قور.بان.گاه / نقدی پساساختارگرا به نمایش "قور با قاف / قور با غین" به نویسندگی و کارگردانی محمد مساوات
رضا آشفته: "قور با قاف / قور با غین" نمایشی آیینی است که شاکلهاش را نه از هنر نمایش که از ترکیب آیین و اسطوره میگیرد.
رضا آشفته: "قور با قاف / قور با غین" نمایشی آیینی است که شاکلهاش را نه از هنر نمایش که از ترکیب آیین و اسطوره میگیرد.
رضا آشفته: این عروسکها مجال میربایند از دلم به تماشای مولوی ترانه میشوم.
رضا آشفته: نمایش خیابانی هنوز هم در ایران با سوءتفاهم همراه است.
رضا آشفته: علیرضا کوشک جلالی معتقد است در دو دنیا متفاوت کار میکند؛ در نظم آلمان و زندگی بداهه در ایران و از این دو برای پیشبرد اهداف تئاتریاش بهره میگیرد.
رضا آشفته: حمید رضا نعیمی معتقد است کارگردانی یعنی انتخاب درست و این موضوع در نمایش "شوایک سرباز ساده دل" شکل گرفته است.
رضا آشفته: در این یادداشت نگاهی میکنیم به سه نمایش "شیرهای خان بابا سلطنه" به کارگردانی افشین هاشمی، "چند درجه سوءتفاهم در مقیاس اتللو" حبیبالله دانش و "اتاق سیاه" کارگروهی.
رضا آشفته: نسیم احمدپور معتقد است؛ دراماتورژی یعنی "سرکشی مداوم" که آن را به هر حالت دیگری در زندگی و حرفهاش ترجیج میدهد.
رضا آشفته: کیومرث مرادی معتقد است؛ حرفهای بودن در تئاتر امروز با تعاریف گذشتهاش متفاوت است، او حرفهای بودن را در به وجود آوردن و نهادینه کردن فکرها و اندیشههایی میداند که شخص در آن اهمیت ندارد و همه در خدمت یک اندیشه هستند.
رضا آشفته: برخوردی دوگانه و بازی ذهن و روان منجر به شکل یافتن "روز عقیم" حسین کیانی، میشود.
رضا آشفته: جشنواره دوازدهم تئاتر خیابانی مریوان توانست نمونه بارزی از اعتماد به تئاتر باشد و در آن به صراحت دردها و مسائل روز ایران بررسی شد.