمایمان که جان تماشاگر را به لبش می رساند تا داستانش را روایت کند درمیشیان در همان ابتدای روایت داستان بغض گره افکنی مناسبی را رقم می زند.

5. داستان فیلم ریتمی کم و بیش خوب و مناسب دارد گریز"ژاله" باران کوثری با پول ها که به نوعی نقطه عطف نیمه نخست فیلم نامه نیز محسوب می شود و به در و دیوار پناه بردن"حامد" بابک حمیدیان برای یافتن ژاله نوید فیلمی نفس گیر و دراماتیزه را می دهد که به الگوی آثاری از جنس"تنگنا" نزدیک شده است.

6. پرده دوم "بغض" به طرز دلهره آوری قصه و داستان و حتی ری اکشن بازیگران را تحت الشعاع علاقه کارگردان و فیلمبردار در پی آفرینش یک فضای تصویری است که به این واسطه بتواند هیستریک بودن کلیت فیلم را به تماشاگر القا کند و متاسفانه فیلمبرداری در لحظات نسبتا طولانی سوار بر قصه و ری اکشن کاراکترهاست.

7. درمیشیان به درستی در این فیلم استیصال بابک حمیدیان را نشان می دهد که به عنوان کسی که اعتیاد دارد و دوباره بعد از مشکلات پیش آمده به سراغ مواد می رود و عملا گریختن باران کوثری را باور می کند و با رفتن سر قبر مادرش رسما شکست را می پذیرد.

8. سرگردانی و بی هدفی یکی از شاخصه های اصلی سینمای خیابانی است اما این بی هدفی در دل یک موقعیت دراماتیک جای خود را به یک کنش مندی هدف دار می دهد؛ همانند قصد روشن و آشکار شخصیت علی خوشدست در"تنگنا" برای گریز از دست برادران مقتول که هم زمان سرگردانی کنایه آمیزی او را در خیابان های شهر نیز نشان می دهد، اما متاسفانه این اتفاق در "بغض" نیمه کاره می ماند.

9. بسیاری می گویند دست شستن حامد و تسلیمش در برابر گریختن ژاله غیر متعارف است ، اما با این همه نمی توان شایستگی های فیلم درمیشیان در ادای دین به سینمای خیابانی را نادیده گرفت، بغض به معنای واقعی کلمه حتی در صدابرداری هم کوشیده تا یک فضای هیستریک همه جانبه را به تماشاگر القا کند.