به گزارش هنرآنلاین ، به نقل از ایرنا، پروفسور ژان دورینگ که برای شرکت در دومین جشنواره فرهنگی و هنری اقوام ایران زمین به کردستان سفر کرده بود روز جمعه در گفت و گاو اختصاصی با خبرنگار ایرنا افزود: در سطح جهان تا حدودی موسیقی کلاسیک و گروه های مدرن موسیقی ایران شناخته شده هستند اما موسیقی محلی غنی ایرانی مانند گیلکی، کردی، بلوچی، لری و لکی هنوز ناشناخته باقی مانده است.

او اضافه کرد: این موضوع در حالی اهمیت پیدا می کند که در این مناطق گروههای بسیار موفق و غنی فعالیت می کنند اما جهان از وجود چنین گنجینه گرانبهایی خبر ندارد و این امر با توجه به پیشرفت تکنولوژی در حوزه موسیقی محلی ناخوشایند است.

او اظهار کرد: هر ساله در جهان کنسرت ها و فستیوال های موسیقی برپا می شود و گروههای موسیقی محلی ایران می توانند با حضور در این جشنواره ها هنر اصیل خود را عرضه کنند.

این موسیقی‌دان و خاورشناس فرانسوی گفت: لازم است این گروه ها گلچینی از اجراهای موفق خود را در سایت های اینترنتی تخصصی موسیقی قرار دهند و اگر کسانی از کشورهای اروپایی، آمریکایی و دیگر نقاط جهان خواستند این گروهها را دعوت کنند، مرجعی برای آنها وجود داشته باشد.

او اضافه کرد: اگر چنین اقدامی صورت نگیرد گروه های ضعیف تر که بیشتر در اروپا مهاجر هستند به این جشنواره ها دعوت می شوند و نمی توانند اصالت و غنای موسیقی محلی ایران را به جهان انتقال دهند.

پروفسور ژان دورینگ گفت: در بخش موسیقی محلی و اقوام نوازندگان خوبی فعالیت می کنند و باید خوانندگان بیشتری در این بخش تربیت شوند و این هنر تداوم داشته باشد.

او اظهار کرد: در اروپا در موسیقی محلی ایران تنها گروه کامکارها شناخته شده است و این گروه که از گروههای موفق موسیقی ایرانی است آثارش را مدرن تر کرده و از حوزه موسیقی محلی مناطق خارج شده است.

او گفت: در بخش موسیقی کلاسیک خاورمیانه موسیقی ایرانی، ترکی، عربی و هندی در جهان بیشتر شناخته شده هستند و محققان در حال تحلیل و بررسی موسیقی این بخش از جهان هستند.

او اضافه کرد: در خاورمیانه گروه های تندرو پیدا شدند که در اصل با موسیقی مخالف هستند و سازها را با افتخار می شکنند و این موضوع می تواند برای موسیقی در این منطقه خطرناک باشد.

این موسیقی‌دان و خاورشناس فرانسوی گفت: اگر کودکان از سنین کم با موسیقی آشنا شوند و حتی اگر استعداد موسیقی هم نداشته باشند در آینده با موسیقی مخالفت نمی کنند و این امر باید مورد توجه نهادهای آموزشی در خاورمیانه قرار گیرد.

پروفسور ژان دورینگ سال ١٩٤٧ میلادی در کشور فرانسه متولد شده و از جمله یکی از برجسته ترین موسیقی‌دانان و خاورشناس غربی و مدیر بخش تحقیقات در مرکز ملی در پاریس است.

این استاد برجسته سالیان متمادی از عمر خود را صرف تحقیق و شناخت فرهنگ و موسیقی ملل شرق به ویژه ایران، آسیای میانه، افغانستان و آذربایجان کرده ‌و از کارشناسان انگشت شمار موسیقی ایرانی در سطح جهان است و تألیفات متعددی در این زمینه دارد.

پروفسور ژان دورینگ در سال ١٩٧٥ رساله دکترای خود را در زمینه موسیقی ایرانی ارایه کرد که در سال ١٩٨٣ در پاریس چاپ شد و ترجمه آن نیز در سال ١٣٨٣ بنام "سنت و تحول در موسیقی ایران" در ایران به چاپ رسید.

دورینگ، پس از بررسی بافت فرهنگی ایران‌زمین و معرفی انواع سازهای ایرانی و فن اجرای آنها به معرفی و تحلیل وجوه نظری و صوری موسیقی ایرانی پرداخته و تأثیرهای عرفان، اساطیر تاریخ و فرهنگ را به طریق علمی و امروزی بر آنها نشان داده است.

دومین جشنواره فرهنگی و هنری اقوام ایران زمین به مدت سه روز از ٢١ تا ٢٣ اردیبهشت با حضور ٣٣٠ هنرمند از استان های مختلف کشور برگزار شد و در حاشیه آن چهار کارگاه و پانل تخصصی موسیقی محلی با حضور کارشناسان و صاحبنظران داخلی و خارجی موسیقی اقوام ایران برگزار شد.

مهمانان ویژه و کارشناسان خارجی این جشنواره پروفسور ژان دورینگ موسیقی‌دان، خاورشناس و مدیر بخش تحقیقات در مرکز ملی در پاریس، آمنه یوسف زاده محقق دانشگاه یونیور سیتی آمریکا (city univer city) و ماموستا انور قره داغی استاد برجسته موسیقی در عراق، استاد دانشگاه سلیمانیه و رهبر ارکسترای سمفونی سلیمانیه بودند.