سرویس معماری هنرآنلاین: در آستانه بررسی پرونده مجموعه تاریخی شوش برای ثبت جهانی در یونسکو، میراث فرهنگی کشور حریم آن را تنها 400 هکتار تعیین کرد. یک کنشگر حوزه میراث فرهنگی ضمن اشاره به این که کاهش حریم شوش ثبت جهانی آن را به خطر میاندازد، میگوید: در این صورت بخش عظیمی از آثار تاریخی اطراف شوش نادیده گرفته شده و در معرض تخریب قرار خواهد گرفت. سیاوش آریا یکی از کنشگران میراث فرهنگی می گوید: باستانشناسان طی یک فرآیند علمی در سال ۸۷ حریم اصلی این اثر تاریخی را ۱۲۰۰ هکتار تشخیص دادهاند، اما در پرونده میراث فرهنگی حریم این بنا ۴۰۰ هکتار در نظر گرفته شده که این اقدام میتواند برای ثبت جهانی این اثر مشکلساز باشد. وی ادامه داد: این اتفاق برای تپههای سیلک نیز افتاده است، تعیین حریمی کمتر از حریم واقعی این تپهها سبب ساخت و سازهای فراوان در اطراف این سایت تاریخی شد، بنابراین تپههای سیلک هرگز به ثبت جهانی نرسید و در آینده نیز دیگر امکان چنین اتفاقی وجود ندارد. این کنشگر میراث فرهنگی با اشاره به تخلفاتی که در حریمهای آثار تاریخی رخ داده است، افزود: زمانی که در ۴ کیلومتری پاسارگاد که جزو اولین بناهای تاریخی به ثبت جهانی رسیده در کشور است کارخانه ذرت خشک کنی و رب گوجه فرنگی ساخته میشود، مشخص نیست که برای آثار تاریخی که نمیتوانند ثبت جهانی شوند، چه اتفاقی رخ خواهد داد. وی با اشاره به حضور بازرسان یونسکو در آیندهای نزدیک به ایران برای تصمیم گیری در مورد ثبت جهانی شوش گفت: با در نظر گرفتن حریم ۴۰۰ متری برای شوش بخش زیادی از آثار تاریخی اطراف این مجموعه تاریخی همچون ایوان کرخه و تپههای جعفرآباد نادیده گرفته خواهد شد، بنابراین امیدواریم پیش از حضور بازرسان، سازمان میراث فرهنگی این مشکلات را حل کند.
محمد تقی عطایی نیز به خبرگزاری آنا گفته است: در عالم واقع چیزی به نام عرصه 400 هکتاری برای مجموعه باستانی شوش وجود ندارد. استاد مهدی رهبر در شرایط اضطراری پس از جنگ منطقه را میله کوبی کرد ولی در نقشه وی هیچ کجا نیامده است منطقه تنها 400 هکتار باشد. استاد مهدی رهبر حتی پس از میله کوبی در خارج از محوطه میلهکوبی در سال 78 گورستان هخامنشی حسین آباد را کاوش کرد و پس از آن نیز بارها در خارج از منطقه میله کوبی آثار بسیاری کشف شده است. مثل پلکانی سنگی اطراف مقبره دعبل خزایی و کاخ شائور. این کنشگر میراث فرهنگی نیز تایید میکند محدوده مجموعه تاریخی شوش بیش از 400 هکتاری است که میراث فرهنگی اعلام کرده است. انتهای پیام/