هنرآنلاین: نشانه‌هاى فیلم خوب یکى دو تا نیست: " این که هى به ساعتت نگاه نکنى، خمیازه نکشى، متوجه نشى بغل دستى‌ات مادربزرگى‌ست که براى خوردن هر یک از چى‌توز موتورى‌ها، غژ غژ نایلون را در میاره، یا گلاب به روت را قورت بدى و بچسبى به صندلى ... آذر، شهدخت، پرویز و دیگران؛ چنین خصوصیتى دارد؛ مدیوم این یه کف دست جا، تحلیل فیلم نیست، اما این فیلم، خوب و خوشمزه داستان تعریف مى‌کند، یک ملودرام که در آن کل کل زناشویى گل مى‌کند و البته سفره موقعیت‌هاى کمیک و بیشتر شوخى‌هاى کلامى پهن است و همه اینها براى تماشاگر ایرانى شاخصه مهمى‌ست؛ فیلمى که سوپراستارهاى بفروش ندارد و مى‌فروشد؛ اتفاقا در مثلث کاراکترهاى اصلى‌اش ، دو نقش کهن‌سال دارد که در این روزگار کمتر براى شان سناریویى نوشته مى‌شود ؛ فیلمى که از چالش‌هاى یک خانواده ایرانى مى‌گوید و ما به ازاى بیرونى دارد و باورپذیرند... بگذریم ... اما سه چهار نکته که از حال و هواى این ستون دور نمونیم و لال نمیریم:

بازى هاى انحصارى

رزومه شیرمحمدى مى‌گوید او از ٤ سالگى و به مدت ١٥ سال شاگرد کلاس‌هاى ناب نقاشى آیدین آغداشلو بوده و سه سال بعدش شاگرد زنده‌یاد حمید سمندریان؛ اما این روزها بیش از آنکه نقاش باشد یا بازیگر، نویسنده است! غیر از داستان این فیلم که پارسال با همین نام توسط نشر ثالث منتشر شد، او در سال ۱۳۸۰ با کتاب " بعد از آن شب " برندهٔ جایزه بهترین مجموعه داستان اول در دوره دوم جایزهٔ هوشنگ گلشیری شد و چهار سال بعدش "یک جای امن" را منتشر کرد. اما سئوال بزرگ برخى منقدین سینما اینست که: آیا "مرجان شیرمحمدى " راه " مژده شمسایى" (همسر بهرام بیضایى) را مى‌رود؟! گویا بازیگران خانمى که همسر کارگردانان بزرگ مى‌شوند ترجیح مى‌دهند فقط در آثار شوهرانشان بازى کنند؛ منقدین حق دارند؛ شیرمحمدى ده سال پیش "صحنه جرم، ورود ممنوع" ساخته ابراهیم شیبانی را بازى کرد و تا امروز در سینما فقط طراح صحنه و لباس " سن‌پترزبورگ " را انجام داده که اتفاقا آن هم کار جناب افخمى‌ست؛ جالب اینجاست که سال ٨٧ شیرمحمدى براى بازى در فیلم " فرزند صبح " افخمى تست گریم داد اما انتخاب نشد اما این باز آشنایى چند سال بعد زمینه انتخاب‌هاى دیگر را فراهم کرد که بهتر است با جستجو در گوگل آنها را بخونین، با عرض معذرت این ستون این قدرها هم خاله زنک نیست !

گوش بچه‌ها را نگیرین

چندتایى فحش و بد و بیراه ناقابل در این فیلم گوش‌هاى‌تان را نوازش مى‌دهد که فکر نکنم لازم باشد گوش کوچولوها را در سالن سینما بگیرید؛ زیرا با ریسه‌هایى که مردم مى‌روند پیداست اینجورى حرف زدن در طیفى از جامعه امروزمان نهادینه شده است! لطفا سرى به حسرت تکان ندهین؛ اگه رفتین فیلم را دیدین و به این حرف‌هاى آبدار لبخند نزدین جزو قبیله ما نیستین.

انتظامى و دیوان بیگى

اگه آقا عزت الله انتظامى به دیدن این فیلم برود، خواهد دید افخمى و فخیم‌زاده در خلق و طراحى شخصیت دیوان‌بیگى یه جورایى نیم نگاهى به او داشته‌اند! در واقع از انتظامى الهام‌هایى گرفته‌اند.

صداى افخمى و پایان ناتمام تمام!

چه صدایى دارد این افخمى؟! گفتگویش با دیوان بیگى در نقش یک دوست اغوا کننده جالب است؛ با این توانایى در تغییر آهنگ و لحن مى‌تواند به جمع صداپیشگان "کلاه قرمزى بپیوندد.

موج پایان ناتمام، تمام آثار سینمایى ما را در بر گرفته است و " آذر ، شهدخت ..." هم ناتمام تمام مى‌شود اما ناتمامى که یک جورایى تمام است و مخاطب با رضایت سالن را ترک مى‌کند؛ تا نبینید متوجه این پایان ناتمام تمام نمى‌شوید.

انتهای پیام/