سرویس مد و لباس هنرآنلاین : مرجان کشاورز متولد 1345 و دارای لیسانس علوم آزمایشگاهی است اما 29 سال است که به عنوان طراح لباس فعالیت می‌کند. او که در چهارمین دوره جشنواره مد و لباس فجر توانست رتبه دوم مانتوی اجتماع را برای طراحی مانتویی به نام بهار و پرنده کسب کند، در همان دوره به عنوان طراح سال هم انتخاب شد.

کشاورز در گفت‌و‌گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: به دلیل علاقه زیادی که به کارهای هنری داشتم از 13 سالگی در زمینه نقاشی، خیاطی، طراحی لباس و... فعالیت می‌کردم. آن زمان برای خود و خانواده‌ام طراحی لباس انجام می‌دادم و از 20 سالگی همزمان با تحصیل در دانشگاه، به صورت حرفه‌ای به طراحی لباس پرداختم و علاوه بر کارهای خاص که برای بعضی از مشتریان انجام می‌دادم، طراحی برای هنرپیشه‌ها و گروه‌های موسیقی را هم انجام دادم.

او ادامه داد: علاوه بر کارهای سفارشی از 20 سالگی لباس شب تولید می‌کردم و برای فروش به فروشگاه‌های محدودی که آن زمان وجود داشت می‌بردم. در تمام این سال‌ها هم کارهای خاص انجام دادم و هم کارهایی با قیمت مناسب‌تر و طرح‌هایی که عده بیشتری بتوانند از آن‌ها استفاده کنند.

کشاورز در مورد نحوه طراحی کارهای خود گفت: طراحی لباس بستگی به ذوق شخصی و علایق طراح دارد، اما هر مجموعه یک تم دارد تا همه کارها با هم هماهنگ باشند، به عنوان مثال من یک سال از طبیعت الهام می‌گیرم و سال دیگر از گلدوزی، سوزن‌دوزی و.... من حتما از مد جدید دنیا بهره برداری می‌کنم و نکات جذابی را که در آن‌ها می‌بینم با دخالت دادن سلیقه خود روی کار می‌آورم. چون عقیده دارم پارچه‌ای که استفاده می‌کنیم مطابق با مد روز دنیا تولید شده است و با در نظر گرفتن کاربردهای هر پارچه، باید طرح‌های مناسب آن را استفاده کرد. بنابراین کارهای من علاوه بر ایرانی و سنتی بودن کاملا مدرن هستند.

این طراح لباس در مورد استقبال مشتریان از طرح‌هایش گفت: مشتری‌هایی که در طی این سالها دارم کسانی هستند که سلیقه من را قبول دارند و هرچه بگویم را می‌پذیرند. من یک ترکیب سنتی و مدرن در کارهای خود ارائه می‌دهم و حتی لباس شب‌هایی که طراحی می‌کنم در عین اینکه پوشیده و ایرانی هستند کاملا مدرن هستند.

او با بیان اینکه اولید نمونه‌های مانتوی سنتی را طراحی کرده است گفت: 13 سال پیش مانتویی را طراحی کردم که الان به عنوان مانتوی سنتی شناخته می‌شود. المان‌های ایرانی را در کار آوردم و از ترمه، سرمه دوزی و... در مانتو استفاده کردم. آن زمان مانتوها اصلا تنوع نداشت و خانمی که مانتوی ترمه من را در یک کنفرانس علمی اروپا پوشیده بود از استقبال زیاد اروپایی‌ها از این لباس خبر داد. اما این کارها بعدها خیلی رواج پیدا کرد و همه جا با دوختن یک نوار روی مانتو به آن لباس سنتی می‌گفتند. بنابراین جذابیت آن طرح‌ها از بین رفت و طراحان به فکر استفاده از المان‌های جدیدی افتادند.

