سرویس مد و لباس هنرآنلاین: سارا هیبتزاده، طراح لباس که در مزون شخصی خود به طراحی لباس برای مشتریان میپردازد در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: در حال حاضر مزونهای زیادی وجود دارند که طراحان آنها علم و دانش این کار را ندارند. این افراد طرح مورد نظر خود را از اینترنت برمیدارند و با کمی تغییر به ما میدهند تا برای آنها بدوزیم و بعد با این کارها نمایش لباس برگزار میکنند. شاید هم بعضی از این افراد طرحهای خوبی روی کاغذ بکشند ولی چون علم این کار را ندارند همیشه به دیگران وابسته هستند تا بتوانند کار خود را ارائه دهند.
او ادامه داد: افرادی که تحصیل کرده رشته طراحی لباس هستند همه جزئیات کار را میدانند و به نظر من در این کار موفقتر هستند. نکاتی مانند این که چه پارچههایی را کنار هم بگذاریم، طراحی لباس بر اساس شخصیت سفارش دهنده، برشهای لباس در کدام قسمت قرار گیرند تا اندام فرد متناسب دیده شود و یا اینکه لباس مناسب روز و شب چه تفاوتی با هم دارند، برای طراحان مهم است.
هیبتزاده با اشاره به فواید تحصیلات دانشگاهی افزود: ولی مهم این است که در بازار چگونه کار کنید. بیشتر کسانی که در دانشگاه طراحی لباس خواندهاند پیش از آن در هنرستان هم در این رشته تحصیل کردهاند و با تمام جزئیات و اصول آن آشنا هستند. ولی هرکس در این زمینه تحصیل میکند باید وارد بازار کار شود تا بتواند تجربه کسب کند. در کل داشتن تحصیلات خیلی بهتر از نداشتن آن است چون اگر پایهاش را نداشته باشی نمیتوانی کار کنی. افراد زیادی نمایش لباس برپا میکنند ولی بعد متوجه میشوی که اینها کار خودشان نیست و کسان دیگری این کار را برایشان انجام دادهاند. یا مثلا وقتی عکس یک لباس را میبینی به نظر خیلی زیبا میآید اما وقتی از نزدیک آن را ببینی متوجه میشوی کارهای ضعیفی هستند که پول زیادی هم برای آنها دریافت میشود. در عکس همه چیز قشنگ است اما کم پیش میآید که این افراد از الگوساز و خیاط حرفهای در کار خود استفاده کنند.
هیبت زاده ادامه داد: ما علاوه بر کارهای تکدوزی، تولید انبوه هم داریم و از بعضی طرحهای خود تعداد 300 تا 500 دست آماده میکنیم و به فروشگاهها میدهیم، ولی باز هم این کار با آنچه در تولیدی انجام میشود متفاوت است. در مزون نگرانی خیلی چیزها را نداریم، مثلا قیمت پارچه برای ما مهم نیست و میتوانیم از پارچههای گران استفاده کنیم. کار مزون تمیزدوزی و مواد متفاوت دارد یا محدودیت زمانی نداریم و میتوانیم وقت زیادی برای هر لباس صرف کنیم. اما در تولید انبوه و کار سریدوزی چون تیراژ بالا است خیلی چیزها رعایت نمیشود. البته به نظر من لباسهای تولیدیدوز هم برای مردم لازم است چون همیشه نمیتوانند مانتوهای خاص بپوشند و خیلی وقتها به لباس معمولی و راحت نیاز دارند.
او در مورد الهام گرفتن از لباسهای محلی ایران گفت: اگر کسی علم طراحی را نداشته باشد وقتی از یک لباس محلی خوشش بیاید همان را به طور کامل در لباس استفاده میکند. ولی کسی که درس خوانده است روی لباسهای اقوام مختلف مطالعه کرده و علاوه بر آن لباسهای دورههای مختلف اروپا و ایران قبل و بعد از اسلام را هم بررسی کرده است. در نتیجه وقتی در مورد این لباسها مطالعه کنید دست شما برای الهام گرفتن از آنها خیلی باز است. من در تعدادی از طرحهای خود از لباسهای دوره ساسانی یا لباسهای محلی الهام گرفتهام ولی آنقدر آنها را مدرن کردهام که کسی متوجه آن نمیشود.
هیبت زاده افزود: لازم نیست که ما کل لباس را کپی کنیم بلکه یک برش کوچک، یک خط و... را از آن لباس برداشت میکنیم و بیننده هم اصلا متوجه منشاء آن نمیشود. ولی اگر یک قسمت بزرگ از یک لباس مثلا بلوچی را روی یک مانتو بیاوریم قابلیت استفاده در اجتماع را ندارد. لباس زنان محلی بر اساس فعالیت روزانه و اجتماع آنها طراحی شده است. مثلا دامن گشاد و چیندار گیلان متناسب کار آنها و یا لباسهایی با زیر بغل چاکدار متناسب هواری گرم بعضی نواحی بوده است. من نمیتوانم کل این لباسها را استفاده کنم ولی از جزئیات آنها میشود استفاده کرد. حتی این جزییات در لباسهای خارجی هم استفاده میشوند ولی ما چون از تاریخ خود اطلاع نداریم متوجه آن نمیشویم.
انتهای پیام/