سرویس مد و لباس هنرآنلاین: پوریا عنایت خانی مدل ایرانی است که سالهاست در این عرصه فعالیت دارد. او معتقد است مدلینگ یک هنر است و فعالان این عرصه باید نهادی هنرمند داشته باشند تا بتوانند در این عرصه گام بردارند. عنایت خانی آشنایی با هنرهای مختلف از جمله موسیقی، عکاسی، تأتر و ... را زمینه ساز موفقیت افراد در این حرفه هنری میداند و داشتن استعداد در عرصه مدلینگ را برای یک مدل ضروری میداند و معتقد است که اگر کسی واجد چنین شرایطی نباشد نمیتواند صرفاً با آموزش وارد این عرصه شود. آنچه میخوانید گفت و گوی هنرآنلاین با این هنرمند عرصه مدلینگ است.
چطور شد وارد عرصه مدلینگ شدید؟
رشته تحصیلی من مهندسی صنایع است،اما از دوره نوجوانی علاقه زیادی به حوزه عکاسی داشتم به همین خاطر در زمانهای آزاد که معمولا تعطیلات تابستان بود در آتلیه یکی از اقوامم به یادگیری این حرفه میپرداختم و فکر میکنم جرقه علاقه مندی من به حوزه مدلینگ با دیدن تیزر تبلیغاتی یکی از بِرندهای مطرح ایرانی _هاکوپیان_ شروع شد که در سینما آزادی قبل از شروع فیلم پخش شد و خُب اون شکوه و عظمتی که داشت برای یک نوجوان 15 -16 ساله خیلی جذاب بود و از اون به بعد از هر طریقی که میشد سعی میکردم در این زمینه اطلاعات کسب کنم که در اوایل ژورنال های تبلیغاتی 6 ماهه برندهای مطرحی که تو ایران بودن رو میگرفتم و عکس ها رو با دقت میدیدم و بررسی میکردم ،به نحوه ایستادن، نشستن،حالت دست و پاهای مدل ها در عکس ها ، نحوه و امکانات پُز گرفتن با لباس های مختلف، زاویه نگاهشون و...رو با کنجکاوی و دقت نگاه میکردم و خوشبختانه تعطیلات 3 ماه تابستان و آموزش عکاسی در آتلیه فرصت خوبی بود تا کلیه اون چیزهایی رو که دیده بودم و تو ذهن خودم هم بارها اجرا کرده بودم به صورت عملی و با خلاقیت خودم اجرا کنم و ازم عکاسی بشه و باز عکس های خودم رو بررسی کنم تا به اون چیزهایی که مدّ نظرم بود برای انتقال احساس و هویت دادن به لباس از طریق زبان بدن برسم و در دهه اخیر هم از طریق اینترنت و رسانه های مختلف تبلیغاتی عکس ها و فیلم هایی که از اجرا های برندهای مطرح دنیا در دسترس بود رو دنبال میکردم و سالها بعد هم با پیگیریهایی که انجام دادم از طریق ابوالفضل رزمآرا وارد این عرصه شدم و نخستین اجرای زنده خود را در سفارت ترکیه برای جواهرات سیاوش مظفریان از سر گذراندم.
