سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "پرتقال کوکی" تصویری از آیندهای نزدیک ترسیم میکند، با دغدغههایی اجتماعی و سیاسی، خشونت پلیس، بحرانهای نوجوانان و تکنولوژی بدون روح و فاقد ارزشهای انسانی. خیلی از منتقدین این رمان را از رمانهای جنجالی نیم قرن اخیر به حساب میآورند.
رمان به سه بخش تقسیم میشود، که بخش اول آن به جوان پانزده سالهای به نام الکس میپردازد. او به همراه دوستان خود در حال وقتگذرانی هستند، اما آنها وقت خود را با آزار و اذیت مردم سپری میکنند. در انتهای این بخش الکس توسط پلیس دستگیر میشود و دوستانش او را تنها میگذارند.
بخش دوم الکس را در زندان میبینیم که با کشیشی به نام چارلی آشنا میشود. او را در زندان مجبور به دیدن تصاویر خشن میکنند و او تبدیل به یک پرتقال کوکی میشود، یعنی آدمی مطیع و بدون هوش و اختیار و بدون قدرت تصمیمگیری.
در بخش آخر الکس به جامعه بازگردانده میشود اما هویت او تغییر پیدا کرده است و...
الکس ضد قهرمانی از طبقه کارگر است. او از آن دسته اشخاص ترسناکی است که همه ما در طول زندگی چند باری با آنها برخورد کردهایم. این برخوردها معمولا در دوران بچگی اتفاق افتاده و الکس هم از آن دسته آدمهایی بوده که از آشکار ساختن لذتهای مشمئزکنندهاش ترسی نداشته.
داستان نوعی زبان را ابداع میکند به نام: "ندست"؛ زبانی پیچیده و نامفهوم با واژههایی ساختگی و عجیب و غریب. الکساندر واکر (منتقد) در اشاره به عنوان معما گونه داستان عقیده دارد: "اراده آزاد برای هر انسانی حتی اگر او را به سمت گناه سوق بدهد، ارجح است بر اینکه در چرخه ساعتوار و مکانیکی زنجیرهای از ارزشها گیر بیفتد."
اما در سال 1971 کوبریک، یکی از بزرگترین کارگردانهای قرن بیستم از روی این رمان فیلمی با همین عنوان در 136 دقیقه ساخت. فیلم نامزد چهار اسکار شد، اما راجر ایبرت منتقد سینما درباره پرتقال کوکی کوبریک نظری متفاوت دارد: "پرتقال کوکی استنلی کوبریک آشفته بازاری است مسلکی، پارانویایی خیال پردازانه جناح راستی همانند هشدارهایی که "جرج اورول" مینوشت."
رمان پرتقال کوکی در ایران توسط پری رخ هاشمی ترجمه شد و در سال 1381 انتشارات تمندر در 210 صفحه آن را روانه بازار کرد.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی