امیر دژاکام درباره ظرفیتهای نمایشهای آیینی و سنتی به خبرنگار هنرآنلاین گفت: هنر تئاتر در برابر آیینها عمل و واکنش زیباییشناسانهای دارد و بعضی از هنرمندان تئاتر این آیینها را دستمایه آثار نمایشی خود قرار میدهند. اما آنچه مسلم است، دنیای نمایش با دنیای آیین بسیار تفاوت دارد و این تفاوت در چیستی این دو مقوله است. هر دو اینها چیستی متفاوتی دارند. وی افزود: نمایشهایی که رویکرد آیینی دارند، باید در فضا و مکان خاصی اجرا شود که همان بستر و محیط طبیعی و فرهنگی این آیینها است. این کارگردان و نمایشنامهنویس در باره ضرورت توجه به آیینها گفت: باید به آیینهای فرهنگی کشور توجه ویژه داشته باشیم و به آنها بپردازیم. این آیینها یادوارههای فرهنگی مردم ما هستند و ویژگیهای فرهنگی ما را تشکیل میدهند. فرهنگ ایران در حقیقت یک کلان فرهنگ آیینی است که در شئون مختلفی از باورهای مذهبی و دینی تا آداب و رسوم روزمره زندگی همچون تولد و مرگ را در بر میگیرد.
وی ادامه داد: ازعمدهترین این آیینها اجرای تعزیه در دهه محرم است. همچنین تعزیهخوانی در ماه مبارک رمضان هم از آیینهایی است که در سرتاسر ایران در شکلهای مختلفی اجرا میشود. آیینهای نمایشی دیگری هم رایج است که اقوام مختلف با توجه به بستر و زمینههای فرهنگی و اقلیمی خود آنها را برگزار میکنند. به خاطر دارم که در زادگاه من کرمان در ایام محرم تعزیهخوانی بسیار زیبا و تاثیرگذاری در "جوکار"و "ماهان" اجرا میشد.
دژاکام در پایان گفت: من فکر میکنم گاهی اوقات نبود آگاهی دقیق و کافی ما نسبت به آیینها باعث شده شکلهایی نامناسب از این آیینها را در آثار نمایشی عرضه کنیم که خیلی اوقات متناسب با روح و ماهیت ذاتی آنها نیست. این بی دقتیها موجب میشود که نسلهای جدیدتر با تصویر مناسبی از ویژگیهای فرهنگی کشورشان روبرو نشوند.
انتهای پیام