سرویس استانها هنرآنلاین؛ مدتی است زمزمه های برگزاری اکسپوهای تجسمی در استان ها از گوشه و کنار کشور به گوش می رسد. قدر مسلم این است که پیش از هرچیز چنین رویدادهایی را باید به فال نیک گرفت و از وقوعشان خرسند بود، اما آگاهی یافتن از شرایط بروز و ظهور چنین رویدادهایی که در کشور ما مقرون به سابقه نبوده می تواند در پی گیری و اجرای صحیح تر و اصولی تر این اتفاقات سودمند باشد.
مشخص ترین دلیلی که در حال حاضر برای گسترش اکسپوهای استانی می توان متصور شد، بحث تصویب قانون الزام خرید آثار هنری توسط دستگاه ها و نهادهای دولتی از محل بودجه های عمرانی است. این قانون که پس از سال ها پی گیری معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بالاخره در سال گذشته مصوب شده را باید نقطه آغازی بر به رسمیت شناخته شدن هنرهای تجسمی به عنوان یک حرفه از طرف قوه قانونگذاری کشور به حساب آورد.
در این میان معاونت هنری نشان داده علاوه بر اینکه به دنبال ایفای نقش حمایتی خود از جامعه تجسمی کشور است، زمینه سازی هایی در زمینه توجیه و اقناع مدیران و مسئولین دستگاه ها در ایجاد چنین دغدغه ای را نیز مدنظر داشته است. شک نیست که وجود چنین دغدغه ای جز از طریق عمومی شدن و جریان یافتن در لایه های مختلف سرمایه گذاری و تصمیم گیری به طور کامل تبلور نخواهد یافت.
بحث ارزش افزوده آثار هنری شاید مهم ترین انگیزه و مطمئن ترین رویکرد در جذب سرمایه گذاری در خرید آثار هنری باشد. بدون تردید هر گونه سرمایه گذاری مالی نیازمند تامین اطمینان سرمایه گذار از صرفه اقتصادی و بازگشت سرمایه است.
بدیهی است آنچه که می تواند اطمینان از ارزش افزوده خریداران بالقوه آثار هنری را تا حد زیادی تامین کند، اجرای صحیح و مقرون به موفقیت اکسپوهایی است که در حال حاضر مراحل تصمیم گیری و برنامه ریزی های اولیه را می گذرانند. در این میان رایزنی های کلان در سطح مراکز تصمیم گیرنده، همچنین ترغیب و جذب سرمایه های بخش خصوصی به خرید آثار هنری را باید موثرترین و کارآمدترین عامل در موفقیت اکسپوهای هنری به حساب آورد. عاملی که می تواند نیروی محرک این جریان را که همان الزام قانونی خرید آثار هنری توسط دستگاه های دولتی است، در مسیری هموارتر و کارآمدتر هدایت کند