کشاورز در مورد اینکه چگونه می‌توان پوشش مردم ایران را بهبود بخشید گفت: اگر یک دستفروش در کنار خیابان بساط پهن کند شهرداری با او برخورد می‌کند. یک وکیل حتی با داشتن مدرک تحصیلی باید از کانون وکلا جواز وکالت دریافت کند، پس چرا در مورد لباس این اتفاق نمی‌افتد؟ عده‌ای مقوله لباس را ساده گرفته‌اند در حالی که موضوع بسیار پیچیده‌ای است. من با وجود اینکه تحصیلات مرتبط این رشته را ندارم مطالعه و تحقیقات بسیاری انجام دادم تا همه نکات ضروری را یاد بگیرم. اما الان کسانی که هیچ اطلاعی از طراحی، جنس پارچه، ترکیب رنگ، اصلاح فرم اندام و... ندارند با استفاده از ژورنال‌ها یا کپی کردن طرح دیگران، لباس‌هایی تولید کرده و در جامعه پخش می‌کنند.

کشاورز افزود: باید نظارتی روی کارگاه‌های زیرزمینی باشد تا هر کسی نتواند وارد این کار شود. مسئولان باید حقی برای کسانی که سالها است در این زمینه فعالیت می‌کنند قایل باشند. زیاد شدن افرادی با نام طراح لباس از یک سو و ورود بی‌رویه پوشاک قاچاق از سوی دیگر باعث شده است ما در شرایط بسیار بدی باشیم. در طول 29 سال فعالیت خود امسال بدترین سال کاری را داشتم و به نظر می‌رسد شرایط هر سال بدتر می‌شود.

این طراح لباس افزود: وقتی بخواهید کیفیت محصول را بالا نگه دارید قیمت آن بالا می‌رود. بنابراین باید برای مردم جا بیفتد که به جای خرید جنس ارزان و بی کیفیت، محصول گرانتری را خریداری کنند که دوام بیشتری دارد. متاسفانه مردم ما اصلا شناختی در این زمینه ندارند و کیفیت پارچه‌ها را نمی‌شناسند، بنابراین این کار به فرهنگ‌سازی نیاز دارد.

او در مورد مانتو بهار و پرنده که در جشنواره مد و لباس شرکت داده بود گفت: پارچه این لباس از ابریشم دست بافت است و روی آن سلال دوزی با دست انجام شده است. پرنده‌های روی مانتو با چاپ دستی روی پارچه پیاده شده‌اند و رنگ‌های کار یادآور بهار و جوانه زدن برگ‌های سبز روشن است. در بال پرنده‌ها نیز از المان بته جقه استفاده شده است.

کشاورز در مورد مسابقه انتخاب طراح سال گفت: در جشنواره چهارم این مسابقه بین طراحانی که اثر آن‌ها در جشنواره برگزیده شده بود برگزار شد و 7 طراح دعوت شدند تا در این رقابت حضور داشته باشند. پارچه‌های نخی رنگارنگ را در اختیار ما گذاشتند و یک کتاب مینیاتور به ما دادند و گفتند فضای معماری طرح‌ها را در کار خود اعمال کنیم. کار ما از ساعت 11 صبح تا 10 شب طول کشید و از طراحی اولیه روی کاغذ تا رنگ آمیزی، انتخاب پارچه، الگو درآوردن و دوخت لباس را در یک روز انجام دادیم.

کشاورز در مورد شیوه برگزاری مسابقه گفت: شیوه بسیار خوبی داشت چون هیچ کدام ما نمی‌ دانستیم قرار است چه کار کنیم. حتی به ما گفتند لباسی که طراحی می‌کنیم در عین اینکه لباس اجتماع است نباید فرم مانتو داشته باشد، در حالی که همه ما طراح مانتو بودیم. این موضوع باعث شد بدون هیچ پیش زمینه‌ای به طراحی بپردازیم و طرح‌های خلاقانه و نویی ارائه دهیم.

او با بیان اینکه چنین کار خوب و نویی اصلا در رسانه‌ها بازتاب نداشت افزود: وقتی چنین کار بزرگی بعد از سال‌ها در کشور ما رخ می‌دهد باید در رسانه‌ها و تلویزیون به آن پرداخته شود تا مردم از آن مطلع شوند.

انتهای پیام/