سرویس استانهای هنرآنلاین : آثار نقاشیخط حسین عیسائی هنرمند شیرازی در نگارخانه جم تا ١٧ اردیبهشت ماه برپا شده است.
عیسائی که دانش آموخته رشته مدیریت دولتی است، در سال های دهه ٥٠، نقاشی را تحت نظر استاد غلامحسین صابر شروع کرده و از سال ١٣٦٢ فعالیت هنری خود را در رشته خوشناوسی در انجمن خوشناوسان شیراز آغاز و از شاگردان تعلیم یافته مرحوم استاد حمید دیرین است.
او همچنین از محضر اساتیدی چون مجتبی ملک زاده، مجید چیز فهم،قاسم احسنت، حمید رضا نادری و مجید رستگار بهره برده و فارغ التحصیل دوره ممتاز انجمن خوشنویسان ایران بوده و سابقه تدریس در انجمن خوشنویسانشیراز را از سال های ١٣٦٩ الی ٧٢ در کارنامه خود دارد و در حال حاضر هنرجوی فوق ممتاز انجمن است.
او می گوید: بیشتر آثار ارائه شده در این نمایشگاه در زمینه نقاشیخط هستند و سبک ها و روشهای بکار برده شده در این آثار بیشتر در قالب سیاه مشق با رعایت اصول خوشنویسی نستعلیق ایرانی بوده و در معدودی از کارها سبک های انتزاعی و آبستره به چشم می خورند که با تکنیک های رنگ روغن، گواش، آکرلیک و مرکب رنگی عمدتا بر روی بوم پارچه ای اجرا شده اند.
این هنرمند خوشناوس افزود: در این نمایشگاه تعداد ٢٠ تابلو نقاشیخط در اندازه های مختلف ٤٠*٣٠ تا ٧٠*٧٠ سانتی متر به نمایش در آمده که حاصل بخشی از تلاش های هنرمند در سال ٩٤ می باشد.
عیسائی در مورد آثارش می گوید:سال هاست که در حوزه هنر های تجسمی اعم از خوشنویسی و نقاشی خط، کار کرده ام، اما تا کنون نمایشگاه انفرادی نداشته ام و در این آثار از رنگ ها و نقوشی که خمیر مایه شان در هنر ایرانی ریشه دارد استفاده کردم و سعی داشته ام اصول و قواعد خوشنویسی سنتی ایرانی را دست مایه کار خود قرار دهم و از دفرماسیون حروف و کلمات بپرهیزم.
او معتقد است: تقریبا همه هنرمندانی که در زمینه نقاشیخط و تجسمی فعالیت دارند به نوعی از یکدیگر الهام می گیرند. هر اثر هنری که خلق می شود، خواه نا خواه بر دیگر هنرمندان تاثیر گذار بوده و الهام بخش بعضی از آثار هنری سایر هنرمندان خواهد بود. بر همین اساس من در آثارم با تکرار حروف و کلمات کاری را انجام می دهم که ممکن است قبل و بعد از من هنرمندان دیگری هم آن را انجام داده یا انجام دهند اما دوست دارم از رنگ و خمیر مایه ایرانی استفاده کنم.
عیسائی اظهار داشت: در برخی از کارها به امپرسیونیسم نزدیک شده ام و لحظاتی را در برگ ریزان پاییز یا فضای جنگلی ظهر تابستان با تکرار حروف و کلمات به تصویر کشیده ام. در تابلو ی "مرید" تکرار حروف را آزادانه و معلق در یک فضای کاملا انتزاعی مشاهده می کنیم اما رنگ ها، فرم ها و حرکات همه دارای عرفان و خمیرمایه ایرانی هستند. در برخی از کارها از گلیم و فرش های اصیل قشقایی ایران الهام گرفته شده. تابلوی "چو ایران نباشد تن من مباد"با این که به نوعی پست مدرن است اما به شیوه سنتی و کلا از ابیات شاهنامه فردوسی، استاد سخن فارسی، است که ویژگی خاص و منحصر به فردی دارد.
او تاکید کرد: به نظر من نقاشیخط ترجمان بین المللی خوشنویسیسنتی ایرانی ست که امروزه در محافل هنری جهان جایگاه نسبتا خوبی را کسب کرده لیکن هنوز به حد کمال نرسیده و جای پیشرفت زیادی دارد.
عیسائی خاطرنشان کرد: در آینده قصد دارم با تلاش بیشتر و خلق آثار زیادتر در اعتلای این هنر ارزشمند سهمی داشته باشم و در هر فصل از سال نمایشگاه جدیدی دایر کنم.
لازم به یادآوری است، نگارخانه جم شیراز در حد فاصل میدان اطلسی و میدان ابوالکلام واقع است و تا 15 اردیبهشتماه میزبان علاقمندان است.