فکر میکنید برای مدل شدن چه ویژگیهایی نیاز است؟
به نظر من مدلینگ یک تخصص است و البته چند بُعدی که نباید به آن سطحی نگریست و فکرکرد که هر کسی که چهره زیبا و اندام متناسب دارد توانایی انجام این کار را دارد. این تصور که مدل شدن صرفا با آموزش امکانپذیر است هم درست نیست چرا که نمیتوان استعداد را در یک فرد ایجاد کرد. یعنی یک مدل باید استعداد داشته باشد و پیش زمینه های لازم را برای این کار چند بُعدی در خود ایجاد کرده باشد تا طی فرایند آموزش بتوان آن را تبدیل به تخصص کرد. به طور مثال راه رفتن یک مدل بنابر ماهیت لباس و به تبع آن موسیقی که در اجرای زنده نمایش لباس پخش میگردد دارای ریتم مشخصی است به همین خاطر آشنایی قبلی افراد در عرصه موسیقی میتواند ناخودآگاه کمک شایانی به درک این ریتم و هماهنگی هر چه بهتر در راه رفتن مدل با موسیقی زمینه ایجاد کند و اغلب فعالان موفق در این عرصه نیز این آشنایی را دارند. خود من نیز در عرصه موسیقی به طور جدی در زمینه آموزش صداسازی ،آواز ایرانی و نوازندگی ساز سه تار فعالیت دارم. یا به طور مثال مساله دیگری که بارها در حین گرفتن تست های حرکتی اولیه از علاقمندان به مدلینگ شاهد آن بودم عدم هماهنگی حرکت دست و پای مخالف در حین راه رفتن است که ارتباط به هماهنگی عصب و عضله دارد و اکثر افرادی که سابقه ورزشی دارند ناخودآگاه این توانایی رو در خود ایجاد کرده اند و افرادی که پیش زمینه ورزشی ندارند ممکن است در این هماهنگی دچار مشکل باشند. منظورم از چند بُعدی بودن حرفه مدلینگ دقیقا همین پارامتر هاست که براتون چند نمونه اش رو مثال زدم.
ورزش چه نقشی در تواناییهای یک مدل ایفاء میکند و خود شما چه ورزشهایی را انجام میدهید؟
مسلما ورزش یکی از مهمترین پارامترها در این حرفه است که تأثیراتی مستقیم بر روی سلامتی روح و جسم افراد داره و باید هدفمند،با برنامه ریزی و به صورت علمی و تحت نظر یک مربی حرفه ای صورت بگیره، من خودم شنا، کوهنوردی، بسکتبال و دو و میدانی را در دورههای مختلف به صورت جدی کار کردهام. امروزه در ایران اغلب متقاضیان مدلینگ به سمت پرورش اندام متمایل هستند در حالیکه این شکل تمرینات آنها چیزی نیست که در سطح بین المللی از آن استقبال شود. بر خلاف تصور برخی از افراد، یک بدن خوش فرم و عضلانی با یک حجم نرمال بسیار بیشتر مورد توجه صنعت مدلینگ روز دنیاست تا یک بدن حجیم و پفکرده که بعضا هم با قرص ها و داروهای مکمل شکل گرفته است. یک برنامه ورزشی هدفمند و منطبق با ماهیت این حرفه در کنار تغذیه متناسب و استراحت کافی برای یک مدل در سطح حرفه ای بسیار مهم است. خود من 3 روز در هفته برنامه بدنسازی دارم و 3 روز هم شنا میکنم و در صورت فرصت یک روز نیز کوهنوردی را در برنامههایم دارم. این روش به من کمک میکند علاوه بر حفظ سلامتی بدنم شکل و حجم متناسب و فرم درست آن را حفظ کنم در حالیکه بسیاری از افراد به دنبال بدنهای مصنوعی و پف کرده هستند که اصلا در این عرصه کاربردی ندارد چرا که عضلانی شدن بیش از حدبعضی از نقاط بدن مشکل زا خواهد بود مثل عضلات زیر بغل که باعث فاصله افتادن بین دستها و بدن میشود یا عضلات بزرگ ران پا که شکل مناسبی به راه رفتن نمیدهد.
تغذیه چه نقشی در عرصه مدلینگ دارد و خود شما چه برنامه غذایی دارید؟
کسانی که در عرصه مدلینگ فعال هستند باید از علم تغذیه آگاهی داشته باشند و میزان کالری مصرفی در فعالیت های روزمره و ورزشی را بدانند تا بتوانند میزان کالری دریافتی از تغذیه خود را با میزان کالری که بدن می سوزاند تطابق دهند. در مورد خودم هم باید بگم سعی میکنم که تو وعده های روزانه از همه مواد هرم غذایی استفاده کنم مخصوصا میوه و سبزیجات رو خیلی دوست دارم،و در مورد حجم وعده ها هم باید بگم که زیاد پُر خور نیستم و حجم سه وعده اصلی غذاییم کمه و در عوض دو میان وعده دارم و سعی میکنم از غذاهای پُرکالری ،کم چرب و بدون قند استفاده کنم.
بسیاری از جوانان فکر میکنند که حرفه مدلینگ بسیار پردرآمد و در عین حال آسان است، به نحوی که نیازی به تلاش چندانی نیست و فرد تنها با داشتن زیبایی ظاهری میتواند ثروت کلانی به دست آورد. نظر شما چیست؟
به هیچ عنوان اینگونه نیست که مدلینگ راحت و پولساز باشد یا لااقل هنوز در ایران پولساز نیست. ورود به این عرصه استانداردهای خود را دارد که به جز مساله زیبایی ظاهر و بدن مربوط به استعداد و تواناییهای فرد برای انتقال احساسات و مفاهیم بوسیله فراگیری زبان بدن و مباحثی از این دست نیز میشود. متاسفانه هنوز به این بخش در ایران نگاهی ریشهای و اصولی نشده است. این حرفه در تمام دنیا یک صنعت پولساز به حساب میآید که پارامترهای خود را دارد و به صورت آکادمیک با آن برخورد شده است اما در ایران از آنجایی که هنوز برخورد رسمی با این بخش در مراحل ابتدایی است، حواشی گذشته هنوز در ذهن برخی از افراد وجود دارد که اصلا درست نیست. شاید مدلینگ برای هنرمند این عرصه شهرت داشته باشد اما در حال حاضر به عنوان یک حرفه جدّی پول و درآمد خاصی ندارد. من معتقدم برای جلوگیری از مشکلات در این بخش باید با روشهای آموزشی آکادمیک پیش برویم و همچنین با صداقت و شفافیت کامل به افراد متقاضی این رشته اطلاع رسانی کنیم تا پس از ورود به این عرصه دچار سرخوردگی نشوند.
صنعت مدلینگ در ایران طی سالهای اخیر دچار تغییرات زیادی شده است، روند این تغییرات را چطور ارزیابی میکنید؟
در سالهای اخیر و با وجود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ساختار کار و شروع فعالیت برای علاقمندان در این عرصه مدلینگ فراهم شده است، اما هنوز هم سنگاندازیهایی هست و افرادی هستند که به خاطر نگرانیهایی با این بخش مخالف هستند. من فکر میکنم اگر خود ما دلسوز این عرصه نباشیم و با وجود امکانات کنونی حرکت نکنیم باید بنشینیم و پیشرفت کشورهای دیگر را ببینیم و صرفا الگوبرداری کنیم. درست است که انتقاداتی به این عرصه وارد است و ما همچنان با آزمون و خطا پیش میرویم، اما این حرکتها قطعا از سکوت و دست روی دست گذاشتن بهتر است زیرا رشد این صنعت به نفع تمام جامعه از جمله تولیدکنندگان، طراحان و فعالان صنعت پوشاک و حتی بخشهای فرهنگی جامعه است زیرا در بخش تهاجم فرهنگی کارآمد عمل میکند. به نظر من ما از نظر نیروی انسانی بستر بسیار خوبی در کشور داریم و نیازمند به مدیریت و برنامه ریزی در سطح کلان هستیم. و سخن آخر؟
به دستاندرکاران این صنعت خسته نباشید میگویم و امیدوارم کسانی که میتوانند به این عرصه کمک کنند جهت پیشبرد اهداف این صنعت حرکت کنند و از سنگ اندازیها کاسته شود. من معتقدم که صنعت مد ایران امروز یک کودک است که باید مانند پدری دلسوز برای رشد و تعالی او تلاش کنیم تا از نیاز داخلی به کشورهای دیگر کاسته شود و بتوانیم مد را به شکلی متناسب با فرهنگ خودمان عرضه کنیم.